pierwotne zapalenie dróg żółciowych
Wskazanie

Pierwotne zapalenie dróg żółciowych (dawniej nazywane pierwotną żółciową marskością wątroby) to przewlekła, postępująca choroba autoimmunologiczna, która atakuje wewnątrzwątrobowe drogi żółciowe. Charakteryzuje się przewlekłym zapaleniem i destrukcją małych i średnich przewodów żółciowych w wątrobie, co prowadzi do zastoju żółci (cholestazy), uszkodzenia hepatocytów i ostatecznie do marskości wątroby.

Choroba występuje głównie u kobiet w średnim wieku (90% przypadków), a pierwsze objawy mogą obejmować przewlekłe zmęczenie, świąd skóry i podwyższone enzymy wątrobowe w badaniach laboratoryjnych. Diagnostyka opiera się na stwierdzeniu podwyższonej aktywności fosfatazy alkalicznej oraz obecności przeciwciał przeciwmitochondrialnych (AMA), które występują u około 95% pacjentów. W zaawansowanych stadiach choroba prowadzi do żółtaczki, wodobrzusza, encefalopatii wątrobowej i innych powikłań marskości.

W leczeniu pierwotnego zapalenia dróg żółciowych głównym lekiem jest kwas ursodeoksycholowy (UDCA), dostępny w Polsce pod nazwami handlowymi Ursocam, Ursopol, Proursan czy Ursofalk. Standardowa dawka wynosi 13-15 mg/kg masy ciała na dobę. U pacjentów z niewystarczającą odpowiedzią na UDCA stosuje się kwas obetycholowy (Ocaliva), który jest agonistą receptora farnezoidowego X. W leczeniu objawowym świądu wykorzystuje się cholestyramina (Quantalan), rifampicyna, naltreksona czy sertralina.

Największą trudnością w leczeniu pacjentów z pierwotnym zapaleniem dróg żółciowych jest fakt, że około 30-40% chorych nie odpowiada wystarczająco na terapię kwasem ursodeoksycholowym. U tych pacjentów choroba nadal postępuje, prowadząc do marskości wątroby i jej powikłań. Kolejnym wyzwaniem jest skuteczne leczenie uporczywego świądu, który znacząco obniża jakość życia pacjentów. W zaawansowanych przypadkach jedyną skuteczną metodą leczenia pozostaje przeszczepienie wątroby, jednak choroba może nawrócić również w przeszczepionym narządzie.

Istotnym elementem terapii jest również monitorowanie i leczenie powikłań, takich jak osteoporoza (często występująca u pacjentów z PBC), niedobory witamin rozpuszczalnych w tłuszczach (A, D, E, K) oraz hipercholesterolemia. Pacjenci wymagają regularnej oceny zaawansowania choroby, w tym badań nieinwazyjnych (elastografia) lub biopsji wątroby w celu oceny stopnia włóknienia.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl