Leki w grupie
„leki stosowane w chorobach wątroby i dróg żółciowych”

Leki stosowane w chorobach wątroby i dróg żółciowych obejmują różnorodne substancje, które wspomagają funkcje wątroby, chronią hepatocyty przed uszkodzeniem oraz regulują przepływ żółci. Działają one poprzez różne mechanizmy, w tym stabilizację błon komórkowych hepatocytów, stymulację regeneracji komórek wątrobowych, działanie przeciwzapalne, przeciwutleniające oraz regulację metabolizmu lipidów.

Do głównych podgrup tych leków należą: hepatoprotektory (leki osłaniające wątrobę), leki żółciopędne (zwiększające wytwarzanie żółci), leki żółciotwórcze (stymulujące produkcję żółci) oraz leki rozkurczowe dróg żółciowych. Wyróżnia się również leki stosowane w pierwotnej marskości żółciowej wątroby oraz leki stosowane w enzymopatii wątrobowej.

Najważniejsze substancje stosowane w leczeniu chorób wątroby to: sylimaryna (Sylimarol, Sylicinar), fosfolipidy (Essentiale Forte, Esseliv Forte), kwas ursodeoksycholowy (UDCA – Ursopol, Ursocam), S-adenozylometionina (Heparegen), ornityna (Hepa-Merz), tiazolidynodiony oraz preparaty ziołowe zawierające wyciągi z ostropestu plamistego, karczocha czy rumianku.

Wśród leków żółciopędnych i żółciotwórczych znajdują się: kwas dehydrocholowy (Cholestil), allopurynol, kwas chenodeoksycholowy oraz preparaty roślinne zawierające wyciągi z karczocha, mięty pieprzowej czy dziurawca. Leki rozkurczowe dróg żółciowych to głównie drotaweryna (No-Spa), hioscyna (Buscopan) oraz papaweryna.

Największą zaletą stosowania leków hepatoprotekcyjnych jest ich względne bezpieczeństwo oraz możliwość wspomagania naturalnych procesów regeneracyjnych wątroby. Kwas ursodeoksycholowy skutecznie poprawia przepływ żółci i zapobiega tworzeniu się kamieni żółciowych, a także wykazuje działanie przeciwzapalne i immunomodulujące w chorobach autoimmunologicznych wątroby.

Niebezpieczeństwa związane ze stosowaniem tych leków obejmują potencjalną hepatotoksyczność niektórych preparatów przy długotrwałym stosowaniu, interakcje z innymi lekami metabolizowanymi w wątrobie oraz możliwość maskowania objawów poważniejszych schorzeń wątroby. Niektóre leki żółciopędne mogą nasilać dolegliwości bólowe przy istniejącej kamicy żółciowej, a leki rozkurczowe mogą powodować działania niepożądane ze strony układu pokarmowego i sercowo-naczyniowego.

W pierwotnej marskości żółciowej wątroby standardem leczenia jest kwas ursodeoksycholowy, natomiast w ciężkich uszkodzeniach wątroby wywołanych paracetamolem stosuje się N-acetylocysteinę (Fluimucil, ACC). W enzymopatycznych chorobach wątroby stosuje się leczenie substytucyjne odpowiednimi enzymami lub kofaktorami.

Lista leków w tej grupie

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl