Dawkowanie i sposób podawania
Topiramat

Dawkowanie i sposób podawania topiratu: Ogólne zasady

Prawidłowe dawkowanie topiramatu wymaga indywidualnego podejścia do pacjenta z uwzględnieniem wskazania terapeutycznego, wieku oraz towarzyszących schorzeń. Leczenie topiramatem należy rozpoczynać od małej dawki początkowej, a następnie stopniowo ją zwiększać do dawki skutecznej. Dawkowanie oraz schemat zwiększania dawki powinny być dostosowane do indywidualnej odpowiedzi klinicznej pacjenta na leczenie.¹²

Rutynowe monitorowanie stężenia topiramatu w osoczu nie jest konieczne do optymalizacji leczenia. Jednak w rzadkich przypadkach, szczególnie gdy topiramat jest stosowany jako uzupełnienie leczenia fenytoiną, może być konieczne dostosowanie dawki fenytoiny w celu uzyskania optymalnego wyniku terapeutycznego. Ponadto, dodanie lub odstawienie leków takich jak fenytoina czy karbamazepina może wymagać dostosowania dawki topiramatu.³

Ważnym aspektem terapii jest odpowiednie zakończenie podawania topiramatu. U pacjentów z napadami padaczki lub bez w wywiadzie, topiramat, podobnie jak inne leki przeciwpadaczkowe, należy odstawiać stopniowo, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia napadów padaczkowych lub zwiększenia ich częstości. W badaniach klinicznych dawki dobowe były zmniejszane w tygodniowych odstępach o 50-100 mg u dorosłych z epilepsją oraz o 25-50 mg u dorosłych przyjmujących topiramat w dawkach do 100 mg na dobę w profilaktyce migreny. U dzieci lek odstawiano stopniowo przez okres 2-8 tygodni.⁴

Sposób podawania

Topiramat jest dostępny w postaci tabletek powlekanych oraz kapsułek twardych do podawania doustnego. Tabletek powlekanych nie należy dzielić ani łamać. Kapsułki twarde są przeznaczone głównie dla pacjentów, którzy mają trudności z połykaniem tabletek, takich jak dzieci i osoby starsze.⁵

Topiramat może być przyjmowany niezależnie od posiłków, co zapewnia wygodę stosowania leku.⁶ Tabletki należy połykać w całości, nie rozgryzając, popijając odpowiednią ilością wody.⁷

Dawkowanie w monoterapii padaczki

Zalecenia ogólne w monoterapii

W przypadku zmiany leczenia na monoterapię topiramatem (odstawianie dotychczas stosowanych leków przeciwpadaczkowych), należy uwzględnić potencjalny wpływ takiej zmiany na kontrolę napadów padaczkowych. Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawek dotychczasowych leków przeciwpadaczkowych o około jedną trzecią, w odstępach dwutygodniowych, chyba że względy bezpieczeństwa wymagają natychmiastowego odstawienia tych leków.⁸

Należy mieć na uwadze, że po zakończeniu stosowania leków indukujących enzymy może nastąpić zwiększenie stężenia topiramatu w osoczu. W takiej sytuacji może być konieczne zmniejszenie dawki topiramatu ze względów klinicznych.⁹

Dawkowanie u dorosłych w monoterapii

Dawkowanie oraz schemat zwiększania dawki u dorosłych należy ustalać indywidualnie, na podstawie odpowiedzi klinicznej. Leczenie należy rozpocząć od dawki 25 mg podawanej wieczorem przez pierwszy tydzień. Następnie, w zależności od tolerancji leczenia, dawkę można stopniowo zwiększać w odstępach 1-2 tygodniowych o 25-50 mg na dobę, podając lek w dwóch dawkach podzielonych. Jeśli pacjent nie toleruje takiego schematu zwiększania dawki, można ją zwiększać o mniejsze ilości lub w dłuższych odstępach czasu.¹⁰

Zalecana początkowa dawka docelowa w monoterapii topiramatem u dorosłych wynosi od 100 mg do 200 mg na dobę, podawana w dwóch dawkach podzielonych. Maksymalna zalecana dawka dobowa to 500 mg, również w dwóch dawkach podzielonych. Niektórzy pacjenci z opornymi na leczenie postaciami padaczki tolerowali topiramat w monoterapii w dawkach do 1000 mg na dobę. Takie dawkowanie jest zalecane dla wszystkich osób dorosłych, w tym pacjentów w podeszłym wieku, u których nie występują choroby nerek.¹¹

Dawkowanie u dzieci w monoterapii

U dzieci w wieku powyżej 6 lat, dawkę oraz schemat jej zwiększania należy ustalać indywidualnie na podstawie odpowiedzi klinicznej na leczenie. Leczenie należy rozpocząć od dawki 0,5-1 mg/kg masy ciała podawanej wieczorem przez pierwszy tydzień. Następnie dawkę można stopniowo zwiększać o 0,5-1 mg/kg masy ciała na dobę, w odstępach 1-2 tygodniowych, podając lek w dwóch dawkach podzielonych. Podobnie jak u dorosłych, jeśli dziecko nie toleruje takiego schematu zwiększania dawki, można ją zwiększać o mniejsze ilości lub w dłuższych odstępach czasu.¹²

Zalecana początkowa dawka docelowa w monoterapii topiramatem u dzieci w wieku powyżej 6 lat wynosi 100 mg na dobę, przy czym dawkowanie zależy od odpowiedzi klinicznej na leczenie. Orientacyjnie odpowiada to około 2,0 mg/kg masy ciała na dobę u dzieci w wieku 6-16 lat.¹³

Dawkowanie w terapii uzupełniającej padaczki

Dawkowanie u dorosłych w terapii uzupełniającej

W terapii uzupełniającej padaczki u dorosłych zaleca się rozpoczęcie leczenia od dawki 25-50 mg topiramatu podawanej wieczorem przez pierwszy tydzień. Odnotowano przypadki stosowania niższych dawek początkowych, jednak nie przeprowadzono systematycznych badań z wykorzystaniem tego schematu dawkowania. Następnie dawkę można stopniowo zwiększać w odstępach 1-2 tygodniowych o 25-50 mg na dobę, podając lek w dwóch dawkach podzielonych. U niektórych pacjentów można uzyskać skuteczność terapeutyczną przy stosowaniu leku raz na dobę.¹⁴

W badaniach klinicznych najmniejszą skuteczną dawką leczniczą w terapii uzupełniającej było 200 mg topiramatu na dobę. Typowa dawka dobowa wynosi 200-400 mg, podawana w dwóch dawkach podzielonych. Takie dawkowanie jest zalecane dla wszystkich dorosłych, w tym pacjentów w podeszłym wieku bez współistniejących chorób nerek.¹⁵

Dawkowanie u dzieci w terapii uzupełniającej

W terapii uzupełniającej padaczki u dzieci i młodzieży (w wieku 2 lat i powyżej) zalecana całkowita dawka dobowa topiramatu wynosi około 5-9 mg/kg masy ciała na dobę, podawana w dwóch dawkach podzielonych. Leczenie należy rozpocząć od dawki 25 mg (lub mniejszej, w zakresie 1-3 mg/kg masy ciała na dobę) podawanej wieczorem przez pierwszy tydzień. Następnie dawkę należy stopniowo zwiększać w odstępach 1-2 tygodniowych o 1-3 mg/kg masy ciała na dobę, podając lek w dwóch dawkach podzielonych, aż do uzyskania optymalnej odpowiedzi klinicznej.¹⁶

W badaniach klinicznych testowano również dawki do 30 mg/kg masy ciała na dobę i stwierdzono, że były one na ogół dobrze tolerowane przez pacjentów.¹⁷

Dawkowanie w profilaktyce migreny

Dawkowanie u dorosłych w migrenie

W profilaktyce migreny u osób dorosłych zalecana całkowita dawka dobowa topiramatu wynosi 100 mg, podawana w dwóch dawkach podzielonych. Leczenie należy rozpocząć od dawki 25 mg podawanej wieczorem przez pierwszy tydzień. Następnie dawkę można zwiększać o 25 mg na dobę w odstępach jednotygodniowych. Jeśli pacjent nie toleruje takiego schematu zwiększania dawki, można wydłużyć odstępy pomiędzy zwiększaniem dawek.¹⁸

U niektórych pacjentów korzystny efekt terapeutyczny może być osiągnięty już przy dawce 50 mg na dobę. Chociaż w badaniach klinicznych pacjenci otrzymywali topiramat w dawkach do 200 mg na dobę, należy zaznaczyć, że przy wyższych dawkach zwiększa się ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Z tego względu wyższe dawki powinny być stosowane z ostrożnością i po uprzednim rozważeniu potencjalnych korzyści i ryzyka.¹⁹

Dawkowanie u dzieci w migrenie

Ze względu na niewystarczające dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności, stosowanie topiramatu nie jest zalecane w leczeniu lub zapobieganiu migrenie u dzieci.²⁰

Dawkowanie w kombinacji fentermina-topiramat

W przypadku preparatów łączonych zawierających topiramat i fenterminę (np. Qsiva), stosowanych w leczeniu otyłości, zalecana dawka podtrzymująca to 7,5 mg fenterminy + 46 mg topiramatu, przyjmowana raz na dobę, rano. Leczenie należy rozpoczynać od niższych dawek (3,75 mg + 23 mg) przez 14 dni, a następnie zwiększyć do dawki podtrzymującej.²¹

Pacjentów, którzy po 3 miesiącach leczenia nie stracili co najmniej 5% początkowej masy ciała, należy uznać za niereagujących na leczenie i powinni oni przerwać stosowanie leku. Jeśli pacjent reaguje na leczenie (zmniejszenie masy ciała ≥5% po 3 miesiącach), ale BMI nadal wynosi ≥30 kg/m², można rozważyć zwiększenie dawki do 11,25 mg + 69 mg na dobę przez 14 dni, a następnie do 15 mg + 92 mg na dobę.²²

Należy zauważyć, że przy najwyższej dawce istnieje ryzyko wystąpienia drgawek po nagłym przerwaniu leczenia. Z tego powodu w przypadku konieczności przerwania stosowania dawki 15 mg + 92 mg, należy robić to stopniowo, przyjmując lek co drugi dzień przez co najmniej 1 tydzień przed całkowitym odstawieniem.²³

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Topiramat należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤70 ml/min), ponieważ u tych pacjentów klirens topiramatu jest zmniejszony zarówno w osoczu, jak i w nerkach. Pacjenci z rozpoznanymi zaburzeniami czynności nerek wymagają dłuższego czasu do osiągnięcia stężenia stacjonarnego dla każdej dawki leku. W tej grupie pacjentów zaleca się stosowanie połowy zwykle stosowanej dawki początkowej i podtrzymującej.²⁴

U pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek, u których topiramat jest usuwany z osocza podczas hemodializy, w dniu przeprowadzania zabiegu należy podać dodatkową dawkę leku, równą około połowie dawki dobowej. Dodatkową dawkę należy podać w dawkach podzielonych na początku i po zakończeniu hemodializy. Wielkość dawki dodatkowej może zależeć od zastosowanego urządzenia do hemodializy.²⁵

W przypadku terapii skojarzonej fentermina-topiramat, zalecenia dotyczące dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek przedstawia poniższa tabela:

^{30 kg/m² […] 3,75 mg+23 mg co drugi dzień, Możliwe zwiększenie w dniu 14 do 3,75 mg+23 mg na dobę w przypadku dobrej tolerancji […] 3,75 mg+23 mg co drugi dzień lub 3,75 mg+23 mg na dobę”>26}

U pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <15 ml/min) lub poddawanych hemodializie stosowanie preparatu skojarzonego fentermina-topiramat nie jest zalecane ze względu na brak wystarczających danych.<sup data-drug="Qsiva" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Ze względu na brak danych leczenia produktem leczniczym Qsiva nie zaleca się u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 27

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Topiramat należy stosować ostrożnie u pacjentów z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności wątroby ze względu na zmniejszony klirens topiramatu.²⁸

W przypadku preparatu skojarzonego fentermina-topiramat, u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (stopień 5-6 w skali Child-Pugh) nie są konieczne modyfikacje dawkowania. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami (stopień 7-9 w skali Child-Pugh) nie należy stosować dawki większej niż 7,5 mg + 46 mg raz na dobę. Natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopień ≥10 w skali Child-Pugh) nie zaleca się stosowania tego preparatu ze względu na brak odpowiednich danych.²⁹

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku z zachowaną prawidłową czynnością nerek nie jest konieczne dostosowywanie dawki topiramatu.³⁰

W przypadku preparatu skojarzonego fentermina-topiramat, u pacjentów w wieku ≤70 lat również nie jest konieczne dostosowanie dawki. Natomiast u pacjentów w wieku >70 lat lek ten należy stosować z ostrożnością, ponieważ nie był wystarczająco przebadany w tej grupie wiekowej.^{70 lat i należy go stosować u tych pacjentów z zachowaniem ostrożności.”>31}

Dziewczęta i kobiety w wieku rozrodczym

Leczenie topiramatem u dziewcząt i kobiet w wieku rozrodczym powinien rozpoczynać i nadzorować lekarz z doświadczeniem w leczeniu padaczki lub migreny. W tej grupie pacjentek należy rozważyć alternatywne opcje terapeutyczne. Potrzebę leczenia topiramatem należy oceniać ponownie nie rzadziej niż raz w roku.³²

Szczegółowe schematy dawkowania – tabela

^33343536