Dawkowanie i sposób podawania
Tioguanina

Dawkowanie i sposób podawania tioguaniny

Prawidłowe dawkowanie i schemat podawania tioguaniny stanowi kluczowy element skutecznej terapii. Przy planowaniu leczenia należy uwzględnić, że dokładne dawkowanie oraz okres podawania tioguaniny są ściśle uzależnione od rodzaju i dawek innych produktów leczniczych cytotoksycznych stosowanych jednocześnie.¹

Ważnym aspektem przy stosowaniu tioguaniny jest świadomość, że stopień wchłaniania leku po podaniu doustnym może być zróżnicowany. Stężenie tioguaniny w osoczu może ulec zmniejszeniu w przypadku wystąpienia wymiotów lub gdy lek zostanie podany razem z posiłkiem, co należy uwzględnić przy planowaniu terapii.²

Zalecenia ogólne dotyczące terapii tioguaniną

Tioguanina powinna być stosowana wyłącznie na dowolnym etapie poprzedzającym leczenie podtrzymujące, w krótkotrwałych cyklach. Ze względu na wysokie ryzyko hepatotoksyczności, nie zaleca się stosowania tioguaniny w trakcie leczenia podtrzymującego ani w innych schematach długotrwałego ciągłego leczenia.³

Dawkowanie tioguaniny dla różnych grup pacjentów

Dawkowanie u dorosłych

U pacjentów dorosłych standardowo stosuje się dawkę tioguaniny wynoszącą od 100 do 200 mg/m² powierzchni ciała na dobę.⁴ Tioguanina podawana jest doustnie w postaci tabletek o zawartości 40 mg substancji czynnej.⁵

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

U dzieci zwykle podaje się dawki zbliżone do dawek stosowanych u pacjentów dorosłych, w przeliczeniu na powierzchnię ciała.⁶

Dawkowanie u osób w podeszłym wieku

Nie istnieją specjalne zalecenia dotyczące modyfikacji dawkowania tioguaniny u osób w podeszłym wieku. W tej grupie pacjentów tioguaninę stosowano w różnych schematach chemioterapii ostrych białaczek w takich samych dawkach, jak u młodszych pacjentów.⁷

Dawkowanie tioguaniny w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby należy rozważyć zmniejszenie dawki tioguaniny.⁸

Pacjenci z niedoborem TPMT

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z wrodzonym niskim poziomem lub brakiem aktywności S-metylotransferazy tiopuryny (TPMT). U tych osób istnieje zwiększone ryzyko ciężkiej toksyczności tioguaniny przy standardowych dawkach, co zwykle wymaga znacznego zmniejszenia podawanej dawki. Optymalna dawka początkowa u pacjentów z niedoborem homozygotycznym TPMT nie została dotychczas ustalona.⁹

Większość pacjentów z heterozygotycznym niedoborem TPMT toleruje zalecane dawki tioguaniny, jednak niektórzy z nich mogą wymagać zmniejszenia dawki. Dostępne są badania genotypu i fenotypu TPMT, które mogą być pomocne w indywidualizacji terapii.¹⁰

Pacjenci z wariantem genu NUDT15

U pacjentów z dziedziczną mutacją genu NUDT15 występuje podwyższone ryzyko ciężkich działań toksycznych po zastosowaniu tiopuryny, takich jak leukopenia i łysienie, nawet przy podawaniu konwencjonalnych dawek. Pacjenci ci zazwyczaj wymagają znacznego zmniejszenia dawki tioguaniny. Szczególnie wysokie ryzyko występuje u pacjentów rasy azjatyckiej ze względu na zwiększoną częstość występowania tej mutacji w tej populacji.¹¹

Dla pacjentów z niedoborem heterozygotycznym lub homozygotycznym genu NUDT15 nie ustalono optymalnej dawki początkowej tioguaniny. Zaleca się rozważenie wykonania testów genetycznych i fenotypowania wariantów genu NUDT15 u wszystkich pacjentów przed rozpoczęciem leczenia tiopuryną. Jest to szczególnie istotne u pacjentów rasy azjatyckiej, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia ciężkiej leukopenii i łysienia związanych z leczeniem.¹²

Sposób podawania tioguaniny

Tioguanina przeznaczona jest do podawania doustnego.¹³ Lek dostępny jest w postaci tabletek o barwie białej lub kremowej, okrągłych, obustronnie wypukłych z rowkiem dzielącym i nadrukiem „T40″ na górnej stronie.¹⁴

Tabela dawkowania tioguaniny