Właściwości farmakodynamiczne
Streptomycyna

Streptomycyna, naturalny aminoglikozydowy antybiotyk produkowany przez Streptomyces griseus, działa bakteriobójczo poprzez nieodwracalne blokowanie biosyntezy białka na poziomie podjednostki 30S rybosomu bakteryjnego. Jej aktywność jest optymalna w środowisku lekko zasadowym (pH 7,8) i wykazuje synergizm z β-laktamami, co zwiększa skuteczność terapii skojarzonej, zwłaszcza wobec paciorkowców. W praktyce klinicznej streptomycyna jest kluczowym lekiem w leczeniu gruźlicy, stosowanym wyłącznie w terapii skojarzonej z izoniazydem, ryfampicyną i pirazynamidem, ze względu na szybki rozwój oporności podczas monoterapii. Wspólne podawanie tych leków zmniejsza ryzyko selekcji szczepów opornych i wzmacnia efekt bakteriobójczy.

Streptomycyna – Właściwości farmakodynamiczne

Streptomycyna to naturalny antybiotyk aminoglikozydowy produkowany przez szczep bakterii Streptomyces griseus. W lecznictwie stosowana jest głównie w postaci siarczanu. Należy do grupy farmakoterapeutycznej leków przeciwbakteryjnych do stosowania ogólnego z klasy aminoglikozydów (kod ATC: J01GA01).1

Mechanizm działania

Mechanizm bakteriobójczy streptomycyny polega na nieodwracalnym blokowaniu biosyntezy białka poprzez wiązanie z podjednostką 30S rybosomu bakteryjnego. Aktywność bakteriobójcza tego antybiotyku jest najwyższa w środowisku lekko zasadowym (pH 7,8) i znacznie się zmniejsza wraz z obniżaniem pH środowiska.2

Streptomycyna wykazuje działanie synergistyczne z antybiotykami β-laktamowymi, szczególnie wobec paciorkowców, co zwiększa skuteczność terapeutyczną w przypadku zastosowania terapii skojarzonej.3

Zastosowanie w leczeniu gruźlicy

Streptomycyna jest jednym z kluczowych leków stosowanych w leczeniu gruźlicy. Zgodnie z aktualnymi standardami terapeutycznymi, nie stosuje się jej w monoterapii, lecz zawsze w połączeniu z innymi lekami przeciwprątkowymi, takimi jak izoniazyd, ryfampicyna i pirazynamid.4

Cechą charakterystyczną streptomycyny jest szybki rozwój oporności prątków gruźlicy podczas stosowania tego antybiotyku w monoterapii. Jednakże podczas jednoczesnego podawania z innymi lekami przeciwprątkowymi, streptomycyna wykazuje silne działanie bakteriobójcze, a ponadto istotnie zmniejsza ryzyko selekcji szczepów opornych na leki stosowane w terapii skojarzonej.5

Oporność drobnoustrojów

Drobnoustroje, które wykształciły oporność na streptomycynę, zwykle wykazują również oporność krzyżową na inne antybiotyki aminoglikozydowe. Zaobserwowano jednak interesujący wyjątek od tej reguły – niektóre szczepy Enterococcus oporne na gentamycynę mogą pozostawać wrażliwe na działanie streptomycyny.6

Spektrum przeciwbakteryjne

Streptomycyna wykazuje działanie bakteriobójcze in vitro wobec szerokiego spektrum drobnoustrojów, zarówno Gram-dodatnich, jak i Gram-ujemnych.7

Bakterie Gram-dodatnie

8

Bakterie Gram-ujemne
  • Klebsiella pneumoniae
  • Escherichia coli
  • Proteus spp.
  • Haemophilus influenzae
  • Haemophilus ducreyi
  • Yersinia pestispałeczka dżumy
  • Calymmatobacterium granulomatis
  • Brucella spp. – bakterie brucelozy
  • Francisella tularensispałeczka tularemii

9

Obecność streptomycyny w innych produktach leczniczych

Warto zwrócić uwagę, że streptomycyna może występować jako substancja śladowa w niektórych innych produktach leczniczych, co jest związane z procesem wytwarzania tych preparatów. Przykładem mogą być szczepionki, takie jak IMOVAX POLIO czy TETRAXIM, które w swoim składzie mogą zawierać śladowe ilości streptomycyny, neomycyny i polimyksyny B.10 11

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl