Interakcje
Omeprazol
Omeprazol, jako inhibitor pompy protonowej (IPP), wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Zmiana pH żołądka podczas terapii omeprazolem wpływa na wchłanianie leków takich jak pozakonazol, erlotynib, ketokonazol i itrakonazol, powodując istotne zmniejszenie ich biodostępności. W przypadku leków przeciwwirusowych stosowanych w terapii HIV, omeprazol (40 mg) znacząco obniża ekspozycję na nelfinawir (o 40%) i jego metabolit M8 (o 75-90%), co jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Podobnie, ekspozycja na atazanawir zmniejsza się o 75%, a zwiększenie dawki atazanawiru do 400 mg nie kompensuje tego efektu. Omeprazol zwiększa biodostępność digoksyny o około 10%, co wymaga monitorowania stężenia digoksyny u osób starszych lub przy stosowaniu dużych dawek IPP. Interakcje z klopidogrelem (80 mg omeprazolu zmniejsza ekspozycję na aktywny metabolit klopidogrelu o 46% i hamowanie agregacji płytek o 16%) wskazują na konieczność unikania jednoczesnego stosowania ze względu na potencjalne ryzyko sercowo-naczyniowe.
Interakcje substancji z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Omeprazol, jako inhibitor pompy protonowej (IPP), wchodzi w liczne interakcje z innymi produktami leczniczymi. Interakcje te mogą mieć charakter farmakokinetyczny lub farmakodynamiczny i wymagają szczególnej uwagi lekarzy podczas doboru terapii dla pacjentów stosujących ten lek 1.
Oddziaływanie omeprazolu na farmakokinetykę innych substancji czynnych
Omeprazol może wpływać na wchłanianie innych leków poprzez zmianę pH treści żołądkowej, a także poprzez hamowanie enzymów odpowiedzialnych za metabolizm wielu substancji leczniczych 2.
Substancje, których wchłanianie jest zależne od pH
Zmniejszona kwaśność treści żołądkowej podczas leczenia omeprazolem może istotnie zwiększać lub zmniejszać wchłanianie substancji czynnych, których absorpcja zależy od pH treści żołądka 3.
Do substancji, których wchłanianie jest znacząco zmniejszone przez omeprazol, należą:
- Pozakonazol – wchłanianie jest istotnie zmniejszone; należy unikać jednoczesnego stosowania z omeprazolem 4
- Erlotynib – wchłanianie jest istotnie zmniejszone; należy unikać jednoczesnego stosowania z omeprazolem 5
- Ketokonazol – wchłanianie jest istotnie zmniejszone 6
- Itrakonazol – wchłanianie jest istotnie zmniejszone 7
Leki przeciwwirusowe
Omeprazol wchodzi w istotne interakcje z niektórymi lekami przeciwwirusowymi stosowanymi w leczeniu zakażeń HIV:
- Nelfinawir – jednoczesne stosowanie omeprazolu (40 mg) z nelfinawirem jest przeciwwskazane. Omeprazol powoduje zmniejszenie ekspozycji na nelfinawir o około 40% oraz zmniejsza ekspozycję na jego farmakologicznie czynny metabolit M8 o 75-90%. Interakcja ta obejmuje hamowanie aktywności izoenzymu CYP2C19 8
- Atazanawir – jednoczesne stosowanie omeprazolu z atazanawirem nie jest zalecane. Omeprazol (40 mg) znacząco zmniejsza ekspozycję na atazanawir (o 75%). Nawet zwiększenie dawki atazanawiru do 400 mg nie kompensuje tego wpływu 9
- Sakwinawir – jednoczesne podawanie omeprazolu z sakwinawirem/rytonawirem powoduje zwiększenie stężenia sakwinawiru w osoczu o około 70% i było dobrze tolerowane przez pacjentów z zakażeniem HIV 10
Leki działające na układ sercowo-naczyniowy
Digoksyna – jednoczesne podawanie omeprazolu (20 mg) i digoksyny skutkuje zwiększeniem biodostępności digoksyny o około 10%. Przypadki objawów toksyczności digoksyny obserwowano rzadko, jednak należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania omeprazolu w dużych dawkach u osób w podeszłym wieku. W takich przypadkach wskazane jest monitorowanie stężenia digoksyny w surowicy 11.
Klopidogrel – istnieje interakcja farmakokinetyczno-farmakodynamiczna między klopidogrelem i omeprazolem. Omeprazol (w dawce 80 mg) zmniejsza ekspozycję na aktywny metabolit klopidogrelu o 46% oraz zmniejsza maksymalne hamowanie agregacji płytek o 16%. Obserwowano niespójne dane kliniczne dotyczące następstw tej interakcji w zakresie poważnych incydentów sercowo-naczyniowych, jednak ze względów bezpieczeństwa nie zaleca się jednoczesnego stosowania omeprazolu i klopidogrelu 12.
Cylostazol – omeprazol (40 mg) zwiększa Cmax i AUC cylostazolu odpowiednio o 18% i 26%, a jednego z jego głównych metabolitów o 29% i 69% 13.
Leki przeciwdrgawkowe
Fenytoina – zaleca się kontrolowanie stężenia fenytoiny w osoczu podczas pierwszych dwóch tygodni po rozpoczęciu leczenia omeprazolem. W przypadku modyfikacji dawki fenytoiny, należy ponownie kontrolować jej stężenie przy zakończeniu leczenia omeprazolem 14.
Diazepam – omeprazol może spowalniać eliminację diazepamu. Zaleca się obserwację pacjentów przyjmujących diazepam i w razie konieczności zmniejszenie dawki 15.
Leki immunosupresyjne
Takrolimus – opisywano zwiększenie stężenia takrolimusa w surowicy podczas jego równoczesnego stosowania z omeprazolem. Zaleca się dokładną kontrolę stężeń takrolimusa, a także czynności nerek (klirensu kreatyniny), a dawkowanie takrolimusa powinno być odpowiednio dostosowane 16.
Metotreksat – u niektórych pacjentów odnotowywano zwiększone stężenia metotreksatu podczas równoczesnego stosowania z inhibitorami pompy protonowej. Gdy metotreksat podawany jest w dużych dawkach, należy rozważyć czasowe odstawienie omeprazolu 17.
Leki przeciwzakrzepowe
Warfaryna i inni antagoniści witaminy K – omeprazol może zmniejszać eliminację R-warfaryny i innych antagonistów witaminy K. Zaleca się obserwację pacjentów przyjmujących warfarynę, w razie konieczności zmniejszenie dawek, aż do czasu unormowania się wyników laboratoryjnych (parametry krzepnięcia) lub do ustąpienia objawów klinicznych wynikających z interakcji 18.
Interakcje z alkoholem
Badania kliniczne wskazują, że alkohol nie wpływa na wchłanianie omeprazolu. W dokumentacji produktów leczniczych zawierających omeprazol nie ma informacji o istotnych interakcjach między alkoholem a omeprazolem 19.
Wpływ innych substancji czynnych na farmakokinetykę omeprazolu
Omeprazol jest metabolizowany przez enzymy cytochromu P450, głównie przez izoenzymy CYP2C19 oraz CYP3A4. Substancje wpływające na aktywność tych enzymów mogą zmieniać farmakokinetykę omeprazolu 20.
Inhibitory CYP2C19 i/lub CYP3A4
Substancje o znanym działaniu hamującym CYP2C19 lub CYP3A4 mogą prowadzić do zwiększenia stężenia omeprazolu w surowicy poprzez zmniejszenie tempa jego metabolizmu:
- Klarytromycyna – może prowadzić do zwiększenia stężenia omeprazolu w surowicy 21
- Worykonazol – jednoczesne leczenie powoduje ponad dwukrotne zwiększenie ekspozycji na omeprazol 22
Ze względu na dobrą tolerancję dużych dawek omeprazolu, zasadniczo nie jest konieczne dostosowywanie jego dawki. Należy je jednak rozważyć u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz w przypadkach długotrwałego leczenia 23.
Induktory CYP2C19 i/lub CYP3A4
Substancje o znanym wpływie indukującym aktywność CYP2C19 lub CYP3A4 lub obu tych układów enzymatycznych mogą prowadzić do zmniejszenia stężenia omeprazolu w surowicy poprzez zwiększenie tempa jego metabolizmu:
- Ryfampicyna – może prowadzić do zmniejszenia stężenia omeprazolu w surowicy 24
- Dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum) – może prowadzić do zmniejszenia stężenia omeprazolu w surowicy 25
Tabela interakcji omeprazolu
| Lek lub grupa leków | Mechanizm interakcji | Efekt interakcji | Zalecenia | Poziom ważności |
|---|---|---|---|---|
| Nelfinawir | Hamowanie aktywności CYP2C19 | Zmniejszenie ekspozycji na nelfinawir o 40% i na metabolit M8 o 75-90% | Przeciwwskazane jednoczesne stosowanie | Wysoki |
| Atazanawir | Zmiana pH żołądka | Zmniejszenie ekspozycji na atazanawir o 75% | Nie zaleca się jednoczesnego stosowania | Wysoki |
| Klopidogrel | Hamowanie CYP2C19 | Zmniejszenie ekspozycji na aktywny metabolit klopidogrelu o 46% i zmniejszenie hamowania agregacji płytek o 16% | Nie zaleca się jednoczesnego stosowania | Wysoki |
| Pozakonazol, Erlotynib | Zmiana pH żołądka | Istotne zmniejszenie wchłaniania | Unikać jednoczesnego stosowania | Wysoki |
| Ketokonazol, Itrakonazol | Zmiana pH żołądka | Istotne zmniejszenie wchłaniania | Możliwe zmniejszenie skuteczności klinicznej | Średni |
| Digoksyna | Zwiększenie wchłaniania | Zwiększenie biodostępności digoksyny o 10% | Monitorowanie stężenia digoksyny u osób starszych lub przy stosowaniu dużych dawek omeprazolu | Średni |
| Fenytoina | Hamowanie CYP2C19 | Zmniejszenie metabolizmu fenytoiny | Kontrola stężenia fenytoiny przez pierwsze 2 tygodnie leczenia i przy zakończeniu leczenia omeprazolem | Średni |
| Takrolimus | Nieznany | Zwiększenie stężenia takrolimusa w surowicy | Monitorowanie stężenia takrolimusa i czynności nerek | Średni |
| Metotreksat | Nieznany | Zwiększenie stężenia metotreksatu u niektórych pacjentów | Rozważyć czasowe odstawienie omeprazolu przy stosowaniu dużych dawek metotreksatu | Średni |
| Warfaryna i antagoniści witaminy K | Hamowanie CYP2C19 | Zmniejszenie metabolizmu R-warfaryny | Obserwacja pacjenta, monitorowanie parametrów krzepnięcia | Średni |
| Cylostazol | Hamowanie CYP2C19 | Zwiększenie Cmax i AUC cylostazolu (18% i 26%) oraz jego metabolitu (29% i 69%) | Zachowanie ostrożności | Średni |
| Diazepam | Hamowanie CYP2C19 | Spowolnienie eliminacji diazepamu | Obserwacja pacjenta, w razie potrzeby modyfikacja dawki | Średni |
| Sakwinawir | Nieznany | Zwiększenie stężenia sakwinawiru w osoczu o 70% | Dobra tolerancja u pacjentów z HIV | Niski |
| Klarytromycyna | Inhibicja CYP2C19 i/lub CYP3A4 | Zwiększenie stężenia omeprazolu | Zwykle nie wymaga dostosowania dawki | Niski |
| Worykonazol | Inhibicja CYP2C19 i/lub CYP3A4 | Ponad dwukrotne zwiększenie ekspozycji na omeprazol | Zwykle nie wymaga dostosowania dawki, rozważyć u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby | Niski |
| Ryfampicyna | Indukcja CYP2C19 i/lub CYP3A4 | Zmniejszenie stężenia omeprazolu | Możliwe zmniejszenie skuteczności omeprazolu | Niski |
| Dziurawiec zwyczajny | Indukcja CYP2C19 i/lub CYP3A4 | Zmniejszenie stężenia omeprazolu | Możliwe zmniejszenie skuteczności omeprazolu | Niski |
| Alkohol | – | Brak wpływu na wchłanianie omeprazolu | Brak specjalnych zaleceń | Niski |
Interakcje z badaniami diagnostycznymi
Zwiększone stężenie chromograniny A (CgA) może zakłócać badania wykrywające obecność guzów neuroendokrynnych. Aby tego uniknąć, należy przerwać leczenie omeprazolem na co najmniej 5 dni przed pomiarem stężenia CgA. Jeżeli po pomiarze wstępnym wartości stężenia CgA i gastryny nadal wykraczają poza zakres referencyjny, pomiary należy powtórzyć po 14 dniach od zaprzestania leczenia inhibitorami pompy protonowej 26.
Omeprazol może także spowodować zafałszowanie wyniku testu (13C) na obecność bakterii Helicobacter pylori 27.
Wpływ na zakażenia przewodu pokarmowego
Leczenie inhibitorami pompy protonowej, w tym omeprazolem, może prowadzić do niewielkiego zwiększenia ryzyka występowania zakażeń przewodu pokarmowego bakteriami takimi jak Salmonella, Campylobacter, a u pacjentów hospitalizowanych również Clostridium difficile 28.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania