Właściwości farmakokinetyczne
Oksazepam

Właściwości farmakokinetyczne oksazepamu

Oksazepam jest substancją o dobrze poznanych właściwościach farmakokinetycznych, które zostały szczegółowo przebadane i opisane. Poniżej przedstawiono kompleksową charakterystykę farmakokinetyczną tej substancji, z uwzględnieniem procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji.^{1 2}

Wchłanianie

Oksazepam charakteryzuje się bardzo dobrym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Biodostępność tej substancji jest wysoka i wynosi od 90% do 97%, w zależności od preparatu. W przypadku preparatu Oksazepam TZF biodostępność szacuje się na około 92%, natomiast dla preparatu Oxazepam Espefa wartość ta osiąga 90-95%, a dla Oxazepam GSK jest najwyższa i wynosi około 97%.^{3 4 5}

Po podaniu pojedynczej dawki doustnej, maksymalne stężenie oksazepamu w surowicy krwi osiągane jest w ciągu 2,5-3 godzin. Dla preparatu Oksazepam TZF po podaniu dawki 30 mg maksymalne stężenie osiąga wartość około 450 ng/ml i występuje po około 3 godzinach. W przypadku preparatu Oxazepam GSK, po jednorazowym podaniu dawki 20 mg, maksymalne stężenie we krwi (256,36 ng/ml) również występuje po około 3 godzinach, a wartość AUC (pole pod krzywą stężenia w czasie) wynosi 3034 ng/ml·h.^{6 7 8}

Dystrybucja

Oksazepam wykazuje wysokie powinowactwo do białek osocza, z którymi wiąże się w znacznym stopniu. Stopień wiązania z białkami krwi waha się od 85% do 98%, w zależności od preparatu. Dla Oksazepamu TZF wynosi 85%, dla Oxazepamu Espefa około 87%, a dla Oxazepamu GSK nawet 98%.^{9 10 11}

Objętość dystrybucji oksazepamu w stanie stabilnym wynosi od 0,4 do 2,3 l/kg, co wskazuje na jego zdolność do dystrybucji w tkankach organizmu. Oksazepam posiada również zdolność przenikania przez bariery fizjologiczne – przechodzi przez barierę krew-płyn mózgowo-rdzeniowy, przenika przez barierę łożyska oraz do mleka matki, co ma istotne znaczenie kliniczne przy stosowaniu u kobiet w ciąży i karmiących piersią.^{12 13 14}

Metabolizm

Oksazepam podlega procesom biotransformacji głównie w wątrobie. Podstawowym szlakiem metabolicznym jest sprzęganie z kwasem glukuronowym, w wyniku czego powstaje nieaktywny metabolit – glukuronian oksazepamu. Dodatkowo, w mniejszym stopniu powstają również inne metabolity, takie jak chinazolina i dihydroksypochodne. Istotnym aspektem z klinicznego punktu widzenia jest fakt, że metabolity oksazepamu nie wykazują aktywności farmakologicznej.^{15 16 17}

Eliminacja

Okres półtrwania oksazepamu w organizmie wykazuje pewne różnice w zależności od preparatu. Dla Oksazepamu TZF i Oxazepamu Espefa wynosi odpowiednio 8,2 i 8 godzin, natomiast dla Oxazepamu GSK jest dłuższy i osiąga około 14 godzin. Ta stosunkowo długa eliminacja umożliwia utrzymanie działania terapeutycznego przez dłuższy czas.^{18 19 20}

Oksazepam i jego metabolity są wydalane głównie przez nerki. Większość podanej dawki (67-95%) jest wydalana z moczem, przy czym ponad 95% pojedynczej dawki jest wydalane w postaci metabolitów, a mniej niż 2% w postaci niezmienionej. Niewielka część podanej dawki (około 3%) jest wydalana z kałem. W przypadku pacjentów z mocznicą okres półtrwania oksazepamu może ulec wydłużeniu, co należy uwzględnić przy ustalaniu dawkowania u tej grupy pacjentów.^{21 22 23}

Parametry farmakokinetyczne oksazepamu

^{24 25 26}