Właściwości farmakokinetyczne
Metokarbamol

Właściwości farmakokinetyczne metokarbamolu

Wchłanianie

Po podaniu doustnym metokarbamol ulega szybkiemu i niemal całkowitemu wchłanianiu. Efekt terapeutyczny w postaci rozluźnienia mięśni obserwuje się już po 30 minutach od przyjęcia leku. ^{1 2}

Maksymalne stężenie metokarbamolu w osoczu (Cmax) jest osiągane po około 1-3 godzinach od przyjęcia leku. Po doustnym podaniu dawki 2 g, maksymalne stężenie w osoczu wynosi 16,5-29,8 µg/ml i występuje w ciągu 1-2 godzin. ^{3 4}

Dystrybucja

Po dostaniu się do krążenia ogólnoustrojowego, metokarbamol ulega szerokiej dystrybucji w organizmie. Wiązanie substancji z białkami osocza wynosi 46-50%. W tkankach miękkich lek osiąga większe stężenia niż w surowicy krwi. Metokarbamol nie jest wybiórczo gromadzony w lipidach. ^{5 6}

Badania na zwierzętach laboratoryjnych wykazały, że najwyższe stężenia metokarbamolu wykrywa się w wątrobie i nerkach. Lek ma zdolność przenikania przez barierę łożyskową oraz do płynu mózgowo-rdzeniowego. Nie zostało jednak jednoznacznie ustalone, czy metokarbamol przenika do mleka kobiecego. ^{7 8}

Metabolizm

Metokarbamol podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu. Główne szlaki metaboliczne obejmują procesy dealkilacji i hydroksylacji, bez hydrolizy wiązania estrowego. Aktywność farmakologiczna jest związana z nienaruszoną cząsteczką substancji. Tylko niewielka ilość metokarbamolu jest przekształcana do gwajafenezyny, związku wykazującego działanie wykrztuśne. ^{9 10}

Eliminacja

Okres półtrwania metokarbamolu w fazie eliminacji wynosi 1-2 godziny u zdrowych osób. U zdrowych ochotników klirens osoczowy substancji waha się w zakresie 0,2-0,8 l/kg. ^{11 12}

Metokarbamol jest wydalany głównie przez nerki w postaci glukuronidów i koniugatów siarczanowych jego metabolitów. Niewielkie ilości są wydalane w postaci niezmienionej z moczem, a śladowe ilości z kałem. ^{13 14}

Farmakokinetyka w grupach szczególnych

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku obserwuje się niewielkie wydłużenie okresu półtrwania metokarbamolu w fazie eliminacji w porównaniu z młodszymi pacjentami. Dodatkowo, stopień wiązania leku z białkami osocza jest nieco niższy u osób starszych (41-43%) w porównaniu z młodszymi osobami (46-50%). ¹⁵

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z niewydolnością wątroby spowodowaną alkoholową marskością obserwuje się istotne zmiany w farmakokinetyce metokarbamolu. W badaniu obejmującym 8 takich pacjentów wykazano zmniejszenie całkowitego klirensu metokarbamolu o około 70% w porównaniu z osobami zdrowymi (z 11,9 l/godz.). Okres półtrwania w fazie eliminacji wydłużył się do 3,38 godz. (± 1,62) w porównaniu z 1,11 godz. (± 0,27) u zdrowych uczestników. Zaburzenia wątrobowe powodują również zmniejszenie frakcji metokarbamolu związanej z białkami osocza do 40-50% w porównaniu z 46-50% u zdrowych osób dopasowanych pod względem wieku i masy ciała. ¹⁶

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z niewydolnością nerek również obserwuje się zmniejszenie klirensu metokarbamolu. W badaniu przeprowadzonym na 8 pacjentach z zaburzeniami czynności nerek, poddawanych hemodializom podtrzymującym, klirens metokarbamolu był zmniejszony o około 40% w porównaniu ze zdrowymi uczestnikami. Mimo to okres półtrwania w fazie eliminacji był podobny w obu grupach i wynosił odpowiednio 1,2 i 1,1 godz. ¹⁷

Korelacja stężeń z działaniem

Należy zaznaczyć, że nie są dokładnie poznane wartości stężeń metokarbamolu we krwi, które powodują zwiotczenie mięśni, działanie uspokajające czy też efekty toksyczne. ¹⁸