Właściwości farmakokinetyczne
Ketoprofen

Ketoprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny z grupy pochodnych kwasu propionowego, charakteryzuje się wysoką biodostępnością po podaniu doustnym (~90%) oraz znacznym wiązaniem z białkami osocza (95-99%). Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po podaniu doustnym 100 mg wynosi około 10,1 µg/ml, osiągane w czasie 1,22 godziny (Tmax). Postać soli lizynowej ketoprofenu wykazuje szybsze wchłanianie, z Tmax wynoszącym 15-30 minut i Cmax około 2,77 µg/ml. Po podaniu domięśniowym Tmax wynosi 20-30 minut, a Cmax dla dawki 100 mg to 1,3 µg/ml, natomiast po podaniu dożylnym stężenie ketoprofenu w osoczu po 5 minutach wynosi 26,4 ± 5,4 µg/ml. Biodostępność po podaniu doodbytniczym przekracza 70%, a Tmax wynosi 45-60 minut. Wchłanianie miejscowe jest ograniczone, z biodostępnością około 5% i stężeniem w osoczu 0,08-0,15 µg/ml po 5-8 godzinach od aplikacji. Pokarm spowalnia wchłanianie i obniża Cmax, nie wpływając na całkowitą biodostępność. Ketoprofen wykazuje objętość dystrybucji 0,1-0,2 l/kg oraz dobrą penetrację do tkanek, w tym płynu stawowego, gdzie stężenia utrzymują się dłużej niż w osoczu.

Właściwości farmakokinetyczne ketoprofenu – wprowadzenie

Ketoprofen to niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) z grupy pochodnych kwasu propionowego, który wykazuje działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne i przeciwgorączkowe. Właściwości farmakokinetyczne ketoprofenu różnią się w zależności od postaci farmaceutycznej, drogi podania oraz formy chemicznej substancji. W niniejszym artykule przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące właściwości farmakokinetycznych ketoprofenu, z uwzględnieniem różnych dróg podania i specjalnych grup pacjentów.1

Wchłanianie ketoprofenu

Podanie doustne

Ketoprofen charakteryzuje się dobrym i całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Po podaniu doustnym biodostępność ketoprofenu wynosi około 90%.2 3

Czas osiągnięcia maksymalnego stężenia (Tmax) oraz wartość maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) zależą od postaci farmaceutycznej:

  • Kapsułki, tabletki powlekane – maksymalne stężenie w surowicy występuje w 60 do 90 minut po podaniu doustnym4
  • Po doustnym podaniu 100 mg ketoprofenu największe stężenie w osoczu (10,1 µg/ml) osiągane jest po 1,22 godziny5
  • Kapsułki o przedłużonym uwalnianiu – maksymalne stężenie we krwi występuje po około 7 godzinach6
  • Tabletki o przedłużonym uwalnianiu – czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia w surowicy wynosi od 0,5 do 3 godzin po podaniu dawek pojedynczych i dawek wielokrotnych7

Formulacje specjalne – ketoprofen z lizyną

Sól lizynowa ketoprofenu jest lepiej rozpuszczalna niż postać kwasowa, co przekłada się na szybsze wchłanianie substancji.8 W przypadku granulatu do sporządzania roztworu doustnego zawierającego ketoprofen z lizyną:

  • Terapeutyczne stężenie w osoczu obserwuje się już po 3 minutach9
  • W badaniu farmakokinetycznym przeprowadzonym z udziałem 69 pacjentów, stężenie maksymalne w osoczu wynoszące 2,77 μg/ml (SD 0.82 μg/ml) uzyskano w czasie 15-30 minut po podaniu10

Podanie parenteralne

Po podaniu domięśniowym maksymalne stężenie ketoprofenu w osoczu występuje po 20-30 minutach.11 Po domięśniowym podaniu ketoprofenu w pojedynczej dawce 100 mg, lek osiągał największe stężenie w osoczu (1,3 µg/ml) w ciągu 2 godzin po podaniu.12

W przypadku podania dożylnego, średnie stężenie ketoprofenu w osoczu po upływie 5 minut od wlewu dożylnego i 4 minut po zakończeniu podawania wynosi 26,4 ± 5,4 mikrogramów/ml.13

Podanie doodbytnicze

Po podaniu doodbytniczym maksymalne stężenie ketoprofenu w surowicy występuje w 45 do 60 min.14 Dostępność ogólnoustrojowa wynosi ponad 70% po podaniu doodbytniczym.15

Podanie miejscowe

W przypadku stosowania ketoprofenu miejscowo na skórę w postaci żelu czy aerozolu, wchłanianie jest znacznie ograniczone:

  • Wchłanianie ketoprofenu do krwioobiegu przez skórę zachodzi bardzo powoli. Po 5 do 8 godzinach od miejscowego podania dawki 50 mg do 150 mg ketoprofenu, stężenie ketoprofenu w osoczu wynosi od 0,08 do 0,15 μg/ml16
  • Dostępność biologiczna ketoprofenu po zastosowaniu miejscowym wynosi około 5% w porównaniu do postaci ketoprofenu podawanych doustnie17
  • Stężenie w osoczu po zastosowaniu miejscowym jest około 60-krotnie mniejsze niż po podaniu doustnym18

Czynniki wpływające na wchłanianie

Wpływ pokarmu na wchłanianie ketoprofenu:

  • Pokarm spowalnia szybkość wchłaniania i zmniejsza nieco maksymalne stężenie w surowicy (Cmax), nie wpływa jednak na biodostępność ketoprofenu19
  • Pożywienie z zawartością tłuszczu nie wpływa ani na dostępność biologiczną ketoprofenu, ani na wartość jego maksymalnego stężenia w osoczu, jednak maksymalne stężenie w osoczu lek osiąga z opóźnieniem20

Inne czynniki:

  • Leki neutralizujące nie wpływają na wchłanianie ketoprofenu21
  • Wchłanianie ketoprofenu wzrasta liniowo w zakresie dawek 75-200 mg22

Dystrybucja ketoprofenu

Wiązanie z białkami osocza

Ketoprofen charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza:

  • Większość źródeł wskazuje, że ketoprofen wiąże się w 99% z białkami osocza, głównie z albuminami23 24
  • Niektóre źródła podają wartość 95-99%25
  • Ketoprofen-SF wskazuje wartość około 99%26

Objętość dystrybucji

Objętość dystrybucji ketoprofenu jest stosunkowo mała:

  • Objętość dystrybucji wynosi około 0,1 do 0,2 l/kg27 28
  • Profenid podaje wartość objętości dystrybucji około 7 l (co jest zgodne przy uwzględnieniu średniej masy ciała)29

Przenikanie do tkanek i płynów ustrojowych

Ketoprofen wykazuje dobrą penetrację do tkanek i płynów stawowych:

  • Ketoprofen przenika do płynu maziowego oraz przestrzeni stawowych: torebki stawowej, maziówki i tkanek ścięgnistych30
  • Po 3 godzinach od podania ketoprofenu w dawce 100 mg jego stężenie w osoczu wynosi około 2,9 µg/ml, a w płynie stawowym 1,5 μg/ml. Po 9 godzinach stężenia te wynoszą odpowiednio 0,3 µg/ml i 0,8 μg/ml31
  • Oznacza to, że ketoprofen powoli przenika do płynu maziowego i powoli jest z niego usuwany, podczas gdy jego stężenie w osoczu zmniejsza się szybciej32

Dodatkowo ketoprofen przenika również do:

Metabolizm ketoprofenu

Ketoprofen jest intensywnie metabolizowany w wątrobie, głównie poprzez dwa procesy:36

  • Sprzęganie z kwasem glukuronowym – główna droga metabolizmu37 38
  • Hydroksylacja – zachodzi w mniejszym stopniu39

Mniej niż 1% ketoprofenu jest wydalane w postaci niezmienionej.40 41

Powstający w procesie metabolizmu glukuronid ketoprofenu jest niestabilnym metabolitem, który stanowi potencjalny rezerwuar substancji macierzystej. Może to mieć znaczenie u pacjentów z niewydolnością nerek, u których związek powstały w wyniku sprzęgania z kwasem glukuronowym może kumulować się w surowicy i ulegać przekształceniu z powrotem do związku macierzystego.42

Istnieją doniesienia, że glukuronidy obecne są tylko w niewielkiej ilości w osoczu zdrowych osób dorosłych, a większą ich ilość stwierdza się u osób w podeszłym wieku (prawdopodobnie na skutek zmniejszonego wydalania nerkowego).43

Metabolity ketoprofenu są nieaktywne farmakologicznie.44

Eliminacja ketoprofenu

Drogi eliminacji

Ketoprofen i jego metabolity są wydalane głównie przez nerki:

  • Około 75-90% dawki ketoprofenu jest wydalane w moczu po 5 dniach od podania45 46
  • 50% podanej dawki jest wydalane w moczu w ciągu 6 godzin od podania47
  • Około 1-8% dawki ketoprofenu jest wydalane z kałem48

Parametry eliminacji

Okres półtrwania ketoprofenu w fazie eliminacji wynosi:

  • Około 1-4 godziny według większości źródeł49
  • Około 2 godziny według Ketonalu50
  • Około 3 godziny według Ketonalu forte SR51
  • 1,5-2,5 godziny, ale może również wynosić 8 godzin według Ketolek52

Klirens ketoprofenu:

  • Klirens osoczowy ketoprofenu wynosi około 1,0-1,6 ml/min/kg53
  • Klirens ketoprofenu z osocza wynosi około 0,08 l/kg/godzinę54
  • Wartości klirensu osoczowego zawierają się w przedziale od 0,06 do 0,08 l/kg m.c./h55

Farmakokinetyka ketoprofenu w specjalnych grupach pacjentów

Osoby w podeszłym wieku

U osób w podeszłym wieku obserwuje się następujące zmiany farmakokinetyki ketoprofenu:

  • Wchłanianie ketoprofenu nie zmienia się56 57
  • Ulega wydłużeniu okres półtrwania produktu leczniczego (3 godziny)58
  • Zmniejsza się klirens nerkowy i osoczowy59

Metabolizm i wydalanie leku zachodzą wolniej u osób w podeszłym wieku, ma to jednak znaczenie kliniczne tylko u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.60

Pacjenci z niewydolnością nerek

U pacjentów z niewydolnością nerek obserwuje się następujące zmiany farmakokinetyki ketoprofenu:

  • Zmniejsza się klirens nerkowy i osoczowy61
  • Ulega wydłużeniu okres półtrwania produktu leczniczego, proporcjonalnie do ciężkości niewydolności nerek62
  • U pacjentów z niewydolnością nerek ketoprofen wydalany jest wolniej, a jego biologiczny okres półtrwania jest wydłużony o 1 godzinę63
  • U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek całkowity klirens jest wydłużony proporcjonalnie do stopnia zaburzeń czynności nerek64

W ciężkiej niewydolności nerek wymagane jest zmniejszenie dawki leku.65

Pacjenci z niewydolnością wątroby

U pacjentów z niewydolnością wątroby obserwuje się następujące zmiany farmakokinetyki ketoprofenu:

  • Nie ulega zmianie klirens osoczowy i okres półtrwania w fazie eliminacji66
  • Około dwukrotnie zwiększa się ilość produktu leczniczego niezwiązanego z białkami (prawdopodobnie na skutek hipoalbuminemii)67 68
  • Ketoprofen może gromadzić się w tkankach69

Dzieci i młodzież

Profil kinetyczny ketoprofenu u dzieci nie różni się od profilu kinetycznego obserwowanego u dorosłych.70 71

Farmakokinetyka specjalnych postaci farmaceutycznych ketoprofenu

Tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu

W przypadku tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu Bi-Profenid (150 mg), ketoprofen jest wchłaniany z dwóch warstw tabletki:

  • Z warstwy białej (szybko uwalniającej lek) z szybkością zbliżoną do wchłaniania produktów leczniczych zawierających ketoprofen o standardowym wchłanianiu w soku żołądkowym; maksymalne stężenie ketoprofenu w surowicy występuje w 1,21 ± 0,88 godziny po podaniu doustnym i wynosi 7,72 ± 1,6 mg/l72
  • Uwalnianie ketoprofenu z warstwy żółtej, opornej na działanie kwasu żołądkowego powoduje stopniowe wchłanianie substancji czynnej. Stężenie ketoprofenu osiąga stałą wartość po 45 do 90 minut od podania doustnego produktu leczniczego, a po trzech godzinach stężenie ketoprofenu w surowicy po podaniu tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, przewyższało stężenie ketoprofenu jakie obserwowano po podaniu kapsułek o standardowym uwalnianiu73

Kapsułki o przedłużonym uwalnianiu

Ketonal DUO (150 mg) zawiera dwa rodzaje peletek: 60% peletek standardowych (białe) i 40% powlekanych (żółte). Ketoprofen jest szybko uwalniany z białych peletek i powoli z peletek żółtych. W ten sposób zapewnione jest zarówno natychmiastowe, jak i przedłużone uwalnianie.74

Miejscowe zastosowanie

W przypadku zastosowania miejscowego (żele, aerozole):

  • Stężenie ketoprofenu w tkankach w okolicy miejsca podania (błona maziowa, torebka stawowa, tkanka wewnątrztorebkowa, tkanka tłuszczowa) jest podobne jak po podaniu doustnym, natomiast stężenie w osoczu jest około 60-krotnie mniejsze75
  • Średni okres półtrwania ketoprofenu po wielokrotnym użyciu wynosi 17 godzin76
  • Po wielokrotnym zastosowaniu produktu leczniczego Ketospray Forte na skórę, uzyskano maksymalne stężenia ketoprofenu w osoczu 16 do 25 razy mniejsze (132 ± 71 ng/ml) od stężeń stwierdzanych po doustnym przyjęciu pojedynczej dawki ketoprofenu (1000 – 5000 ng/ml)77

Aerozol do stosowania w jamie ustnej

U ludzi po podaniu soli lizynowej ketoprofenu w dawce 160 mg w postaci płynu do płukania ust, stężenie ketoprofenu we krwi jest bardzo niskie (poniżej 400 ng/ml) i niewystarczające do wywołania ogólnoustrojowych efektów farmakologicznych.78

Parametr farmakokinetyczny Wartość Forma podania
Biodostępność ~90% Podanie doustne
Biodostępność ~70% Podanie domięśniowe i doodbytnicze
Biodostępność ~5% Podanie miejscowe (żel, aerozol)
Tmax 1-2 h Standardowe postaci doustne
Tmax ~7 h Kapsułki o przedłużonym uwalnianiu
Tmax 15-30 min Ketoprofen z lizyną (granulat)
Tmax 20-30 min Podanie domięśniowe
Cmax dla 100 mg podania doustnego ~10,1 µg/ml Standardowe postaci doustne
Wiązanie z białkami 95-99% Wszystkie formy podania
Objętość dystrybucji 0,1-0,2 l/kg Wszystkie formy podania
Okres półtrwania 1-4 h Podanie ogólnoustrojowe
Okres półtrwania ~17 h Podanie miejscowe (wielokrotne)
Klirens osoczowy 1,0-1,6 ml/min/kg Podanie doustne
Wydalanie z moczem (po 5 dniach) 75-90% dawki Wszystkie formy podania
Wydalanie z kałem 1-8% dawki Wszystkie formy podania
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl