Właściwości farmakokinetyczne
Fluoksetyna
Fluoksetyna charakteryzuje się dobrym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po 6-8 godzinach od podania doustnego, przy czym pokarm nie wpływa na jej biodostępność. Lek wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (~95%) oraz dużą objętość dystrybucji (20-40 l/kg masy ciała). Stężenia w stanie stacjonarnym osiągane są po 4-5 tygodniach stosowania, a farmakokinetyka fluoksetyny jest nieliniowa z efektem pierwszego przejścia przez wątrobę. Metabolizm zachodzi głównie przez polimorficzny enzym CYP2D6, prowadząc do powstania aktywnego metabolitu norfluoksetyny, której okres półtrwania wynosi od 4 do 16 dni, co powoduje utrzymywanie się leku w organizmie przez 5-6 tygodni po zakończeniu terapii. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki (około 60%).
Właściwości farmakokinetyczne fluoksetyny
Fluoksetyna, jako substancja aktywna leków przeciwdepresyjnych, charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, który determinuje jej działanie terapeutyczne. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych tej substancji z uwzględnieniem poszczególnych etapów jej losu w organizmie.1
Wchłanianie
Fluoksetyna dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym. Maksymalne stężenie w osoczu osiąga po 6-8 godzinach od podania leku.2 3 Istotną cechą wchłaniania fluoksetyny jest fakt, że pokarm nie wpływa na biodostępność leku, co umożliwia przyjmowanie preparatu niezależnie od posiłków.4 5
Dystrybucja
Fluoksetyna charakteryzuje się znacznym stopniem wiązania z białkami osocza, wynoszącym około 95%.6 7 Substancja ulega rozległej dystrybucji do tkanek, czego wyrazem jest duża objętość dystrybucji wynosząca od 20 do 40 l/kg masy ciała.8
Stężenia w osoczu w stanie stacjonarnym osiągane są dopiero po kilku tygodniach stosowania leku.9 Co istotne, stężenia leku w stanie stacjonarnym po długotrwałym stosowaniu są podobne do stężeń obserwowanych po 4-5 tygodniach leczenia.10 11
Metabolizm
Profil farmakokinetyczny fluoksetyny nie jest liniowy, a substancja podlega efektowi pierwszego przejścia przez wątrobę.12 13 Fluoksetyna jest intensywnie metabolizowana w wątrobie przez polimorficzny enzym CYP2D6.14 15
Głównym procesem metabolicznym jest demetylacja, prowadząca do powstania aktywnego metabolitu – norfluoksetyny (demetylofluoksetyny).16 17
Eliminacja
Okres półtrwania fluoksetyny w fazie eliminacji wynosi od 4 do 6 dni, natomiast jej aktywnego metabolitu – norfluoksetyny – od 4 do 16 dni.18 19 Tak długie okresy półtrwania są odpowiedzialne za utrzymywanie się leku w organizmie przez 5-6 tygodni po zaprzestaniu stosowania.20 21
Fluoksetyna wydalana jest głównie przez nerki (około 60% podanej dawki).22 23 Warto również odnotować, że fluoksetyna przenika do mleka kobiecego.24 25
Farmakokinetyka w szczególnych populacjach
Osoby w podeszłym wieku
U zdrowych osób w podeszłym wieku nie stwierdzono zmian parametrów kinetycznych fluoksetyny w porównaniu z pacjentami młodszymi.26 27
Dzieci i młodzież
Farmakokinetyka fluoksetyny u dzieci i młodzieży wykazuje pewne odrębności. Średnie stężenie fluoksetyny u dzieci jest około 2 razy większe niż u młodzieży, natomiast średnie stężenie norfluoksetyny jest 1,5 razy większe.28 29
Stężenia leku w osoczu w stanie stacjonarnym są zależne od masy ciała – większe stężenia stwierdza się u dzieci o mniejszej masie ciała.30 31
Podobnie jak u osób dorosłych, po podaniu wielu dawek doustnych fluoksetyna i norfluoksetyna gromadzą się w organizmie, a stężenia w stanie stacjonarnym uzyskiwano w ciągu 3-4 tygodni stosowania leku.32 33
Niewydolność wątroby
U osób z niewydolnością wątroby (marskość poalkoholowa) okresy półtrwania fluoksetyny i norfluoksetyny wydłużają się – odpowiednio do 7 i 12 dni.34 35 W tej grupie pacjentów należy rozważyć podanie leku w mniejszych dawkach lub zmniejszenie częstości dawkowania.36 37
Niewydolność nerek
Po podaniu pojedynczej dawki fluoksetyny nie stwierdzono zmiany parametrów kinetycznych u pacjentów z łagodną, umiarkowaną lub ciężką (bezmocz) niewydolnością nerek w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami.38 39
Jednak po kilkukrotnym podaniu leku można obserwować zwiększenie w osoczu stężeń leku w stanie stacjonarnym w fazie plateau.40 41
| Parametr farmakokinetyczny | Wartość/Charakterystyka |
|---|---|
| Wchłanianie | Dobre wchłanianie z przewodu pokarmowego |
| Wpływ pokarmu na biodostępność | Brak wpływu |
| Czas osiągania maksymalnego stężenia (Tmax) | 6-8 godzin |
| Wiązanie z białkami osocza | Około 95% |
| Objętość dystrybucji | 20-40 l/kg masy ciała |
| Czas osiągania stężenia w stanie stacjonarnym | Kilka tygodni (4-5 tygodni) |
| Główny enzym metabolizujący | CYP2D6 (polimorficzny) |
| Główny metabolit | Norfluoksetyna (aktywna) |
| Okres półtrwania fluoksetyny | 4-6 dni |
| Okres półtrwania norfluoksetyny | 4-16 dni |
| Główna droga eliminacji | Nerki (około 60%) |
| Utrzymywanie się substancji w organizmie po zakończeniu leczenia | 5-6 tygodni |
42
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania