Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Eprosartan

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania eprosartanu

Eprosartan, antagonista receptora angiotensyny II, wymaga szczególnych środków ostrożności w określonych grupach pacjentów. Prawidłowe stosowanie tej substancji wiąże się z koniecznością uwzględnienia szeregu przeciwwskazań i monitorowania pacjenta w trakcie terapii.¹

Zaburzenia czynności narządów

Niewydolność wątroby

U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania eprosartanu ze względu na ograniczone doświadczenie kliniczne w tej grupie chorych.²

Niewydolność nerek

W przypadku pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≥ 30 ml/min) nie ma konieczności modyfikacji dawkowania eprosartanu. Jednakże u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min lub pacjentów dializowanych zaleca się stosowanie leku z dużą ostrożnością.<sup data-drug="Teveten" data-section="Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania" title="Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≥ 30 ml/min). Zaleca się ostrożność w przypadku stosowania u pacjentów z klirensem kreatyniny 3

Pacjenci z grupy ryzyka wystąpienia zaburzeń czynności nerek

Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów, u których czynność nerek zależy od nasilonej aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron. Dotyczy to zwłaszcza pacjentów z:⁴

• ciężką niewydolnością serca (klasa IV wg NYHA)
• obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych
• zwężeniem tętnicy nerkowej jedynej czynnej nerki

⁵

U tych pacjentów podczas leczenia inhibitorami ACE istnieje ryzyko wystąpienia skąpomoczu, postępującej azotemii oraz, rzadko, ostrej niewydolności nerek. Ryzyko to jest większe u osób leczonych jednocześnie lekami moczopędnymi. Chociaż brak wystarczającego doświadczenia klinicznego z antagonistami receptora angiotensyny II (w tym eprosartanem) w tej grupie pacjentów, należy zakładać możliwość wystąpienia podobnych zaburzeń.⁶

Podczas terapii eprosartanem u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczna jest ocena funkcji nerek przed rozpoczęciem leczenia oraz regularne kontrole w trakcie terapii. W przypadku pogorszenia czynności nerek należy zweryfikować zasadność kontynuacji leczenia eprosartanem.⁷

Zaburzenia elektrolitowe

Hiperkaliemia

Podczas terapii lekami wpływającymi na układ renina-angiotensyna-aldosteron, w tym eprosartanem, istnieje ryzyko wystąpienia hiperkaliemii, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek i/lub serca. Zaleca się monitorowanie stężenia potasu w surowicy u pacjentów z grupy ryzyka.⁸

Szczególną ostrożność należy zachować podczas jednoczesnego stosowania eprosartanu (Teveten) z:⁹

• lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas
• suplementami potasu
• substytutami soli zawierającymi potas
• innymi produktami mogącymi zwiększać stężenie potasu (np. heparyna, leki zawierające trimetoprim)

¹⁰

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE), antagonistów receptora angiotensyny II (w tym eprosartanu) lub aliskirenu, ponieważ istnieją dowody zwiększonego ryzyka wystąpienia:¹¹

• niedociśnienia
• hiperkaliemii
• zaburzeń czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek)

¹²

Jeśli podwójna blokada układu RAA jest bezwzględnie konieczna, powinna być prowadzona wyłącznie pod nadzorem specjalisty. Wymagane jest ścisłe monitorowanie parametrów pacjenta, takich jak: czynność nerek, stężenie elektrolitów oraz ciśnienie krwi.¹³

U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz antagonistów receptora angiotensyny II, w tym eprosartanu.¹⁴

Szczególne grupy pacjentów

Pierwotny hiperaldosteronizm

Nie zaleca się stosowania preparatu Teveten (eprosartan) u pacjentów z hiperaldosteronizmem pierwotnym.¹⁵

Pacjenci z hipowolemią i/lub niedoborem soli

U pacjentów ze znaczną hipowolemią i/lub niedoborem soli (np. podczas stosowania leków moczopędnych w dużych dawkach) może wystąpić objawowe niedociśnienie. Stany te należy skorygować przed rozpoczęciem leczenia eprosartanem.¹⁶

Choroby kardiologiczne

Doświadczenie kliniczne w stosowaniu eprosartanu u pacjentów z chorobą wieńcową serca jest ograniczone, co nakazuje zachowanie ostrożności w tej grupie pacjentów.¹⁷

Podczas stosowania eprosartanu należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z:¹⁸

• zwężeniem zastawki aorty
• zwężeniem zastawki dwudzielnej
• kardiomiopatią przerostową

¹⁹

Pacjenci po przeszczepieniu nerki

Brak doświadczenia w stosowaniu eprosartanu u pacjentów po niedawno przeprowadzonym przeszczepieniu nerki.²⁰

Kobiety w ciąży

Nie należy rozpoczynać podawania antagonistów receptora angiotensyny II, w tym eprosartanu, podczas ciąży. U pacjentek planujących ciążę, które dotychczas były leczone tymi lekami, należy zastosować alternatywne leczenie przeciwnadciśnieniowe o ustalonym profilu bezpieczeństwa w ciąży. W przypadku potwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać podawanie antagonisty receptora angiotensyny II i, jeśli jest to wskazane, rozpocząć leczenie alternatywne.²¹

Pacjenci rasy czarnej

Z obserwacji klinicznych wynika, że eprosartan, podobnie jak inni antagoniści receptora angiotensyny II oraz inhibitory konwertazy angiotensyny, jest mniej skuteczny w obniżaniu ciśnienia tętniczego u osób rasy czarnej w porównaniu z osobami innych ras. Prawdopodobnie jest to spowodowane częstszym występowaniem małej aktywności reniny u pacjentów rasy czarnej z nadciśnieniem.²²

Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych

Teveten zawiera laktozę jednowodną (43,3 mg w tabletce 600 mg) i nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.^{23 24}