Właściwości farmakokinetyczne
Bromfenak

Właściwości farmakokinetyczne bromfenaku

Bromfenak, substancja czynna produktu leczniczego Brofestill (0,9 mg/ml, krople do oczu, roztwór), wykazuje szczególne właściwości farmakokinetyczne przy podaniu ocznym. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane dotyczące wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji bromfenaku stosowanego miejscowo do oka.¹

Wchłanianie bromfenaku

Bromfenak charakteryzuje się skutecznym przenikaniem przez rogówkę u pacjentów z zaćmą. Po podaniu pojedynczej dawki w postaci kropli do oczu, średnie szczytowe stężenie w cieczy wodnistej osiąga wartość 79±68 ng/mL po upływie 150-180 minut od aplikacji. Co istotne, stężenia bromfenaku utrzymują się w cieczy wodnistej przez 12 godzin, natomiast dające się zmierzyć stężenia utrzymują się do 24 godzin w głównych tkankach gałki ocznej, w tym w siatkówce. Warto podkreślić, że po zastosowaniu bromfenaku w postaci kropli do oczu dwa razy na dobę, stężenia w osoczu nie są oznaczalne, co wskazuje na minimalną absorpcję ogólnoustrojową.²

Dystrybucja bromfenaku

W zakresie dystrybucji, bromfenak charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza. Badania in vitro wykazały, że aż 99,8% leku występuje w postaci związanej z białkami w ludzkim osoczu. Istotnym klinicznie aspektem jest brak znaczącego biologicznie wiązania z melaniną, co zostało potwierdzone w badaniach in vitro. Badania farmakokinetyczne przeprowadzone na królikach, z zastosowaniem bromfenaku znakowanego radiologicznie, dostarczyły cennych informacji na temat dystrybucji tkankowej substancji. Po podaniu miejscowym najwyższe stężenia bromfenaku zaobserwowano w rogówce, następnie w spojówce i cieczy wodnistej. W soczewce i ciele szklistym odnotowano jedynie niskie stężenia substancji.³

Metabolizm bromfenaku

Metabolizm bromfenaku zachodzi głównie przy udziale enzymu CYP2C9, co zostało potwierdzone w badaniach in vitro. Warto zaznaczyć, że enzym ten nie występuje ani w ciele rzęskowym źrenicy, ani w siatkówce/naczyniówce, a jego aktywność w rogówce jest minimalna – wynosi mniej niż 1% w porównaniu z aktywnością tego enzymu w wątrobie. W przypadku pacjentów otrzymujących bromfenak doustnie, głównym związkiem obecnym w osoczu jest niezmieniony związek macierzysty. W toku badań zidentyfikowano kilka metabolitów bromfenaku, zarówno skoniugowanych, jak i nieskoniugowanych. Głównym metabolitem wydalanym z moczem jest cykliczny amid.⁴

Eliminacja bromfenaku

Bromfenak charakteryzuje się stosunkowo krótkim okresem półtrwania w cieczy wodnistej, wynoszącym 1,4 godziny po podaniu do oka. Ten krótki okres półtrwania wskazuje na bardzo szybką eliminację substancji z przedniej komory oka. Badania z użyciem bromfenaku znakowanego węglem C14, podawanego doustnie zdrowym ochotnikom, dostarczyły informacji na temat ogólnoustrojowych dróg eliminacji. Wykazano, że główną drogą eliminacji znakowanego bromfenaku jest wydalanie z moczem, stanowiące około 82% dawki. Z kałem wydalane jest natomiast około 13% dawki.⁵

Charakterystyka bromfenaku w preparacie Brofestill

Bromfenak w preparacie Brofestill występuje w postaci bromfenaku sodowego półtorawodnego w stężeniu 0,9 mg/ml. Jedna kropla roztworu zawiera około 33 mikrogramów bromfenaku. Preparat jest dostępny jako przezroczysty, zielonkawo-żółty roztwór o pH w zakresie 8,1-8,5 i osmolalności 270-330 mOsmol/kg.⁶

Podsumowanie profilu farmakokinetycznego

Bromfenak wykazuje korzystny profil farmakokinetyczny przy podaniu ocznym, obejmujący:

• Skuteczne przenikanie przez rogówkę z osiągnięciem szczytowego stężenia w cieczy wodnistej po 150-180 minutach
• Utrzymywanie się stężeń terapeutycznych w tkankach oka przez 12-24 godziny
• Wysokie wiązanie z białkami osocza (99,8%)
• Brak znaczącego wiązania z melaniną
• Metabolizm głównie przez CYP2C9, którego aktywność w tkankach oka jest minimalna
• Krótki okres półtrwania w cieczy wodnistej (1,4 godziny)
• Brak wykrywalnych stężeń w osoczu przy stosowaniu miejscowym do oka

⁷