Leki zawierające w składzie
kladrybina

Kladrybina to syntetyczny analog puryn, który należy do grupy leków przeciwnowotworowych i immunomodulujących. Działa poprzez wbudowywanie się w łańcuch DNA i zaburzanie jego syntezy, co prowadzi do apoptozy (śmierci) limfocytów. Szczególną cechą kladrybiny jest jej selektywność wobec limfocytów T i B, przy stosunkowo niewielkim wpływie na inne komórki układu immunologicznego, co czyni ją skuteczną w leczeniu chorób, w których dochodzi do patologicznej akumulacji limfocytów.

W Polsce kladrybina dostępna jest pod nazwami handlowymi Mavenclad (tabletki stosowane w stwardnieniu rozsianym) oraz Biodribin (roztwór do iniekcji stosowany w hematologii). Lek jest zarejestrowany do leczenia białaczki włochatokomórkowej, niektórych chłoniaków nieziarniczych oraz jako terapia modyfikująca przebieg wysoce aktywnej postaci stwardnienia rozsianego.

Największą zaletą kladrybiny jest jej unikalny mechanizm działania polegający na „resetowaniu” układu immunologicznego. W przypadku stwardnienia rozsianego pozwala to na stosowanie krótkich cykli leczenia (kilka dni w roku przez dwa lata), po których pacjent może pozostawać bez terapii przez dłuższy czas. Taki schemat znacząco poprawia jakość życia chorych i zwiększa compliance w porównaniu do leków wymagających regularnego, częstego podawania.

Wśród najpoważniejszych zagrożeń związanych ze stosowaniem kladrybiny należy wymienić ryzyko limfopenii, która może predysponować do rozwoju infekcji, w tym infekcji oportunistycznych. Lek może również zwiększać ryzyko rozwoju nowotworów złośliwych, dlatego stosuje się go z dużą ostrożnością u pacjentów z wywiadem onkologicznym. Przeciwwskazany jest w ciąży ze względu na działanie teratogenne. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykluczenie aktywnych zakażeń, w tym HIV, gruźlicy i wirusowego zapalenia wątroby, oraz monitorowanie morfologii krwi w trakcie leczenia.