Leki zawierające w składzie
erybulina

Erybulina (eribulin) to substancja czynna należąca do grupy leków przeciwnowotworowych, a dokładniej inhibitorów mikrotubul. Jej mechanizm działania polega na blokowaniu fazy podziału komórek nowotworowych poprzez wiązanie się z tubuliną i hamowanie tworzenia mikrotubul, co prowadzi do zatrzymania mitozy i indukcji apoptozy (programowanej śmierci komórki).

Erybulina jest stosowana głównie w leczeniu pacjentów z miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym rakiem piersi, którzy wcześniej otrzymali co najmniej dwie linie leczenia chemioterapeutycznego. Wykazuje również skuteczność w leczeniu tłuszczakomięsaka (liposarcoma) oraz mięśniakomięsaka gładkokomórkowego (leiomyosarcoma) w stadium zaawansowanym.

Na polskim rynku erybulina dostępna jest pod nazwą handlową Halaven. Lek podawany jest dożylnie w ramach cykli chemioterapii, zwykle co 21 dni, a dawkowanie zależy od stanu pacjenta i ewentualnych działań niepożądanych.

Największą zaletą erybuliny jest jej skuteczność u pacjentek z zaawansowanym rakiem piersi, u których wcześniejsze linie leczenia okazały się nieskuteczne. Badania kliniczne wykazały, że erybulina może wydłużyć całkowity czas przeżycia w porównaniu do innych opcji terapeutycznych. Ponadto, lek wykazuje stosunkowo przewidywalny profil toksyczności, co umożliwia lepsze zarządzanie działaniami niepożądanymi.

Do najważniejszych zagrożeń związanych ze stosowaniem erybuliny należą: neutropenia (zmniejszenie liczby neutrofili we krwi), która może prowadzić do zwiększonego ryzyka infekcji; neuropatia obwodowa (uszkodzenie nerwów obwodowych) objawiająca się drętwieniem, mrowieniem lub bólem kończyn; zmęczenie oraz wypadanie włosów. Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości, zaburzenia funkcji wątroby oraz wydłużenie odstępu QT w elektrokardiogramie. Pacjenci powinni być regularnie monitorowani pod kątem parametrów morfologicznych krwi oraz objawów neurologicznych.