Właściwości farmakokinetyczne produktu leczniczego Wynzora

Wynzora to preparat w postaci kremu zawierający dwie substancje czynne: kalcypotriol (50 mikrogramów/g) oraz betametazonu dipropionian (odpowiadający 0,5 mg betametazonu/g). Poniżej przedstawiono szczegółowe dane dotyczące właściwości farmakokinetycznych tych substancji po zastosowaniu miejscowym produktu leczniczego.¹

Metabolizm i wydalanie substancji czynnych

Po ekspozycji ogólnoustrojowej zarówno kalcypotriol jak i betametazonu dipropionian podlegają szybkiemu i znacznemu metabolizmowi w organizmie. W badaniach na modelach zwierzęcych wykazano odmienne drogi wydalania dla obu substancji czynnych. Główną drogą eliminacji kalcypotriolu jest kał, co zostało udokumentowane w badaniach na szczurach i świnkach miniaturowych. Natomiast betametazonu dipropionian jest wydalany głównie z moczem, co wykazano w badaniach na szczurach i myszach.²

Dystrybucja tkankowa

Badania wykorzystujące znakowane radioaktywnie substancje czynne wykazały specyficzny wzór dystrybucji tkankowej dla każdej z nich. W przypadku kalcypotriolu największa dawka radioaktywności była obserwowana w nerkach, natomiast dla betametazonu dipropionianu głównym miejscem akumulacji była wątroba.³

Wchłanianie przezskórne

Stopień wchłaniania przezskórnego obu substancji czynnych po miejscowym zastosowaniu produktu leczniczego Wynzora był przedmiotem oceny w ramach badania dotyczącego osi podwzgórze-przysadka-nadnercza. Badanie przeprowadzono z udziałem uczestników z rozległą łuszczycą pospolitą.⁴

Stężenia substancji czynnych i ich metabolitów w osoczu

Oceny stężeń kalcypotriolu, betametazonu dipropionianu oraz ich głównych metabolitów w osoczu dokonano po czterech i ośmiu tygodniach stosowania produktu leczniczego Wynzora raz na dobę. Średnie stężenia wszystkich analizowanych związków utrzymywały się na poziomie subnanomolowym. W większości próbek stężenia te były poniżej dolnej granicy oznaczalności lub zbliżone do tej wartości.⁵

Dane farmakokinetyczne u dorosłych

W odniesieniu do kalcypotriolu, tylko u jednego z 27 dorosłych uczestników (3,7%) stwierdzono możliwe do oznaczenia stężenie tej substancji w osoczu w tygodniu 4. badania. Główny metabolit kalcypotriolu – MC1080, był wykrywalny u trzech z 27 uczestników (11,1%) w tygodniu 4. W tygodniu 8. u żadnego uczestnika nie odnotowano wykrywalnego stężenia kalcypotriolu ani jego metabolitu MC1080.⁶

W przypadku betametazonu dipropionianu, oznaczalne stężenia tej substancji w osoczu stwierdzono u trzech dorosłych uczestników (11,1%) w tygodniu 4. Główny metabolit betametazonu dipropionianu – 17-propionian betametazonu (B17P), był wykrywalny u 13 uczestników (48,1%) w tygodniu 4. W tygodniu 8. betametazon dipropionian nie był wykrywalny u żadnego z uczestników, natomiast jego metabolit B17P pozostawał wykrywalny u siedmiu z 17 uczestników (41,2%).⁷

Farmakokinetyka u dzieci i młodzieży

Przeprowadzono również ocenę właściwości farmakokinetycznych produktu leczniczego Wynzora w populacji pediatrycznej. W badaniu tym uczestniczyło 7 pacjentów w wieku nastoletnim, przy czym dane farmakokinetyczne uzyskano od 6 z nich. Wyniki wskazują, że stężenia kalcypotriolu oraz jego metabolitu MC1080 pozostawały poniżej dolnej granicy oznaczalności we wszystkich analizowanych próbkach osocza w tygodniu 4. Podobnie stężenie dipropionianu betametazonu było niemożliwe do oznaczenia we wszystkich próbkach osocza w tym samym punkcie czasowym. Natomiast metabolit 17-propionian betametazonu (B17P) był wykrywalny u 3 z 6 badanych uczestników (50%).⁸

Charakterystyka profilu farmakokinetycznego produktu Wynzora