Interakcje leku
Verospiron 25 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Spironolakton, jako lek moczopędny oszczędzający potas, wchodzi w liczne interakcje z innymi grupami leków, co wymaga szczególnej uwagi podczas terapii. Poniżej przedstawiono najważniejsze interakcje kliniczne produktu leczniczego Verospiron 25 mg z uwzględnieniem ich mechanizmów i znaczenia klinicznego.¹

Interakcje związane z zaburzeniami elektrolitowymi

Jednoczesne stosowanie spironolaktonu z lekami zwiększającymi stężenie potasu w surowicy może prowadzić do rozwoju ciężkiej hiperkaliemii. Do tej grupy należą:²

• Inne leki moczopędne oszczędzające potas
• Inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE)
• Antagoniści receptora angiotensyny II (sartany)
• Inni antagoniści aldosteronu
• Suplementy potasu
• Zamienniki soli kuchennej zawierające potas

Szczególnej uwagi wymagają również antybiotyki zawierające trimetoprim. Jednoczesne stosowanie trimetoprimu z sulfametoksazolem (kotrimoksazol) i spironolaktonu zwiększa ryzyko wystąpienia istotnej klinicznie hiperkaliemii.³

Ponadto ryzyko hiperkaliemii wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu:⁴

• Leków immunosupresyjnych – cyklosporyny i takrolimusu
• Kolestyraminy – która może również zwiększać ryzyko metabolicznej kwasicy hiperchloremicznej
• Chlorku amonowego – który podobnie jak kolestyramina może przyczyniać się do rozwoju kwasicy hiperchloremicznej
• Heparyny i heparyny drobnocząsteczkowej – których łączne stosowanie ze spironolaktonem może prowadzić do ciężkiej hiperkaliemii⁵

Interakcje dotyczące leków kardiologicznych

Digoksyna: Spironolakton może wydłużać okres półtrwania digoksyny, prowadząc do zwiększenia jej stężenia w osoczu, co w konsekwencji może skutkować toksycznością digoksyny. Podczas wprowadzania spironolaktonu do terapii należy rozważyć dostosowanie dawki digoksyny oraz regularnie monitorować jej stężenie w celu uniknięcia zarówno toksyczności, jak i stężeń subterapeutycznych.⁶

Leki przeciwnadciśnieniowe: Spironolakton może nasilać działanie leków obniżających ciśnienie tętnicze. Przy włączaniu Verosprironu do schematu leczenia przeciwnadciśnieniowego może zaistnieć konieczność zmniejszenia dawek innych leków hipotensyjnych. Należy również pamiętać o konieczności późniejszego dostosowania dawkowania w miarę stabilizacji leczenia.⁷

Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE z produktem Verospiron, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, ponieważ inhibitory ACE związane są ze zmniejszeniem wytwarzania aldosteronu, co w połączeniu z mechanizmem działania spironolaktonu może zwiększać ryzyko hiperkaliemii.⁸

Leki rozszerzające naczynia krwionośne, takie jak triazotany glicerolu i inne azotany, mogą nasilać hipotensyjne działanie spironolaktonu.⁹

Interakcje z lekami przeciwzapalnymi

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ): Leki z tej grupy mogą osłabiać działanie moczopędne, natriuretyczne i przeciwnadciśnieniowe spironolaktonu. Jednoczesne stosowanie NLPZ, takich jak kwas acetylosalicylowy, indometacyna i kwas mefenamowy, ze spironolaktonem może także zwiększać ryzyko ciężkiej hiperkaliemii. U pacjentów otrzymujących terapię skojarzoną należy dokładnie monitorować efekt moczopędny.¹⁰

Kortykosteroidy i ACTH: Jednoczesne stosowanie tych leków ze spironolaktonem może nasilać utratę elektrolitów, szczególnie prowadzić do hipokaliemii.¹¹

Interakcje z lekami neurologicznymi i psychiatrycznymi

Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne i leki przeciwpsychotyczne mogą nasilać hipotensyjne działanie spironolaktonu, co należy uwzględnić przy ustalaniu dawek i monitorowaniu ciśnienia tętniczego.¹²

Alkohol, barbiturany i leki odurzające również mogą nasilać niedociśnienie ortostatyczne powodowane przez spironolakton.¹³

Karbamazepina stosowana jednocześnie ze spironolaktonem może powodować hiponatremię o znaczeniu klinicznym.¹⁴

Interakcje z lekami immunologicznymi i przeciwnowotworowymi

Spironolakton wiąże się z receptorem androgenowym i może zwiększać stężenie swoistego antygenu gruczołu krokowego (PSA) u pacjentów z nowotworem złośliwym gruczołu krokowego leczonych abirateronem. Z tego powodu nie zaleca się jednoczesnego stosowania spironolaktonu z abirateronem.¹⁵

Spironolakton może również nasilać działanie analogów gonadoliberyny (tryptorelinę, busereliny, gonadoreliny).¹⁶

Interakcje dotyczące innych grup leków

Lit: Nie należy stosować litu jednocześnie ze spironolaktonem ani innymi lekami moczopędnymi. Diuretyki zmniejszają klirens nerkowy litu i znacząco zwiększają ryzyko jego toksyczności.¹⁷

Karbenoksolon może powodować retencję sodu, zmniejszając skuteczność spironolaktonu. Należy unikać jednoczesnego stosowania tych dwóch substancji.¹⁸

Terfenadyna (antyhistamina): Jednoczesne stosowanie z Verospiron zwiększa ryzyko komorowych zaburzeń rytmu serca z powodu hipokaliemii i innych zaburzeń elektrolitowych.¹⁹

Aminy presyjne (np. noradrenalina): Spironolakton zmniejsza odpowiedź naczyniową na noradrenalinę, co wymaga zachowania ostrożności podczas znieczulenia miejscowego lub ogólnego.²⁰

Fenazon: Spironolakton nasila metabolizm fenazonu.²¹

Pochodne kumaryny: Spironolakton może zmniejszać działanie antyagregacyjne leków z grupy pochodnych kumaryny.²²

Interakcje wpływające na badania laboratoryjne

W literaturze opisano przypadki możliwego oddziaływania spironolaktonu lub jego metabolitów z zestawami do oznaczania digoksyny metodą radioimmunologiczną. Kliniczne znaczenie tych doniesień pozostaje jednak nieznane.²³

W zestawach do oznaczania metodą fluorymetryczną spironolakton może zakłócać oznaczanie związków o podobnych właściwościach fluorescencyjnych, takich jak kortyzol czy adrenalina.²⁴

Interakcje z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu podczas terapii spironolaktonem może nasilać niedociśnienie ortostatyczne wywołane przez ten lek. Mechanizm tej interakcji związany jest z rozszerzającym naczynia działaniem etanolu, które sumuje się z efektem hipotensyjnym spironolaktonu.²⁵

Pacjenci stosujący Verospiron powinni być świadomi, że spożywanie napojów alkoholowych może prowadzić do:²⁶

• Nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego
• Zawrotów głowy, szczególnie przy zmianie pozycji na stojącą
• Zwiększonego ryzyka upadków
• Zaburzeń świadomości

Zaleca się, aby pacjenci otrzymujący leczenie spironolaktonem unikali spożywania alkoholu, szczególnie w początkowym okresie terapii lub po zwiększeniu dawki leku. Alkohol może również zaburzać równowagę wodno-elektrolitową, co w połączeniu z działaniem moczopędnym spironolaktonu może zwiększać ryzyko odwodnienia.

Tabela interakcji spironolaktonu