Dawkowanie i sposób podawania leku Verospiron

Lek Verospiron (spironolakton) w tabletkach 25 mg wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od wskazania klinicznego. Dawkowanie powinno być precyzyjnie dobrane przez lekarza, z uwzględnieniem stanu klinicznego pacjenta oraz parametrów laboratoryjnych, zwłaszcza stężenia elektrolitów i kreatyniny w surowicy krwi.¹

Dawkowanie u dorosłych

Dawkowanie Verospironu u dorosłych pacjentów zależy od wskazania klinicznego i powinno być dostosowane indywidualnie:²

Zastoinowa niewydolność serca z obrzękiem

W leczeniu obrzęków w przebiegu zastoinowej niewydolności serca zalecana dawka początkowa wynosi 100 mg na dobę, podawana jednorazowo lub w kilku dawkach podzielonych. Zakres dawkowania może jednak wynosić od 25 mg do 200 mg na dobę. Dawka podtrzymująca powinna być ustalona indywidualnie dla każdego pacjenta w zależności od odpowiedzi klinicznej.³

Ciężka niewydolność serca (klasy III-IV wg NYHA)

Zgodnie z wynikami badania RALES (Randomized Aldactone Evaluation Study), leczenie spironolaktonem należy rozpocząć od dawki 25 mg raz na dobę w skojarzeniu ze standardową terapią, pod warunkiem że:⁴

• stężenie potasu w surowicy wynosi ≤ 5 mEq/L
• stężenie kreatyniny w surowicy wynosi ≤ 2,5 mg/dL

U pacjentów dobrze tolerujących dawkę 25 mg raz na dobę można, jeśli jest to klinicznie wskazane, zwiększyć dawkę do 50 mg raz na dobę. W przypadku złej tolerancji dawki 25 mg raz na dobę, dawkowanie można zmodyfikować do 25 mg podawanych co drugi dzień.⁵

Leczenie dodatkowe w nadciśnieniu tętniczym

Gdy dotychczasowe leczenie innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi jest niewystarczające, zalecana dawka początkowa wynosi 25 mg na dobę, podawana w dawce pojedynczej, w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi. Jeśli po upływie 4 tygodni nie uzyskano docelowych wartości ciśnienia tętniczego, dawkę można podwoić.⁶

Przed rozpoczęciem stosowania spironolaktonu u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, którzy są już leczeni inhibitorem ACE lub antagonistą receptora angiotensynowego, należy skontrolować stężenie potasu i kreatyniny we krwi. Nie należy rozpoczynać leczenia, jeżeli:⁸

Wodobrzusze i obrzęki w marskości wątroby

Dawkowanie zależy od stosunku jonów Na⁺/K⁺ w moczu:⁹

• Jeżeli stosunek jonów Na⁺/K⁺ w moczu > 1,0: dawka 100 mg na dobę
• Jeżeli stosunek jonów Na⁺/K⁺ w moczu < 1,0: dawka 200-400 mg na dobę

Dawkę podtrzymującą należy ustalić indywidualnie dla każdego pacjenta.

Wodobrzusze spowodowane nowotworem złośliwym

Zwykle stosowana dawka początkowa wynosi 100-200 mg na dobę. W ciężkich przypadkach, dawkę można stopniowo zwiększać do 400 mg na dobę. Po uzyskaniu kontroli obrzęków, dawkę podtrzymującą należy ustalić indywidualnie dla każdego pacjenta.¹⁰

Obrzęki w zespole nerczycowym

Zwykle stosowana dawka wynosi 100-200 mg na dobę. Należy podkreślić, że spironolakton nie wykazuje działania przeciwzapalnego ani wpływu na proces patologiczny. Stosowanie spironolaktonu jest zalecane jedynie w przypadku, gdy leczenie glikokortykosteroidami nie jest wystarczająco skuteczne.¹¹

Pierwotny hiperaldosteronizm

Ustalenie diagnozy:¹²

1. Test długotrwały: Verospiron należy stosować w dawce dobowej wynoszącej 400 mg przez 3-4 tygodnie. Wyrównanie hipokaliemii i nadciśnienia tętniczego dostarcza wstępnych dowodów do diagnozy pierwotnego hiperaldosteronizmu.¹³
2. Test krótkotrwały: Verospiron należy stosować w dawce dobowej wynoszącej 400 mg przez 4 dni. Jeżeli podczas podawania Verospironu stężenie potasu w surowicy wzrasta, a po odstawieniu maleje, należy rozważyć wstępną diagnozę pierwotnego hiperaldosteronizmu.¹⁴

Leczenie:¹⁵

Verospiron stosuje się w dawce dobowej wynoszącej 100-400 mg jako przygotowanie do zabiegu operacyjnego. U pacjentów niezakwalifikowanych do leczenia operacyjnego można stosować spironolakton jako długotrwałe leczenie podtrzymujące w najmniejszej skutecznej dawce. W takim przypadku dawkę początkową można zmniejszać w odstępach 14-dniowych, aż do osiągnięcia najmniejszej skutecznej dawki.¹⁶

W przypadku długotrwałego leczenia zaleca się podawanie spironolaktonu w skojarzeniu z innymi lekami moczopędnymi w celu zmniejszenia ryzyka działań niepożądanych.¹⁷

Dawkowanie w szczególnych populacjach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się rozpoczynanie leczenia od najmniejszej dawki, a następnie stopniowe jej zwiększanie, o ile jest to konieczne, aż do uzyskania maksymalnych korzyści terapeutycznych. Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku ciężkich zaburzeń wątroby i nerek, ponieważ może być zmieniony metabolizm i wydalanie leku. Dodatkowo, u pacjentów w podeszłym wieku należy wziąć pod uwagę zwiększone ryzyko wystąpienia hiperkaliemii.¹⁸

Dzieci i młodzież

Dawka początkowa wynosi 1-3 mg spironolaktonu na kilogram masy ciała, podawana w dawce pojedynczej lub w 2-4 dawkach podzielonych. Podczas leczenia podtrzymującego lub w przypadku jednoczesnego stosowania innych leków moczopędnych, dawkę należy zmniejszyć do 1-2 mg/kg masy ciała.¹⁹

Zaburzenia czynności nerek

W przypadku zaburzeń czynności nerek (przesączanie kłębuszkowe 10-30 mL/min) należy zmniejszyć dawkę spironolaktonu lub częstość podawania, w zależności od potrzeb. Stosowanie spironolaktonu jest przeciwwskazane w przypadku ciężkiej niewydolności nerek (przesączanie kłębuszkowe < 10 mL/min).²⁰

Sposób podawania

Verospiron przeznaczony jest do podania doustnego. Na ogół dawkę dobową podaje się jako dawkę pojedynczą lub w dwóch dawkach podzielonych, podczas posiłku. Zaleca się, aby przyjmować pierwszą dawkę danego dnia lub całkowitą dawkę dobową rano.²¹

Tabela dawkowania Verospironu