Dawkowanie i sposób podawania
Venlectine 75 mg

Venlectine, zawierający wenlafaksynę chlorowodorek w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu (dawki 37,5 mg, 75 mg, 150 mg), stosowany jest w leczeniu epizodów dużej depresji, uogólnionych zaburzeń lękowych, fobii społecznej oraz lęku napadowego. Dawka początkowa wynosi zazwyczaj 75 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania co około 2 tygodnie do maksymalnie 375 mg/dobę w depresji oraz 225 mg/dobę w zaburzeniach lękowych i fobii społecznej. W lęku napadowym terapia rozpoczyna się od 37,5 mg/dobę przez 7 dni, następnie zwiększa do 75 mg/dobę, z możliwością dalszego wzrostu do 225 mg/dobę. Leczenie powinno trwać kilka miesięcy, z co najmniej 6-miesięcznym kontynuowaniem po osiągnięciu remisji w depresji. Kapsułki należy przyjmować doustnie podczas posiłku, nie dzieląc ani nie żując, a zmiany z formy o natychmiastowym uwalnianiu na przedłużone uwalnianie powinny uwzględniać równoważne dawki dobowej.

Dawkowanie i sposób podawania leku Venlectine

Venlectine to lek zawierający wenlafaksynę w postaci chlorowodorku, dostępny w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu, twardych w trzech dawkach: 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania i sposobu podawania tego produktu leczniczego w zależności od wskazania klinicznego.1

Dawkowanie w poszczególnych wskazaniach klinicznych

Epizody dużej depresji

Dawka początkowa wenlafaksyny o przedłużonym uwalnianiu wynosi 75 mg raz na dobę. U pacjentów, którzy nie odpowiadają na tę dawkę, można rozważyć stopniowe zwiększanie dawki do maksymalnej wartości 375 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych. W uzasadnionych klinicznie przypadkach, wynikających z ciężkości objawów, odstępy między zwiększaniem dawki mogą być krótsze, jednak nie krótsze niż 4 dni.2

Leczenie powinno trwać odpowiednio długo, zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej. Regularna ocena kliniczna jest niezbędna, a podejście do terapii powinno być zindywidualizowane. Długoterminowa terapia może być również wskazana w zapobieganiu nawrotom epizodów dużej depresji. Zazwyczaj dawka stosowana profilaktycznie jest taka sama jak dawka stosowana w aktywnej fazie leczenia zaburzeń depresyjnych.3

Należy pamiętać, że stosowanie leków przeciwdepresyjnych należy kontynuować przez co najmniej 6 miesięcy od czasu osiągnięcia remisji.4

Uogólnione zaburzenia lękowe

Zalecana dawka początkowa wynosi 75 mg raz na dobę. W przypadku braku odpowiedzi klinicznej, dawkę można zwiększać aż do dawki maksymalnej 225 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych.5

Podobnie jak w przypadku epizodów dużej depresji, leczenie powinno trwać odpowiednio długo z regularną oceną kliniczną i zindywidualizowanym podejściem do pacjenta.6

Fobia społeczna

Zalecana dawka wenlafaksyny o przedłużonym uwalnianiu wynosi 75 mg raz na dobę. Nie wykazano dodatkowych korzyści terapeutycznych przy stosowaniu wyższych dawek. Jednakże u pacjentów, którzy nie odpowiadają na dawkę 75 mg na dobę, można rozważyć zwiększenie dawki do maksymalnie 225 mg na dobę, zwiększając ją stopniowo w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych.7

Leczenie fobii społecznej, podobnie jak innych wskazań, powinno trwać odpowiednio długo z regularną oceną skuteczności terapii.8

Lęk napadowy

Schemat dawkowania w lęku napadowym rozpoczyna się od 37,5 mg na dobę przez pierwsze 7 dni. Następnie dawkę należy zwiększyć do 75 mg na dobę. W przypadku braku odpowiedzi klinicznej na dawkę 75 mg, można rozważyć stopniowe zwiększanie dawki do maksymalnie 225 mg na dobę. Dawkę należy zwiększać w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych.9

Leczenie lęku napadowego powinno trwać odpowiednio długo, zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej, z regularną oceną skuteczności terapii.10

Dawkowanie w grupach specjalnych

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie ma konieczności modyfikowania dawki wenlafaksyny tylko ze względu na wiek pacjenta. Jednakże leczenie osób w podeszłym wieku wymaga szczególnej ostrożności z uwagi na możliwe zaburzenia czynności nerek, zmiany wrażliwości oraz powinowactwa neuroprzekaźników związane z wiekiem. Zawsze należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę oraz ściśle monitorować pacjenta, zwłaszcza przy zwiększaniu dawki.11

Dzieci i młodzież

Wenlafaksyna nie jest zalecana do stosowania u dzieci i młodzieży. Kontrolowane badania kliniczne nie wykazały skuteczności leku w leczeniu epizodów dużej depresji w tej grupie wiekowej. Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania wenlafaksyny nie zostały określone również w innych wskazaniach u pacjentów poniżej 18. roku życia.12

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby należy rozważyć zmniejszenie dawki zazwyczaj o 50%. Ze względu na zmienność osobniczą wartości klirensu, może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania.13

W przypadku pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby dane są ograniczone. Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności oraz rozważenie zmniejszenia dawki o więcej niż 50%. Należy dokładnie rozważyć stosunek potencjalnych korzyści do ryzyka u tych pacjentów.14

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów ze współczynnikiem filtracji kłębuszkowej (GFR) od 30 do 70 mL/minutę zmiana dawkowania nie jest konieczna, jednak zaleca się zachowanie ostrożności. U pacjentów wymagających hemodializy oraz pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 mL/min) dawkę należy zmniejszyć o 50%. Ze względu na zmienność osobniczą wartości klirensu, może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania.15

Sposób podawania leku

Venlectine jest przeznaczony do stosowania doustnego. Zaleca się przyjmowanie kapsułek raz dziennie podczas posiłku, zawsze o tej samej porze dnia. Kapsułki należy połykać w całości, popijając płynem. Nie wolno ich dzielić, kruszyć, żuć ani rozpuszczać.16

U pacjentów stosujących tabletki o natychmiastowym uwalnianiu zawierające wenlafaksynę można dokonać zmiany na kapsułki o przedłużonym uwalnianiu zawierające ten sam związek, dobierając najbliższą równoważną dawkę dobową. Na przykład, pacjent przyjmujący tabletki o natychmiastowym uwalnianiu z wenlafaksyną w dawce 37,5 mg dwa razy na dobę może przejść na kapsułki o przedłużonym uwalnianiu w dawce 75 mg raz na dobę. Dawkowanie należy zawsze dostosowywać indywidualnie.17

Należy pamiętać, że kapsułki Venlectine o przedłużonym uwalnianiu zawierają granulki, z których substancja czynna powoli uwalnia się do przewodu pokarmowego. Nierozpuszczalna część tych granulek jest wydalana i może być widoczna w kale.18

Przerwanie leczenia i objawy odstawienia

Należy unikać nagłego odstawiania leku. Przy przerywaniu terapii wenlafaksyną zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez okres co najmniej 1-2 tygodni, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia reakcji odstawienia. Jeżeli po zmniejszeniu dawki lub po przerwaniu leczenia wystąpią objawy nietolerowane przez pacjenta, należy rozważyć powrót do wcześniej stosowanej dawki. W późniejszym okresie lekarz może kontynuować zmniejszanie dawki, ale w sposób bardziej stopniowy.19

Tabela dawkowania leku Venlectine

Wskazanie Dawka początkowa Schemat zwiększania dawki Dawka maksymalna Czas trwania leczenia
Epizody dużej depresji 75 mg raz na dobę Stopniowo co 2 tygodnie lub dłużej (w uzasadnionych przypadkach nie krócej niż co 4 dni) 375 mg na dobę Kilka miesięcy lub dłużej; minimum 6 miesięcy od osiągnięcia remisji
Uogólnione zaburzenia lękowe 75 mg raz na dobę Stopniowo co 2 tygodnie lub dłużej 225 mg na dobę Kilka miesięcy lub dłużej
Fobia społeczna 75 mg raz na dobę Stopniowo co 2 tygodnie lub dłużej (jeśli konieczne) 225 mg na dobę Kilka miesięcy lub dłużej
Lęk napadowy 37,5 mg raz na dobę przez 7 dni, następnie 75 mg raz na dobę Stopniowo co 2 tygodnie lub dłużej 225 mg na dobę Kilka miesięcy lub dłużej
Szczególne grupy pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku Nie wymaga modyfikacji dawki ze względu na wiek, ale należy zachować ostrożność i stosować najmniejszą skuteczną dawkę
Dzieci i młodzież (<18 lat) Stosowanie nie jest zalecane
Łagodne/umiarkowane zaburzenia czynności wątroby Rozważyć zmniejszenie dawki o 50%; konieczne indywidualne dostosowanie
Ciężkie zaburzenia czynności wątroby Rozważyć zmniejszenie dawki o więcej niż 50%; wymagana szczególna ostrożność
GFR 30-70 mL/min Modyfikacja dawki nie jest konieczna, zalecana ostrożność
GFR <30 mL/min lub hemodializa Zmniejszenie dawki o 50%; konieczne indywidualne dostosowanie
  1. 23.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl