Dawkowanie i sposób podawania topiramatu

Topiramat Aurovitas (topiramat) stosowany jest w monoterapii padaczki, jako lek wspomagający w terapii padaczki oraz w profilaktyce migreny. Dawkowanie leku wymaga indywidualnego dostosowania w zależności od wskazania, wieku pacjenta oraz współistniejących chorób.¹

Zalecenia ogólne dotyczące dawkowania

Leczenie topiramatem należy rozpoczynać od małej dawki, którą następnie stopniowo zwiększa się do osiągnięcia dawki skutecznej. Schemat modyfikacji dawkowania powinien być zawsze dostosowany do indywidualnej odpowiedzi klinicznej pacjenta.²

Nie ma konieczności rutynowego monitorowania stężeń topiramatu w osoczu, jednak w wyjątkowych sytuacjach, przy jednoczesnym stosowaniu z fenytoiną, może być wymagane dostosowanie dawki fenytoiny dla uzyskania optymalnego efektu terapeutycznego. Warto również podkreślić, że dodanie lub odstawienie fenytoiny i karbamazepiny w terapii skojarzonej z topiramatem może wymagać korekty dawkowania topiramatu.³

Stopniowe odstawianie leku jest szczególnie istotne u pacjentów z napadami drgawkowymi lub padaczką w wywiadzie (a także bez takich zaburzeń), aby zminimalizować ryzyko wystąpienia lub nasilenia częstości napadów padaczkowych. W badaniach klinicznych u dorosłych z epilepsją dawki dobowe zmniejszano o 50-100 mg tygodniowo, a u dorosłych stosujących topiramat w dawkach do 100 mg na dobę w profilaktyce migreny – o 25-50 mg tygodniowo. U dzieci lek odstawiano stopniowo przez okres 2-8 tygodni.⁴

Dawkowanie w monoterapii padaczki

Przy zmianie leczenia na monoterapię topiramatem należy uwzględnić potencjalny wpływ odstawienia dotychczasowych leków przeciwpadaczkowych na kontrolę napadów. Jeżeli nie jest konieczne natychmiastowe zaprzestanie podawania innych leków przeciwpadaczkowych ze względów bezpieczeństwa, zaleca się stopniową redukcję ich dawki o około jedną trzecią co 2 tygodnie.⁵

Należy pamiętać, że po zakończeniu stosowania leków indukujących enzymy może nastąpić zwiększenie stężenia topiramatu w osoczu, co może wymagać zmniejszenia dawki topiramatu ze względów klinicznych.⁶

Dawkowanie u dorosłych w monoterapii

U dorosłych pacjentów leczenie należy rozpocząć od dawki 25 mg podawanej wieczorem przez 1 tydzień. Następnie dawkę należy zwiększać w odstępach 1- lub 2-tygodniowych o 25 mg lub 50 mg na dobę, podając w dwóch dawkach podzielonych. Jeśli pacjent nie toleruje standardowego schematu zwiększania dawki, można zastosować mniejsze przyrosty dawki lub wydłużyć odstępy między zmianami dawkowania.⁷

Zalecana początkowa dawka docelowa w monoterapii topiramatem u dorosłych wynosi od 100 mg do 200 mg na dobę, podawana w 2 dawkach podzielonych. Maksymalna zalecana dawka dobowa to 500 mg, również w 2 dawkach podzielonych. Warto zaznaczyć, że niektórzy pacjenci z lekoopornymi postaciami padaczki tolerowali monoterapię topiramatem nawet w dawkach 1000 mg na dobę. Powyższe zalecenia dotyczą wszystkich osób dorosłych, w tym osób starszych bez współistniejącej choroby nerek.⁸

Dawkowanie u dzieci w monoterapii

U dzieci w wieku powyżej 6 lat leczenie należy rozpocząć od dawki 0,5-1 mg/kg masy ciała podawanej wieczorem przez pierwszy tydzień. Następnie dawkę należy zwiększać w odstępach 1-2 tygodniowych o 0,5-1 mg/kg masy ciała na dobę, podając w dwóch dawkach podzielonych. Jeśli dziecko nie toleruje standardowego schematu zwiększania dawki, można zastosować mniejsze przyrosty dawki lub wydłużyć odstępy między zmianami dawkowania.⁹

Zalecana początkowa dawka docelowa w monoterapii topiramatem u dzieci w wieku powyżej 6 lat wynosi 100 mg na dobę (co odpowiada około 2 mg/kg masy ciała na dobę u dzieci w wieku 6-16 lat). Dawkowanie należy dostosować w zależności od odpowiedzi klinicznej na leczenie.¹⁰

Dawkowanie w terapii wspomagającej padaczki

Topiramat może być stosowany w terapii wspomagającej w leczeniu częściowych napadów padaczkowych z wtórnym uogólnieniem lub bez, pierwotnie uogólnionych napadów toniczno-klonicznych, a także napadów padaczkowych związanych z zespołem Lennoxa-Gastauta.¹¹

Dawkowanie u dorosłych w terapii wspomagającej

Leczenie u dorosłych należy rozpocząć od dawki 25-50 mg podawanej wieczorem przez jeden tydzień. Stosowano również niższe dawki początkowe, ale nie było to systematycznie badane. Następnie dawkę należy stopniowo zwiększać w odstępach 1-2 tygodniowych o 25-50 mg na dobę, podając w dwóch dawkach podzielonych. U niektórych pacjentów można uzyskać skuteczność terapeutyczną stosując topiramat raz na dobę.¹²

W badaniach klinicznych, w terapii wspomagającej, najniższą skuteczną dawką leczniczą było 200 mg na dobę. Typowa dawka dobowa w terapii wspomagającej wynosi 200-400 mg, podawana w dwóch dawkach podzielonych. Takie dawkowanie jest zalecane u wszystkich dorosłych, w tym u osób starszych bez współistniejącej choroby nerek.¹³

Dawkowanie u dzieci w terapii wspomagającej

U dzieci w wieku 2 lat i powyżej zalecana całkowita dawka dobowa topiramatu w terapii wspomagającej wynosi około 5-9 mg/kg masy ciała na dobę, podawana w dwóch dawkach podzielonych. Leczenie należy rozpocząć od dawki 25 mg (lub mniejszej – w zakresie 1-3 mg/kg masy ciała na dobę) podawanej wieczorem przez pierwszy tydzień. Następnie dawkę należy stopniowo zwiększać w odstępach 1-2 tygodniowych o 1-3 mg/kg masy ciała na dobę (podawanej w dwóch dawkach podzielonych), aby uzyskać optymalną odpowiedź kliniczną.¹⁴

W badaniach klinicznych stosowano dawki dobowe do 30 mg/kg masy ciała na dobę, które były na ogół dobrze tolerowane.¹⁵

Dawkowanie w profilaktyce migreny

Dawkowanie u dorosłych w profilaktyce migreny

W zapobieganiu migrenie u dorosłych zalecana całkowita dawka dobowa topiramatu wynosi 100 mg, podawana w dwóch dawkach podzielonych. Leczenie należy rozpocząć od dawki 25 mg podawanej wieczorem przez pierwszy tydzień. Następnie dawkę można zwiększać o 25 mg na dobę w odstępach jednotygodniowych. Jeśli pacjent nie toleruje standardowego schematu zwiększania dawki, można wydłużyć odstępy między zwiększaniem dawki.¹⁶

Niektórzy pacjenci mogą uzyskać korzyść z leczenia topiramatem w dawce dobowej 50 mg. Badano również stosowanie produktu w dawkach do 200 mg na dobę. Chociaż u niektórych pacjentów dawka ta może być odpowiednia, należy zwrócić szczególną uwagę na zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych przy stosowaniu wyższych dawek.¹⁷

Dawkowanie u dzieci w profilaktyce migreny

Topiramat nie jest zalecany do stosowania w leczeniu lub zapobieganiu atakom migreny u dzieci ze względu na niewystarczające dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności.¹⁸

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤ 70 ml/min) topiramat należy stosować ostrożnie ze względu na zmniejszony klirens osoczowy i nerkowy. Pacjenci ze stwierdzonymi zaburzeniami nerek wymagają dłuższego czasu do osiągnięcia stanu stacjonarnego dla każdej dawki. Zaleca się zastosowanie połowy zwykle stosowanej dawki początkowej i podtrzymującej.¹⁹

W przypadku pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek, należy uwzględnić fakt, że topiramat jest usuwany z osocza podczas hemodializy. W dniu przeprowadzania hemodializy powinna zostać podana dodatkowa dawka topiramatu, równa około połowie dawki dobowej. Dawkę dodatkową należy podać w dawkach podzielonych – na początku i po zakończeniu hemodializy. Wielkość dawki dodatkowej może być różna, w zależności od zastosowanego urządzenia do hemodializy.²⁰

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności wątroby topiramat należy stosować ostrożnie ze względu na zmniejszony klirens leku.²¹

Osoby w podeszłym wieku

U osób w podeszłym wieku z zachowaną prawidłową czynnością nerek nie jest wymagane dostosowywanie dawki topiramatu.²²

Dziewczęta i kobiety w wieku rozrodczym

Leczenie topiramatem u dziewcząt i kobiet w wieku rozrodczym powinien rozpoczynać i nadzorować lekarz z doświadczeniem w leczeniu padaczki lub migreny. Należy rozważyć alternatywne opcje terapeutyczne w tej grupie pacjentek. Potrzebę leczenia topiramatem u dziewcząt i kobiet w wieku rozrodczym należy oceniać ponownie nie rzadziej niż raz w roku.²³

Sposób podawania

Topiramat Aurovitas jest dostępny w postaci tabletek powlekanych oraz kapsułek twardych do podawania doustnego. Tabletek powlekanych nie należy dzielić. Kapsułki twarde są przeznaczone dla pacjentów, którzy nie mogą połykać tabletek, takich jak dzieci i osoby w podeszłym wieku.²⁴

Topiramat może być podawany niezależnie od posiłków.²⁵

Tabela dawkowania topiramatu