Przedawkowanie
Tialorid mite 2,5 mg + 25 mg

Przedawkowanie leku Tialorid mite, zawierającego 2,5 mg amilorydu chlorowodorku oraz 25 mg hydrochlorotiazydu, nie posiada swoistej odtrutki, a dializa nie jest skuteczna w usuwaniu substancji czynnych. Klinicznie obserwuje się poważne zaburzenia elektrolitowe i hemodynamiczne, w tym hipokaliemię, hiponatremię, alkalozę oraz wzrost stężenia azotu mocznikowego, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek. Objawy przedawkowania obejmują tachykardię, niedociśnienie, wstrząs, osłabienie, stany splątania, zawroty głowy, parestezje, kurcze mięśni łydek, nudności, wymioty, poliurię, oligurię oraz anurię. Najpoważniejszym skutkiem jest odwodnienie prowadzące do ciężkich powikłań klinicznych i zaburzeń świadomości.

Przedawkowanie leku Tialorid mite

W przypadku przedawkowania produktu leczniczego Tialorid mite (2,5 mg amilorydu chlorowodorku + 25 mg hydrochlorotiazydu) należy mieć świadomość, że nie istnieje swoista odtrutka na ten lek. Dodatkowo brak jest danych potwierdzających skuteczność usuwania substancji czynnych tego produktu z organizmu za pomocą dializy. 1

Objawy zatrucia

Przedawkowanie leku Tialorid mite może prowadzić do szeregu poważnych zaburzeń elektrolitowych i hemodynamicznych. Najpoważniejszym skutkiem przedawkowania jest utrata wody i elektrolitów, co może prowadzić do ciężkich powikłań klinicznych. 2

Kategoria objawów Objawy przedawkowania Opis
Zaburzenia hemodynamiczne Tachykardia Przyspieszenie akcji serca jako odpowiedź na spadek ciśnienia tętniczego
Niedociśnienie Obniżenie ciśnienia tętniczego krwi wynikające z nadmiernej diurezy i odwodnienia
Wstrząs Stan zagrożenia życia charakteryzujący się znacznym spadkiem perfuzji tkankowej
Osłabienie Ogólne osłabienie organizmu w wyniku zaburzeń elektrolitowych i odwodnienia
Zaburzenia neurologiczne Stany splątania Dezorientacja, zaburzenia świadomości wynikające z zaburzeń elektrolitowych
Zawroty głowy Subiektywne uczucie zaburzeń równowagi związane z hipotonią
Parestezje Nieprawidłowe doznania czuciowe (mrowienie, drętwienie) związane ze zmianami stężeń elektrolitów
Zmęczenie Uczucie wyczerpania wynikające z zaburzeń metabolicznych
Utrata świadomości Poważne powikłanie występujące przy znacznych zaburzeniach elektrolitowych i niedociśnieniu
Zaburzenia mięśniowe Kurcze mięśni łydek Bolesne skurcze mięśni związane z zaburzeniami elektrolitowymi
Często występują jako jeden z pierwszych objawów zaburzeń elektrolitowych
Zaburzenia żołądkowo-jelitowe Nudności Uczucie dyskomfortu w nadbrzuszu z towarzyszącą potrzebą wymiotowania
Wymioty Gwałtowne opróżnienie zawartości żołądka, nasilające zaburzenia wodno-elektrolitowe
Pragnienie Zwiększone uczucie potrzeby przyjmowania płynów w wyniku odwodnienia
Zaburzenia funkcji nerek Poliuria Zwiększone wydalanie moczu na wczesnym etapie przedawkowania
Oliguria Zmniejszone wydalanie moczu w wyniku odwodnienia i spadku przepływu nerkowego
Anuria Całkowity brak wydalania moczu, jako poważne powikłanie przedawkowania
Zaburzenia elektrolitowe i metaboliczne Hipokaliemia Obniżenie stężenia potasu w surowicy (efekt działania hydrochlorotiazydu)
Hiponatremia Obniżenie stężenia sodu w surowicy
Alkaloza Zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej z przesunięciem w kierunku zasadowym
Zwiększenie stężenia azotu mocznikowego Szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek

Postępowanie w przedawkowaniu

Leczenie przedawkowania Tialorid mite powinno być ukierunkowane na łagodzenie objawów oraz podtrzymywanie podstawowych funkcji życiowych. Nie istnieje swoista odtrutka dla tego leku, dlatego postępowanie terapeutyczne obejmuje usunięcie niewchłoniętego leku oraz korektę zaburzeń metabolicznych i hemodynamicznych. 3

W przypadku rozpoznania zatrucia należy podjąć następujące kroki:

  1. Wywołanie wymiotów – w przypadku niedawnego przyjęcia leku
  2. Podanie węgla aktywnego – w celu zmniejszenia wchłaniania substancji czynnych 4
  3. Monitorowanie parametrów życiowych – ze szczególnym uwzględnieniem ciśnienia tętniczego krwi
  4. Korekcja ciśnienia tętniczego – w przypadku hipotensji 5
  5. Wyrównanie zaburzeń elektrolitowych – szczególnie w przypadku hiperkaliemii

W przypadku hiperkaliemii, która może być konsekwencją działania amilorydu (składnika leku Tialorid mite), wskazane jest wdrożenie leczenia normalizującego stężenie potasu w surowicy. Zaleca się podanie dożylne sodu wodorowęglanu lub glukozy z insuliną o szybkim działaniu. 6

Należy pamiętać, że pacjenci z istniejącą wcześniej niewydolnością nerek są szczególnie narażeni na poważne konsekwencje przedawkowania Tialorid mite, w tym na zwiększenie stężenia azotu mocznikowego w surowicy krwi. W tej grupie pacjentów monitorowanie funkcji nerek powinno być szczególnie ścisłe, a interwencja terapeutyczna – szybka i zdecydowana. 7

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl