Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Telmisartan Orion 40 mg, podobnie jak inne leki działające na układ renina-angiotensyna-aldosteron, może wchodzić w interakcje z wieloma produktami leczniczymi. Znajomość tych interakcji jest kluczowa dla bezpiecznego i skutecznego leczenia pacjentów.¹

Interakcje z digoksyną

Podczas jednoczesnego podawania telmisartanu i digoksyny zaobserwowano istotne zmiany w stężeniu digoksyny w osoczu. Odnotowano zwiększenie mediany maksymalnego stężenia digoksyny o 49% oraz stężenia minimalnego o 20%. Z tego powodu konieczne jest ścisłe monitorowanie stężenia digoksyny podczas rozpoczynania leczenia telmisartanem, dostosowywania dawki oraz po zakończeniu terapii, aby utrzymać jej stężenie w zakresie terapeutycznym.²

Ryzyko hiperkaliemii

Telmisartan może wywoływać hiperkaliemię. Ryzyko to może się zwiększać w przypadku jednoczesnego stosowania z innymi lekami sprzyjającymi podwyższonemu stężeniu potasu w surowicy. Do leków tych należą:³

• Substytuty soli kuchennej zawierające potas
• Leki moczopędne oszczędzające potas
• Inhibitory ACE
• Antagoniści receptora angiotensyny II
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ, w tym wybiórcze inhibitory COX-2)
• Heparyna
• Leki immunosupresyjne (cyklosporyna lub takrolimus)
• Trimetoprim

Wystąpienie hiperkaliemii zależy od obecności czynników ryzyka u pacjenta. Szczególnie wysokie ryzyko występuje podczas jednoczesnego stosowania diuretyków oszczędzających potas oraz substytutów soli zawierających potas. Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE lub NLPZ jest mniej ryzykowne pod warunkiem zachowania ścisłych środków ostrożności.⁴

Jednoczesne stosowanie niezalecane

Leki moczopędne oszczędzające potas i suplementy potasu

Antagoniści receptora angiotensyny II, w tym telmisartan, zmniejszają utratę potasu wywoływaną przez leki moczopędne. Diuretyki oszczędzające potas (np. spironolakton, eplerenon, triamteren, amiloryd), suplementy potasu lub zamienniki soli zawierające potas mogą prowadzić do znacznego zwiększenia stężenia potasu w surowicy. W przypadku, gdy jednoczesne stosowanie tych leków jest uzasadnione z powodu hipokaliemii, należy zachować szczególną ostrożność i regularnie monitorować stężenie potasu w surowicy.⁵

Lit

Podczas jednoczesnego stosowania litu z inhibitorami enzymu konwertującego angiotensynę oraz antagonistami receptora angiotensyny II, w tym telmisartanem, obserwowano przejściowe zwiększenie stężenia litu w surowicy oraz nasilenie jego toksyczności. Jeżeli jednoczesne stosowanie tych leków jest konieczne, należy uważnie monitorować stężenie litu w surowicy.⁶

Niesteroidowe leki przeciwzapalne

NLPZ (kwas acetylosalicylowy w dawkach przeciwzapalnych, inhibitory COX-2 oraz niewybiórcze NLPZ) mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie antagonistów receptora angiotensyny II, w tym telmisartanu. U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (np. odwodnionych lub w podeszłym wieku) jednoczesne stosowanie tych leków może prowadzić do dalszego pogorszenia funkcji nerek, włącznie z ostrą niewydolnością nerek. Jest ona zwykle odwracalna, jednak wymaga zachowania szczególnej ostrożności, zwłaszcza u osób starszych.⁷

Pacjentów należy odpowiednio nawodnić oraz należy rozważyć monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego i okresowo w późniejszym czasie.⁸

W jednym badaniu skojarzone podawanie telmisartanu i ramiprylu prowadziło do 2,5-krotnego zwiększenia wartości AUC0-24 i Cmax ramiprylu oraz rampirylatu. Kliniczne znaczenie tych zmian nie zostało jednakże ustalone.⁹

Leki moczopędne (tiazydowe lub diuretyki pętlowe)

Wcześniejsze leczenie dużymi dawkami leków moczopędnych, takich jak furosemid (diuretyk pętlowy) i hydrochlorotiazyd (diuretyk tiazydowy) może prowadzić do zmniejszenia objętości wewnątrznaczyniowej i powodować ryzyko wystąpienia niedociśnienia podczas rozpoczynania leczenia telmisartanem.¹⁰

Jednoczesne stosowanie wymagające rozważenia

Inne leki przeciwnadciśnieniowe

Działanie obniżające ciśnienie tętnicze telmisartanu może być nasilone podczas jednoczesnego stosowania innych leków przeciwnadciśnieniowych.¹¹

Dane z badań klinicznych wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania działań niepożądanych, takich jak:¹²

• Niedociśnienie
• Hiperkaliemia
• Zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek)

w porównaniu z zastosowaniem jednego leku z grupy antagonistów układu RAA w monoterapii.

Na podstawie właściwości farmakologicznych należy spodziewać się, że niektóre produkty mogą nasilać działanie hipotensyjne leków przeciwnadciśnieniowych, w tym telmisartanu. Do tych produktów należą baklofen i amifostyna. Ponadto niedociśnienie ortostatyczne może być nasilone przez alkohol, barbiturany, opioidowe leki przeciwbólowe i leki przeciwdepresyjne.¹³

Kortykosteroidy (podawane ogólnie)

Jednoczesne stosowanie kortykosteroidów podawanych ogólnoustrojowo może osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe telmisartanu.¹⁴

Interakcje z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas terapii telmisartanem może prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego leku i zwiększonego ryzyka niedociśnienia ortostatycznego. Niedociśnienie ortostatyczne objawia się zawrotami głowy, zaburzeniami równowagi i w skrajnych przypadkach może prowadzić do omdlenia przy zmianie pozycji ciała z leżącej na stojącą.¹⁵

Mechanizm tej interakcji związany jest z rozszerzającym naczynia krwionośne działaniem zarówno alkoholu, jak i telmisartanu, co prowadzi do sumowania efektów i nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego. Pacjentom leczonym telmisartanem należy zalecać ostrożność przy spożywaniu alkoholu oraz unikanie gwałtownych zmian pozycji ciała, szczególnie po spożyciu nawet małych ilości alkoholu.

Tabela interakcji