Przedawkowanie
Tardyferon-Fol 80 mg Fe2+ + 0,35 mg

Przedawkowanie preparatu Tardyferon-Fol, zawierającego 80 mg jonów żelaza(II) oraz 0,35 mg kwasu foliowego, stanowi poważne zagrożenie toksyczne, szczególnie przy dawkach ≥ 20 mg Fe²⁺/kg masy ciała, a dawki ≥ 60 mg Fe²⁺/kg masy ciała wiążą się z ciężkim zatruciem. Toksyczność żelaza przebiega w pięciu fazach: początkowa faza żołądkowo-jelitowa objawia się podrażnieniem błony śluzowej, bólem brzucha, nudnościami, wymiotami, biegunką oraz krwawieniami z przewodu pokarmowego, a w ciężkich przypadkach martwicą tkanek. Faza utajona charakteryzuje się pozorną poprawą, co może maskować postępujące zatrucie. Następnie rozwija się faza układowa z kwasicą metaboliczną, koagulopatią, niestabilnością hemodynamiczną, ostrą niewydolnością nerek, śpiączką i ryzykiem wstrząsu. Faza hepatotoksyczności manifestuje się wzrostem aminotransferaz, koagulopatią i encefalopatią wątrobową, a odległym powikłaniem są zwężenia przewodu pokarmowego wynikające z gojenia uszkodzeń błony śluzowej.

Przedawkowanie leku Tardyferon-Fol

Przedawkowanie jest jednym z najpoważniejszych zagrożeń związanych ze stosowaniem preparatów zawierających żelazo. W przypadku produktu Tardyferon-Fol, który zawiera 80 mg jonów żelaza(II) w postaci żelaza(II) siarczanu oraz 0,35 mg kwasu foliowego, szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne konsekwencje przedawkowania składnika żelazowego. Przypadki przedawkowania żelaza są raportowane głównie u dzieci, jednak mogą wystąpić również u dorosłych pacjentów1.

Dawki toksyczne wywołujące zatrucie

Ryzyko wystąpienia działań toksycznych związanych z przedawkowaniem żelaza pojawia się już przy dawce 20 mg pierwiastkowego żelaza na kilogram masy ciała. Znacznie większe zagrożenie stanowi dawka przekraczająca 60 mg pierwiastkowego żelaza na kilogram masy ciała2.

Przebieg zatrucia żelazem

Zatrucie żelazem charakteryzuje się występowaniem pięciu wyraźnych faz objawowych, które następują po sobie i mogą mieć różny stopień nasilenia w zależności od przyjętej dawki3.

Faza żołądkowo-jelitowa

Pierwsza faza zatrucia obejmuje podrażnienie błony śluzowej przewodu pokarmowego. Pacjent doświadcza przede wszystkim dolegliwości ze strony układu pokarmowego, takich jak ból brzucha, nudności, wymioty i biegunka. Charakterystycznym objawem są krwawienia z przewodu pokarmowego manifestujące się jako krwiste wymioty i obecność krwi w kale. W najcięższych przypadkach może dojść do martwicy tkanek przewodu pokarmowego4.

Faza utajona

W fazie utajonej obserwuje się pozorną poprawę stanu klinicznego pacjenta lub całkowite ustąpienie objawów żołądkowo-jelitowych. Jest to szczególnie niebezpieczny etap, gdyż może dawać złudne wrażenie poprawy stanu zdrowia, podczas gdy proces zatrucia nadal postępuje5.

Faza układowa

Trzecia faza charakteryzuje się wystąpieniem luki anionowej, kwasicy metabolicznej oraz koagulopatii. Dochodzi do niestabilności hemodynamicznej, której objawami są hipowolemia i niedociśnienie tętnicze. Te zaburzenia prowadzą do zmniejszonej perfuzji narządów, co manifestuje się jako ostra niewydolność nerek, letarg, śpiączka, często z towarzyszącymi drgawkami. W skrajnych przypadkach może dojść do rozwoju wstrząsu6.

Faza hepatotoksyczności

Czwarta faza zatrucia żelazem wiąże się z uszkodzeniem wątroby. Obserwuje się różne nasilenie objawów – od zwiększonej aktywności aminotransferaz do pełnoobjawowej koagulopatii i encefalopatii wątrobowej7.

Powikłania odległe

Po pewnym czasie od zatrucia możliwe jest wystąpienie zwężeń przewodu pokarmowego, które powstają w wyniku gojenia się uszkodzeń błony śluzowej żołądka i jelit. Z tego powodu zaleca się długotrwałe monitorowanie pacjenta pod kątem wystąpienia objawów ostrzegawczych8.

Diagnostyka zatrucia żelazem

Rozpoznanie ostrego zatrucia żelazem opiera się na trzech głównych elementach:

  • Objawy kliniczne charakterystyczne dla kolejnych faz zatrucia
  • Podwyższone stężenie żelaza w surowicy krwi
  • Badanie RTG jamy brzusznej potwierdzające obecność tabletek z żelazem w przewodzie pokarmowym

9

Postępowanie w zatruciu żelazem

Leczenie zatrucia żelazem powinno być wdrożone jak najszybciej po rozpoznaniu. Ze względu na potencjalnie zagrażający życiu przebieg, pacjent wymaga natychmiastowej specjalistycznej opieki medycznej10.

Leczenie objawowe

Konieczna jest ścisła obserwacja pacjenta. Wstrząs, odwodnienie oraz zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej wymagają leczenia zgodnie ze standardową praktyką w oddziale specjalistycznym. Priorytetem jest utrzymanie odpowiedniego oddychania, objętości krwi, równowagi wodno-elektrolitowej oraz prawidłowej funkcji nerek11.

Oczyszczanie przewodu pokarmowego

Oczyszczanie przewodu pokarmowego nie jest rutynowym postępowaniem, ale można je rozważyć w określonych sytuacjach, zawsze w warunkach szpitalnych. Szczególnie warto rozważyć płukanie całego jelita roztworem zawierającym makrogol, jeśli na zdjęciu RTG widoczna jest znaczna liczba tabletek z żelazem lub złogów w przewodzie pokarmowym. Zabieg należy powtarzać do momentu uzyskania przejrzystego płynu12.

Terapia chelatująca żelazo

W przypadku ciężkiego zatrucia, w zależności od stężenia żelaza w surowicy oraz nasilenia lub utrzymywania się objawów klinicznych, może być zalecone zastosowanie związku chelatującego. Referencyjną terapią w leczeniu zatrucia żelazem jest podawanie deferoksaminy. Szczegółowe informacje dotyczące dawkowania i sposobu podania deferoksaminy zawarte są w Charakterystyce Produktu Leczniczego tego preparatu13.

Przedawkowanie kwasu foliowego

Warto odnotować, że ilość kwasu foliowego (0,35 mg) zawarta w produkcie leczniczym Tardyferon-Fol nie stwarza ryzyka przedawkowania kwasu foliowego, nawet przy przyjęciu wielu tabletek14.

Objawy przedawkowania produktu Tardyferon-Fol

Faza zatrucia Objawy kliniczne Dawka toksyczna
Faza żołądkowo-jelitowa
  • Podrażnienie błony śluzowej żołądka i jelit
  • Ból brzucha
  • Nudności
  • Wymioty
  • Biegunka
  • Krwawienie z przewodu pokarmowego (krwiste wymioty, obecność krwi w kale)
  • W ciężkich przypadkach – martwica tkanek

Początek działań toksycznych:

≥ 20 mg Fe²⁺/kg masy ciała

Poważne zatrucie:

≥ 60 mg Fe²⁺/kg masy ciała

Faza utajona
  • Brak objawów klinicznych
  • Pozorna poprawa lub ustąpienie objawów żołądkowo-jelitowych
Faza układowa
  • Luka anionowa
  • Kwasica metaboliczna
  • Koagulopatia
  • Niestabilność hemodynamiczna (hipowolemia, niedociśnienie)
  • Zmniejszona perfuzja narządów
  • Ostra niewydolność nerek
  • Letarg
  • Śpiączka (często z drgawkami)
  • Wstrząs
Faza hepatotoksyczności
  • Zwiększona aktywność aminotransferaz
  • Koagulopatia
  • Encefalopatia wątrobowa
Powikłania odległe
  • Zwężenia przewodu pokarmowego w wyniku gojenia się ran w obrębie żołądka i jelit
  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl