Dawkowanie i sposób podawania leku Symflusal

Symflusal jest podawany wyłącznie drogą wziewną w postaci proszku do inhalacji. Produkt zawiera dwie substancje czynne: salmeterol (w postaci salmeterolu ksynafonianu) i flutykazon (w postaci flutykazonu propionianu), umieszczone w pasku z dwukomorowym blistrem w urządzeniu do inhalacji Elpenhaler®. Dostępny jest w dwóch dawkach: (50 mcg + 250 mcg)/dawkę lub (50 mcg + 500 mcg)/dawkę.¹

Ogólne zasady dawkowania

Pacjenci powinni być poinformowani, że dla osiągnięcia optymalnej skuteczności, Symflusal należy stosować regularnie każdego dnia, nawet w okresach bezobjawowych. Konieczna jest regularna kontrola lekarska w celu monitorowania i dostosowywania dawki, która może być zmieniona wyłącznie na zlecenie lekarza. Zawsze należy dążyć do stosowania najmniejszej dawki skutecznie kontrolującej objawy.²

Po uzyskaniu kontroli objawów przy stosowaniu najniższej dawki produktu złożonego, podawanego dwa razy na dobę, należy rozważyć przejście na monoterapię wziewnym kortykosteroidem. Alternatywnie, u pacjentów wymagających długo działających β₂-mimetyków, Symflusal może być stosowany raz na dobę, pod warunkiem że według lekarza zapewni to adekwatną kontrolę choroby.³

Istotna jest pora podawania leku. U pacjentów z objawami nocnymi dawkę należy podawać wieczorem, natomiast przy dominujących objawach dziennych – rano.⁴

Dawkowanie w astmie oskrzelowej

Dawkowanie u dorosłych pacjentów z astmą oskrzelową obejmuje następujące schematy:⁵

• Jedna dawka wziewna zawierająca 50 mikrogramów salmeterolu i 250 mikrogramów flutykazonu propionianu dwa razy na dobę
• Jedna dawka wziewna zawierająca 50 mikrogramów salmeterolu i 500 mikrogramów flutykazonu propionianu dwa razy na dobę

Symflusal może być rozważany jako początkowe leczenie podtrzymujące u dorosłych z przewlekłą, umiarkowaną astmą, wymagających szybkiej kontroli choroby. Dotyczy to pacjentów z objawami występującymi w ciągu dnia, stosującymi leki doraźne oraz z umiarkowanym do dużego ograniczeniem przepływu w drogach oddechowych.⁶

Po osiągnięciu kontroli objawów, należy zweryfikować leczenie i rozważyć redukcję do monoterapii kortykosteroidem wziewnym. Konieczna jest regularna ocena stanu pacjenta po modyfikacji terapii.⁷

Należy zaznaczyć, że Symflusal nie jest przeznaczony do stosowania w początkowym leczeniu łagodnej astmy. U większości pacjentów lekami pierwszego rzutu są wziewne kortykosteroidy. Symflusal o mocy (50 μg + 100 μg) nie jest odpowiedni do stosowania u dorosłych z ciężką astmą.⁸

U pacjentów z ciężką astmą zaleca się wcześniejsze ustalenie odpowiedniej dawki wziewnego kortykosteroidu przed zastosowaniem leczenia skojarzonego.⁹

Dawkowanie w POChP

U dorosłych pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP) zalecana dawka to:¹⁰

• Jedna inhalacja zawierająca 50 mikrogramów salmeterolu i 500 mikrogramów flutykazonu propionianu dwa razy na dobę

Dawkowanie w specjalnych grupach pacjentów

Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Brak jest dostępnych danych dotyczących stosowania salmeterolu z flutykazonem propionianem u osób z zaburzeniami czynności wątroby.¹¹

Symflusal nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży.¹²

Szczegółowa tabela dawkowania leku Symflusal

Sposób podawania leku Symflusal

Symflusal jest proszkiem do inhalacji, podawanym drogą wziewną wyłącznie za pomocą urządzenia do inhalacji Elpenhaler®. Każdy pasek z dwukomorowym blistrem stanowi pojedynczą dawkę leczniczą, zawierającą obie substancje czynne.¹³

Podczas wywiadu medycznego należy zwrócić uwagę na następujące aspekty związane z dawkowaniem i podawaniem leku:¹⁴

• Regularność stosowania leku (codziennie, nawet przy braku objawów)
• Indywidualne dopasowanie dawki w zależności od nasilenia choroby
• Porę podawania leku (rano lub wieczorem, zależnie od dominujących objawów)
• Możliwość przejścia na monoterapię kortykosteroidem po uzyskaniu kontroli
• W przypadku potrzeby stosowania dawek nieosiągalnych przy użyciu Symflusal, możliwość przepisania oddzielnych preparatów β₂-agonisty i/lub kortykosteroidu