Interakcje leku
Soloxelam 10 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Midazolam, substancja czynna produktu leczniczego Soloxelam, jest metabolizowany przez enzym CYP3A4. Substancje hamujące lub indukujące ten enzym mogą odpowiednio zwiększać lub zmniejszać stężenie midazolamu w osoczu, co przekłada się na zmiany w intensywności i czasie trwania działania leku. Należy pamiętać, że interakcje farmakokinetyczne są bardziej nasilone przy podaniu doustnym midazolamu w porównaniu do aplikacji na śluzówkę jamy ustnej lub podania pozajelitowego, ponieważ enzym CYP3A4 występuje również w górnym odcinku przewodu pokarmowego.¹

Podanie Soloxelamu na śluzówkę jamy ustnej wpływa głównie na klirens ogólnoustrojowy. Po pojedynczej dawce, hamowanie CYP3A4 ma niewielki wpływ na maksymalne działanie kliniczne, może jednak istotnie wydłużyć czas działania leku. Z tego powodu, nawet przy pojedynczym podaniu midazolamu w połączeniu z inhibitorem CYP3A4, zalecane jest uważne monitorowanie parametrów życiowych pacjenta oraz obserwacja działania klinicznego.²

Interakcje farmakokinetyczne z wybranymi grupami leków

Leki przeciwbólowe i znieczulające

Fentanyl może obniżać klirens midazolamu, co prowadzi do przedłużonego działania Soloxelamu.³

Leki przeciwpadaczkowe

Jednoczesne stosowanie leków przeciwpadaczkowych z midazolamem może nasilać efekt sedacyjny oraz zwiększać ryzyko depresji oddechowej i sercowo-naczyniowej. Ponadto, midazolam może wchodzić w interakcje z lekami metabolizowanymi w wątrobie, takimi jak fenytoina, potęgując ich działanie.⁴

Antagoniści kanałów wapniowych

Badania wykazały, że diltiazem i werapamil zmniejszają klirens midazolamu i innych benzodiazepin, co może nasilać ich działanie. Pojedyncza dawka diltiazemu zwiększa stężenie midazolamu w osoczu po podaniu dożylnym o około 25%, jednocześnie wydłużając końcowy okres półtrwania o 43%.⁵

Leki stosowane w chorobie wrzodowej

Cymetydyna, ranitydyna i omeprazol mogą obniżać klirens midazolamu i innych benzodiazepin, co prowadzi do nasilenia ich działania.⁶

Ksantyny

Pochodne ksantyny przyspieszają metabolizm midazolamu i innych benzodiazepin, co może osłabiać ich działanie terapeutyczne.⁷

Leki dopaminergiczne

Midazolam może hamować działanie lewodopy, co należy uwzględnić u pacjentów z chorobą Parkinsona.⁸

Leki zwiotczające mięśnie

Midazolam może nasilać działanie leków zwiotczających mięśnie, takich jak baklofen, wzmacniając ich efekt hamujący na ośrodkowy układ nerwowy.⁹

Nabilon

Jednoczesne podawanie nabilonu z midazolamem może zwiększać sedację oraz ryzyko depresji oddechowej i sercowo-naczyniowej.¹⁰

Produkty lecznicze hamujące CYP3A4

Interakcje midazolamu podawanego na śluzówkę jamy ustnej (jak w przypadku Soloxelamu) z innymi lekami przypominają bardziej interakcje obserwowane po podaniu dożylnym niż po podaniu doustnym.¹¹

Produkty spożywcze

Sok grejpfrutowy zmniejsza klirens midazolamu oraz potęguje jego działanie, dlatego należy unikać spożywania grejpfrutów i soku grejpfrutowego w trakcie leczenia Soloxelamem.¹²

Azolowe leki przeciwgrzybicze

Leki z grupy azoli znacząco wpływają na farmakokinetykę midazolamu:

• Ketokonazol – 5-krotnie zwiększa stężenie midazolamu w osoczu po podaniu dożylnym, a końcowy okres półtrwania wydłuża się około 3-krotnie¹³
• Worykonazol – 3-krotnie zwiększa ekspozycję na midazolam podany dożylnie, a jego okres półtrwania w fazie eliminacji wydłuża się około 3-krotnie¹⁴
• Flukonazol i itrakonazol – zwiększają 2-3-krotnie stężenie midazolamu w osoczu po podaniu dożylnym, a końcowy okres półtrwania wydłuża się 2,4-krotnie dla itrakonazolu i 1,5-krotnie dla flukonazolu¹⁵
• Pozakonazol – około 2-krotnie zwiększa stężenie midazolamu w osoczu po podaniu dożylnym¹⁶

Antybiotyki makrolidowe

Makrolidy mają także istotny wpływ na farmakokinetykę midazolamu:

• Erytromycyna – zwiększa stężenie midazolamu w osoczu po podaniu dożylnym około 1,6-2-krotnie, z jednoczesnym 1,5-1,8-krotnym wydłużeniem końcowego okresu półtrwania¹⁷
• Klarytromycyna – ponad 2,5-krotnie zwiększa stężenie midazolamu w osoczu po podaniu dożylnym, a końcowy okres półtrwania wydłuża się 1,5-2-krotnie¹⁸

Inhibitory proteazy HIV

Jednoczesne stosowanie inhibitorów proteazy (np. sakwinawiru i innych inhibitorów proteazy HIV) może znacząco zwiększać stężenie midazolamu. Po podaniu z rytonawirem połączonym z lopinawirem, stężenie midazolamu w osoczu po podaniu dożylnym zwiększyło się 5,4-krotnie, z podobnym wydłużeniem końcowego okresu półtrwania.¹⁹

Inne leki hamujące CYP3A4

Atorwastatyna powoduje 1,4-krotne zwiększenie stężenia midazolamu w osoczu po podaniu dożylnym w porównaniu do grupy kontrolnej.²⁰

Produkty lecznicze indukujące CYP3A4

Ryfampicyna

Ryfampicyna podawana w dawce 600 mg na dobę przez 7 dni zmniejsza stężenie midazolamu w osoczu po podaniu dożylnym o około 60%, a końcowy okres półtrwania skraca się o 50-60%. Skutkuje to osłabieniem działania Soloxelamu.²¹

Produkty roślinne

Dziurawiec zwyczajny zmniejsza stężenie midazolamu w osoczu o około 20-40%, jednocześnie skracając końcowy okres półtrwania o 15-17%. Należy zauważyć, że efekt indukujący CYP3A4 może się różnić w zależności od rodzaju wyciągu z dziurawca zwyczajnego.²²

Interakcje farmakodynamiczne z innymi produktami leczniczymi

Jednoczesne podawanie midazolamu z innymi lekami o działaniu uspokajającym, nasennym lub hamującym ośrodkowy układ nerwowy (OUN) może znacząco nasilać sedację oraz zwiększać ryzyko depresji oddechowej. Należy zachować szczególną ostrożność przy łączeniu Soloxelamu z:²³

• Opioidami (stosowanymi jako leki przeciwbólowe, przeciwkaszlowe lub w leczeniu substytucyjnym)
• Lekami przeciwpsychotycznymi
• Innymi benzodiazepinami o działaniu przeciwlękowym lub nasennym
• Barbituranami
• Propofolem
• Ketaminą
• Etomidatem
• Lekami przeciwdepresyjnymi o działaniu uspokajającym
• Starszymi lekami przeciwhistaminowymi działającymi na receptor H1
• Działającymi ośrodkowo lekami przeciwnadciśnieniowymi²⁴

Midazolam zmniejsza minimalne stężenie pęcherzykowe (ang. minimum alveolar concentration, MAC) wziewnych anestetyków, co należy uwzględnić podczas znieczulenia ogólnego.²⁵

U niemowląt działanie inhibitorów CYP3A4 może być silniejsze, ponieważ część dawki Soloxelamu podanego na śluzówkę jamy ustnej jest prawdopodobnie połykana i wchłaniana z przewodu pokarmowego.²⁶

Interakcje z alkoholem

Alkohol (w tym produkty lecznicze zawierające alkohol) może znacząco nasilać działanie uspokajające midazolamu, co może prowadzić do nadmiernej sedacji, zaburzeń psychomotorycznych oraz zwiększonego ryzyka depresji oddechowej. Mechanizm tej interakcji opiera się na synergistycznym działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy.²⁷

Połączenie Soloxelamu z alkoholem może spowodować:

• Znaczące pogłębienie sedacji
• Nasilenie zaburzeń świadomości
• Zaburzenia koordynacji ruchowej
• Wydłużenie czasu reakcji
• Zwiększone ryzyko depresji oddechowej, która w skrajnych przypadkach może zagrażać życiu

W związku z powyższym, należy zdecydowanie unikać spożywania alkoholu podczas leczenia Soloxelamem. Pacjentów należy jednoznacznie poinformować o zakazie spożywania napojów alkoholowych oraz stosowania produktów leczniczych zawierających alkohol przez cały okres terapii oraz przez co najmniej 24 godziny po zakończeniu leczenia Soloxelamem.

Tabela interakcji lekowych