Działania niepożądane
Sitagliptin Teva 25 mg

Podczas terapii sitagliptyną, stosowaną w dawkach 100 mg/dobę (lub 50 mg/dobę przy eGFR ≥ 30 i < 50 ml/min/1,73 m²), obserwuje się różnorodne działania niepożądane, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Najpoważniejsze z nich to zapalenie trzustki, w tym postaci martwicze lub krwotoczne, oraz reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja. Hipoglikemia występuje często, zwłaszcza w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika (4,7–13,8%) lub insuliną (9,6%). Działania niepożądane sklasyfikowano według układów i narządów, z częstością od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstości nieznanej. Do najczęstszych należą hipoglikemia, ból głowy, a także zakażenia górnych dróg oddechowych i zapalenie błony śluzowej nosogardła. W badaniu TECOS, obejmującym 7332 pacjentów leczonych sitagliptyną i 7339 placebo, nie stwierdzono istotnej różnicy w częstości ciężkich działań niepożądanych, w tym ciężkiej hipoglikemii (2,7% vs 2,5% u pacjentów stosujących insulinę i/lub sulfonylomocznik) oraz zapalenia trzustki (0,3% vs 0,2%).

Działania niepożądane leku Sitagliptin Teva

Podczas terapii z zastosowaniem sitagliptyny mogą wystąpić różnego rodzaju działania niepożądane, które wymagają uwagi ze strony personelu medycznego. Niniejsze opracowanie szczegółowo przedstawia wszystkie istotne informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Sitagliptin Teva, ze szczególnym uwzględnieniem potencjalnych zagrożeń związanych z jego stosowaniem.1

Profil bezpieczeństwa leku

W podsumowaniu profilu bezpieczeństwa sitagliptyny szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie działania niepożądane, takie jak zapalenie trzustki oraz reakcje nadwrażliwości. Istotnym aspektem bezpieczeństwa jest także ryzyko wystąpienia hipoglikemii, które jest szczególnie podwyższone podczas stosowania sitagliptyny w skojarzeniu z pochodnymi sulfonylomocznika (4,7–13,8%) lub insuliną (9,6%).2

Działania niepożądane według częstotliwości występowania

Działania niepożądane sitagliptyny sklasyfikowano według układów i narządów oraz częstości występowania. Zastosowano następującą klasyfikację częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).3

Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Częstość występowania
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Trombocytopenia Rzadko
Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje nadwrażliwości, w tym odpowiedzi anafilaktyczne Częstość nieznana
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Hipoglikemia Często
Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Często
Zawroty głowy Niezbyt często
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Śródmiąższowa choroba płuc Częstość nieznana
Zaburzenia żołądka i jelit Zaparcia Niezbyt często
Wymioty Częstość nieznana
Ostre zapalenie trzustki Częstość nieznana
Martwicze lub krwotoczne zapalenie trzustki ze skutkiem śmiertelnym lub bez Częstość nieznana
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Świąd Niezbyt często
Obrzęk naczynioruchowy Częstość nieznana
Wysypka Częstość nieznana
Pokrzywka Częstość nieznana
Zapalenie naczyń skóry Częstość nieznana
Złuszczające choroby skóry, w tym zespół Stevensa-Johnsona Częstość nieznana
Pemfigoid pęcherzowy Częstość nieznana
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bóle stawów Częstość nieznana
Bóle mięśni Częstość nieznana
Ból pleców Częstość nieznana
Artropatia Częstość nieznana
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Zaburzenia czynności nerek Częstość nieznana
Ostra niewydolność nerek Częstość nieznana

Charakterystyka wybranych działań niepożądanych

Poza wymienionymi powyżej działaniami niepożądanymi, zarejestrowano również szereg objawów występujących z częstością co najmniej 5% i częściej u pacjentów leczonych sitagliptyną w porównaniu do grupy kontrolnej. Do objawów tych należą zakażenia górnych dróg oddechowych oraz zapalenie błony śluzowej nosogardła.4

Dodatkowo, odnotowano działania niepożądane występujące częściej u pacjentów leczonych sitagliptyną (choć nie osiągające poziomu 5%, ale z częstością o co najmniej 0,5% większą niż w grupie kontrolnej), w tym zapalenia kości i stawów oraz ból kończyn.5

Działania niepożądane w leczeniu skojarzonym

Stosowanie sitagliptyny w skojarzeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi zwiększa częstość występowania niektórych działań niepożądanych w porównaniu do monoterapii. Do najważniejszych należą:6

  • Hipoglikemia – występuje bardzo często w leczeniu skojarzonym z pochodnymi sulfonylomocznika i metforminą7
  • Grypa – często przy stosowaniu z insuliną (zarówno z metforminą, jak i bez niej)8
  • Nudności i wymioty – często przy stosowaniu z metforminą9
  • Wzdęcia – często przy stosowaniu z metforminą lub pioglitazonem10
  • Zaparcia – często w leczeniu skojarzonym z pochodnymi sulfonylomocznika i metforminą11
  • Obrzęki obwodowe – często przy stosowaniu z pioglitazonem oraz w leczeniu skojarzonym z pioglitazonem i metforminą12
  • Senność i biegunka – niezbyt często przy stosowaniu z metforminą13
  • Suchość w ustach – niezbyt często przy stosowaniu z insuliną (zarówno z metforminą, jak i bez niej)14

Stosowanie leku u dzieci i młodzieży

Przeprowadzone badania kliniczne z zastosowaniem sitagliptyny u dzieci i młodzieży z cukrzycą typu 2 w wieku od 10 do 17 lat wykazały, że profil działań niepożądanych w tej grupie wiekowej jest porównywalny do profilu obserwowanego u dorosłych pacjentów.15

Bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe – badanie TECOS

Badanie TECOS (Trial Evaluating Cardiovascular Outcomes with Sitagliptin) oceniające wpływ sitagliptyny na układ sercowo-naczyniowy objęło 7332 pacjentów leczonych sitagliptyną (w dawce 100 mg/dobę lub 50 mg/dobę przy eGFR ≥ 30 i < 50 ml/min/1,73 m²) oraz 7339 pacjentów otrzymujących placebo. Obie grupy otrzymywały standardowe leczenie zmierzające do osiągnięcia regionalnych wartości docelowych HbA1c i kontroli czynników ryzyka sercowo-naczyniowego.16

Wyniki badania TECOS wskazują na:17

  • Podobną częstość występowania ciężkich działań niepożądanych w grupie otrzymującej sitagliptynę i placebo
  • Częstość ciężkiej hipoglikemii wśród pacjentów stosujących na początku badania insulinę i/lub sulfonylomocznik: 2,7% w grupie sitagliptyny vs 2,5% w grupie placebo18
  • Częstość ciężkiej hipoglikemii wśród pacjentów niestosujących insuliny i/lub sulfonylomocznika: 1,0% w grupie sitagliptyny vs 0,7% w grupie placebo19
  • Częstość występowania obiektywnie potwierdzonych przypadków zapalenia trzustki: 0,3% w grupie sitagliptyny vs 0,2% w grupie placebo20

Zgłaszanie działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu niezwykle istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem:21

Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.edrowie.gov.pl22

Działania niepożądane można zgłaszać również bezpośrednio do podmiotu odpowiedzialnego za wprowadzenie leku do obrotu.23

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl