Skład i postać leku
Singulair 10 10 mg
Singulair 10 to lek w postaci tabletek powlekanych zawierających montelukast sodowy w dawce 10 mg jako substancję czynną. Każda tabletka zawiera 89,3 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, hydroksypropylocelulozę (E 463), kroskarmelozę sodową oraz magnezu stearynian, które wpływają na właściwości fizykochemiczne, trwałość i biodostępność leku. Tabletki mają charakterystyczny beżowy kolor, kwadratowy kształt o wymiarach 7,9 mm x 7,9 mm, z oznaczeniami „SINGULAIR” i „MSD 117” dla jednoznacznej identyfikacji.
Skład leku Singulair 10
Singulair 10 to produkt leczniczy w postaci tabletek powlekanych, zawierający jako substancję czynną montelukast w dawce 10 mg w postaci montelukastu sodowego. Każda tabletka zawiera dokładnie odmierzoną ilość substancji aktywnej, zapewniającą odpowiednie działanie terapeutyczne. 1
Warto zwrócić uwagę na zawartość laktozy jednowodnej, której w jednej tabletce znajduje się 89,3 mg. Jest to istotna informacja dla pacjentów z nietolerancją laktozy, którzy powinni być świadomi obecności tego składnika w leku. 2
Substancje pomocnicze
Oprócz substancji czynnej, Singulair 10 zawiera szereg substancji pomocniczych, które wpływają na właściwości fizykochemiczne produktu, jego trwałość oraz biodostępność. Pełen wykaz substancji pomocniczych obejmuje: 3
- Celuloza mikrokrystaliczna – substancja wypełniająca, wpływająca na spoistość tabletki
- Hydroksypropyloceluloza (E 463) – środek wiążący i rozsadzający
- Laktoza jednowodna – substancja wypełniająca
- Kroskarmeloza sodowa – środek rozsadzający, ułatwiający rozpad tabletki po przyjęciu
- Magnezu stearynian – substancja poślizgowa, zapobiegająca przyleganiu masy tabletkowej do stempli podczas procesu tabletkowania
Skład otoczki tabletki
Tabletki Singulair 10 są powlekane specjalną otoczką, która składa się z następujących substancji: 4
- Hypromeloza – polimer tworzący powłokę
- Hydroksypropyloceluloza (E 463) – środek poprawiający właściwości powłoki
- Tytanu dwutlenek (E 171) – barwnik nadający białą barwę
- Żelaza tlenek czerwony (E 172) – barwnik
- Żelaza tlenek żółty (E 172) – barwnik, który w połączeniu z tlenkiem czerwonym nadaje tabletce charakterystyczny beżowy kolor
- Wosk Carnauba – nadaje tabletce połysk i zwiększa jej odporność na wilgoć
Postać farmaceutyczna leku
Singulair 10 występuje w postaci tabletek powlekanych. Tabletki mają charakterystyczny beżowy kolor i kwadratowy kształt z zaokrąglonymi bokami. Ich wymiary wynoszą 7,9 mm na 7,9 mm. Dla łatwej identyfikacji leku, na jednej stronie tabletki wytłoczony jest napis „SINGULAIR”, a na drugiej stronie oznaczenie „MSD 117”. Te cechy fizyczne pozwalają na jednoznaczną identyfikację produktu, co jest istotne zarówno dla personelu medycznego, jak i pacjentów. 5
Forma podania i opakowanie
Singulair 10 przeznaczony jest do podania doustnego. Lek pakowany jest w blistry aluminiowe, które następnie umieszczane są w tekturowym pudełku. Dostępne są trzy wielkości opakowań zawierające: 14, 28 lub 30 tabletek. Blistry zawierają odpowiednio po 14 lub 15 tabletek, w zależności od całkowitej liczby tabletek w opakowaniu. Warto zaznaczyć, że nie wszystkie wielkości opakowań muszą być dostępne w obrocie aptecznym. 6
Warunki przechowywania i okres ważności
Lek Singulair 10 należy przechowywać w temperaturze do 30°C, w oryginalnym opakowaniu, które chroni tabletki przed wilgocią i światłem. Odpowiednie przechowywanie zapewnia zachowanie właściwości fizykochemicznych i farmakologicznych leku przez cały okres jego ważności. 7
Okres ważności produktu leczniczego Singulair 10 wynosi 3 lata od daty produkcji, pod warunkiem przestrzegania zalecanych warunków przechowywania. Data ważności jest nadrukowana na opakowaniu i blistrze, w formacie miesiąc/rok i oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. 8
Niezgodności farmaceutyczne i utylizacja
Dla leku Singulair 10 nie stwierdzono istotnych niezgodności farmaceutycznych, które mogłyby wpływać na jego stosowanie. 9
W przypadku pozostałości niewykorzystanego leku lub odpadów, należy je usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi utylizacji produktów leczniczych. Nie należy wyrzucać leków do kanalizacji ani domowych pojemników na odpady. Takie postępowanie pomaga chronić środowisko naturalne przed potencjalnym skażeniem substancjami farmaceutycznymi. 10
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania