Przedawkowanie
Septogard 1,5 mg/ml

Przedawkowanie benzydaminy chlorowodorku, substancji czynnej zawartej w produkcie Septogard, jest mało prawdopodobne przy prawidłowym stosowaniu miejscowym w formie płukanki jamy ustnej. Toksyczne objawy pojawiają się po przypadkowym połknięciu dawki przekraczającej 300 mg. Manifestują się one głównie w układzie żołądkowo-jelitowym (nudności, wymioty, bóle brzucha, podrażnienie przełyku) oraz ośrodkowym układzie nerwowym (zawroty głowy, halucynacje, pobudzenie, drażliwość). Intensywność symptomów zależy od wielkości dawki i czasu od spożycia.

Przedawkowanie leku Septogard (1,5 mg/ml, roztwór do płukania jamy ustnej)

Przedawkowanie benzydaminy chlorowodorku zawartego w produkcie Septogard jest mało prawdopodobne przy prawidłowym miejscowym stosowaniu w postaci płukania jamy ustnej. Ryzyko wystąpienia działania toksycznego pojawia się dopiero po przypadkowym połknięciu znacznych ilości produktu, przekraczających 300 mg substancji czynnej. 1

Objawy kliniczne przedawkowania

Objawy przedawkowania benzydaminy manifestują się głównie w dwóch układach organizmu: żołądkowo-jelitowym oraz ośrodkowym układzie nerwowym. Intensywność objawów zależy od wielkości przyjętej dawki i czasu, jaki upłynął od spożycia. 2

Układ Objawy przedawkowania Charakterystyka Dawka toksyczna
Układ żołądkowo-jelitowy Nudności i wymioty Często pierwsze objawy przedawkowania Powyżej 300 mg benzydaminy
Bóle brzucha Mogą być różnego nasilenia, typowo dolegliwości rozkurczowe
Podrażnienie przełyku Uczucie pieczenia, dyskomfortu za mostkiem
Ośrodkowy układ nerwowy Zawroty głowy Zaburzenia równowagi, uczucie wirowania otoczenia Powyżej 300 mg benzydaminy
Halucynacje Zaburzenia percepcji, widzenie lub słyszenie nieistniejących bodźców
Pobudzenie i niepokój Wzmożona aktywność psychoruchowa, niemożność pozostania w bezruchu
Drażliwość Nadmierna reaktywność na bodźce, łatwe wpadanie w gniew

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W sytuacji ostrego przedawkowania benzydaminy można zastosować wyłącznie leczenie objawowe, ponieważ nie istnieje specyficzna odtrutka dla tej substancji czynnej. Kluczowe elementy postępowania obejmują: 3

  • Ścisła obserwacja pacjenta – monitoring funkcji życiowych, stanu świadomości i ewolucji objawów klinicznych
  • Leczenie podtrzymujące – ukierunkowane na łagodzenie poszczególnych objawów (np. leki przeciwwymiotne przy uporczywych wymiotach, sedatywne przy silnym pobudzeniu)
  • Odpowiednie nawodnienie – szczególnie istotne ze względu na ryzyko odwodnienia przy wymiotach i zwiększonej aktywności psychoruchowej

Pacjent, u którego podejrzewa się przedawkowanie produktu Septogard powinien być hospitalizowany do czasu ustąpienia objawów, zwłaszcza gdy wystąpiły objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego. Rokowanie w przypadku przedawkowania jest zazwyczaj pomyślne przy zastosowaniu odpowiedniego leczenia objawowego. 4

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl