Właściwości farmakokinetyczne
Sental 5 mg

Właściwości farmakokinetyczne leku Sental

Produkt leczniczy Sental zawierający melatoninę (3 mg lub 5 mg) charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jego działanie w organizmie pacjenta. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis tych właściwości z uwzględnieniem procesów, jakim podlega substancja czynna po podaniu doustnym.¹

Wchłanianie

Melatonina zawarta w leku Sental po podaniu doustnym u osób dorosłych charakteryzuje się całkowitym wchłanianiem. Mimo to, dostępność biologiczna produktu jest stosunkowo niska i wynosi około 15%. Jest to spowodowane znacznym efektem pierwszego przejścia, z szacowanym metabolizmem pierwszego przejścia na poziomie 80-90%. Maksymalne stężenie w osoczu (Tmax) występuje zwykle około 50 minut po podaniu, przy czym obserwuje się normalny zakres od 15 do 90 minut.²

Badania dotyczące wpływu pokarmu na wchłanianie melatoniny są ograniczone, jednak dostępne dane wskazują, że pokarm ma nieznaczny wpływ na Tmax dla melatoniny o natychmiastowym uwalnianiu. Spożywanie posiłku może jednak znacznie zwiększać zmienność maksymalnego stężenia leku w osoczu (Cmax). Chociaż zmienność ta nie powinna wpływać na skuteczność ani bezpieczeństwo leku Sental, zaleca się, aby nie spożywać pokarmu około 2 godziny przed lub 2 godziny po przyjęciu melatoniny.³

Dystrybucja

W badaniach in vitro wykazano, że melatonina wiąże się z białkami osocza w około 60%. Ten stopień wiązania z białkami ma wpływ na dystrybucję leku w organizmie.⁴

Metabolizm

Metabolizm melatoniny zachodzi głównie w wątrobie. Dane eksperymentalne wskazują, że enzymy CYP1A1 i CYP1A2, a prawdopodobnie również CYP2C19 układu cytochromu P450, są głównymi katalizatorami przemian metabolicznych melatoniny. Głównym metabolitem powstającym w wyniku tych przemian jest nieaktywna 6-sulfatoksy-melatonina.⁵

Eliminacja

Eliminacja melatoniny następuje poprzez wydalanie metabolitów z moczem. Około 80% dawki jest wydalane w postaci 6-hydroksy-melatoniny. Okres półtrwania w fazie eliminacji (t½) wynosi około 45 minut. Istotną cechą farmakokinetyki melatoniny są duże różnice osobnicze.⁶

Liniowość lub nieliniowość

Kinetyka doustnej melatoniny wykazuje charakter liniowy w zakresie dawek od 0,1 do 8 mg. Oznacza to, że w tym zakresie dawkowania wzrost stężenia melatoniny w osoczu jest proporcjonalny do podanej dawki.⁷

Wpływ płci na farmakokinetykę

Dostępne, choć ograniczone dane sugerują, że maksymalne stężenie leku w osoczu (Cmax) oraz pole pod krzywą stężenia leku w funkcji czasu (AUC) po spożyciu melatoniny o natychmiastowym uwalnianiu mogą być wyższe u kobiet niż u mężczyzn, potencjalnie nawet około dwukrotnie. Jednakże różnica między płciami jest mniejsza niż różnice w obrębie tej samej płci, szczególnie wśród kobiet, u których Cmax wykazuje znaczne wahania międzyosobnicze. Okres półtrwania melatoniny w osoczu nie wykazuje znaczących różnic między mężczyznami a kobietami.⁸

Farmakokinetyka w populacjach szczególnych

Osoby w podeszłym wieku

Metabolizm melatoniny wykazuje tendencję do zmniejszania się wraz z wiekiem. U osób starszych obserwuje się niższe nocne stężenie endogennej melatoniny w osoczu w porównaniu z młodymi dorosłymi. Dostępne, choć ograniczone dane dotyczące parametrów farmakokinetycznych takich jak Tmax, Cmax, T½ i AUC po przyjęciu melatoniny o natychmiastowym uwalnianiu nie wskazują na znaczące różnice między młodszymi osobami dorosłymi a osobami w podeszłym wieku. Zauważalny jest jednak szerszy zakres wartości (większe różnice międzyosobnicze) dla każdego parametru, szczególnie w odniesieniu do Tmax i AUC u osób starszych.⁹

Zaburzenia czynności nerek

Opublikowane dane wskazują, że nie występuje akumulacja melatoniny po wielokrotnym podaniu u pacjentów w stabilnej hemodializie. Jednakże, ponieważ melatonina jest wydalana głównie w postaci metabolitów w moczu, u pacjentów z bardziej zaawansowanymi zaburzeniami czynności nerek można przewidywać wzrost stężenia metabolitów melatoniny w surowicy lub osoczu.¹⁰

Zaburzenia czynności wątroby

Dostępne, ograniczone dane wskazują, że stężenie endogennej melatoniny w surowicy lub osoczu jest znacznie podwyższone u pacjentów z marskością wątroby. Zjawisko to jest prawdopodobnie spowodowane zmniejszonym klirensem melatoniny w tej grupie pacjentów. Okres półtrwania w surowicy (T½) u pacjentów z marskością wątroby jest około dwukrotnie dłuższy w porównaniu z grupą kontrolną. Biorąc pod uwagę, że melatonina jest metabolizowana głównie w wątrobie, można przewidywać, że zaburzenia czynności tego narządu będą skutkować zwiększoną ekspozycją na egzogenną melatoninę po podaniu leku Sental.¹¹