Właściwości farmakokinetyczne leku Ranmet XR

Produkt leczniczy Ranmet XR, w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu, dostępny w dawkach 500 mg, 750 mg i 1000 mg metforminy chlorowodorku, charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które wpływają na jego absorpcję, dystrybucję, metabolizm oraz wydalanie z organizmu. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis tych właściwości z odpowiednim pogrupowaniem danych.¹

Wchłanianie

Po doustnym podaniu tabletek o przedłużonym uwalnianiu Ranmet XR, wchłanianie metforminy jest znacząco opóźnione w porównaniu z tabletkami o natychmiastowym uwalnianiu. Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia (Tmax) dla formy o przedłużonym uwalnianiu wynosi 7 godzin, podczas gdy dla postaci o natychmiastowym uwalnianiu Tmax wynosi zaledwie 2,5 godziny.²

W stanie stacjonarnym, podobnie jak w przypadku postaci o natychmiastowym uwalnianiu, maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) i pole pod krzywą zależności stężenia od czasu (AUC) nie zwiększają się proporcjonalnie do podanej dawki. Wartość AUC po podaniu doustnym jednorazowej dawki 2000 mg metforminy w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu jest zbliżona do wartości obserwowanej po podaniu 1000 mg metforminy w tabletkach o natychmiastowym uwalnianiu przyjmowanych dwa razy na dobę.³

Zmienność wewnątrzosobnicza parametrów Cmax i AUC dla metforminy w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu jest porównywalna do zmienności obserwowanej przy podawaniu metforminy w tabletkach o natychmiastowym uwalnianiu.⁴

Wpływ pokarmu na wchłanianie

Przyjmowanie tabletek Ranmet XR na czczo zmniejsza AUC o 30%, nie wpływając jednak na wartości Cmax i Tmax. Z kolei skład posiłków ma minimalny wpływ na średnie wchłanianie metforminy z produktu o przedłużonym uwalnianiu.⁵

Po podaniu pojedynczej dawki 1000 mg metforminy w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu po posiłku, średnie maksymalne stężenie w osoczu wynosi 1214 ng/ml i jest osiągane średnio po 5 godzinach (zakres od 4 do 10 godzin).⁶

W przypadku metforminy 1000 mg w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu podawanych po posiłku, AUC zwiększa się o 77%, Cmax wzrasta o 26%, a Tmax ulega nieznacznemu wydłużeniu o około 1 godzinę.⁷

Biorównoważność

Wykazano biorównoważność pomiędzy metforminą 1000 mg w postaci tabletki o przedłużonym uwalnianiu a metforminą 500 mg w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu podawanych w dawce łącznej 1000 mg. Biorównoważność potwierdzono w odniesieniu do parametrów Cmax i AUC u zdrowych ochotników zarówno po posiłku, jak i na czczo.⁸

Kumulacja

Po wielokrotnym podawaniu metforminy w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu, w dawkach do 2000 mg, nie zaobserwowano zjawiska kumulacji leku w organizmie.⁹

Dystrybucja

Metformina w nieznacznym stopniu wiąże się z białkami osocza. Lek przenika do erytrocytów, gdzie maksymalne stężenie jest mniejsze niż w osoczu i występuje w przybliżeniu w tym samym czasie. Krwinki czerwone stanowią prawdopodobnie drugi kompartment dystrybucji metforminy. Średnia objętość dystrybucji (Vd) mieści się w zakresie 63-276 l.¹⁰

Metabolizm

Metformina jest wydalana z moczem w postaci niezmienionej. U ludzi nie zidentyfikowano żadnych metabolitów metforminy, co wskazuje na brak istotnego metabolizmu leku w organizmie.¹¹

Wydalanie

Klirens nerkowy metforminy przekracza 400 ml/min, co wskazuje, że metformina jest wydalana zarówno w wyniku przesączania kłębuszkowego, jak i wydzielania kanalikowego. Po podaniu doustnym okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi około 6,5 godziny.¹²

W przypadku zaburzeń czynności nerek, klirens nerkowy metforminy ulega zmniejszeniu proporcjonalnie do klirensu kreatyniny. W konsekwencji okres półtrwania leku jest wydłużony, co prowadzi do zwiększenia stężenia metforminy w osoczu.¹³

Właściwości farmakokinetyczne w szczególnych grupach pacjentów

Niewydolność nerek

Dostępne dane dotyczące pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek są ograniczone i nie pozwalają na wiarygodne oszacowanie ogólnoustrojowej ekspozycji na metforminę w tej grupie w porównaniu z pacjentami o prawidłowej czynności nerek. Z tego względu dostosowanie dawki powinno być rozważane na podstawie skuteczności klinicznej i/lub tolerancji leku.¹⁴