Właściwości farmakokinetyczne
Prestarium 5 mg 5 mg

Właściwości farmakokinetyczne Prestarium 5 mg

Prestarium 5 mg zawiera 3,395 mg peryndoprylu, co odpowiada 5 mg peryndoprylu z argininą (Perindoprilum argininum) jako substancję czynną w postaci tabletek powlekanych. Lek ten wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne, które determinują jego działanie w organizmie pacjenta.¹

Wchłanianie peryndoprylu

Peryndopryl po podaniu doustnym charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie leku w osoczu (Cmax) osiągane jest stosunkowo szybko, bo już po 1 godzinie od przyjęcia. Okres półtrwania samego peryndoprylu w osoczu wynosi również 1 godzinę.²

Ważnym aspektem farmakokinetyki jest fakt, że peryndopryl jest prolekiem, który ulega metabolizmowi do formy aktywnej. Około 27% podanej dawki peryndoprylu, znajdującej się w krwiobiegu, stanowi aktywny metabolit – peryndoprylat. Maksymalne stężenie peryndoprylatu w osoczu występuje nieco później, bo w ciągu 3 do 4 godzin od podania leku.³

Oprócz aktywnego peryndoprylatu, w procesie metabolizmu powstaje jeszcze 5 innych metabolitów, które jednak nie wykazują aktywności farmakologicznej.⁴

Istotnym czynnikiem wpływającym na wchłanianie leku jest obecność pokarmu w przewodzie pokarmowym. Spożywanie posiłków zmniejsza przemianę peryndoprylu w aktywny peryndoprylat, a tym samym obniża biodostępność substancji czynnej. Z tego powodu Prestarium 5 mg należy przyjmować doustnie, w pojedynczej dawce podawanej rano przed posiłkiem.⁵

Na podstawie badań farmakokinetycznych wykazano istnienie zależności liniowej pomiędzy zastosowaną dawką peryndoprylu a jego stężeniem w osoczu, co ułatwia przewidywanie odpowiedzi organizmu na różne dawki leku.⁶

Dystrybucja peryndoprylatu

Po wchłonięciu i przekształceniu w formę aktywną, peryndoprylat jest dystrybuowany w organizmie. Objętość dystrybucji niezwiązanego peryndoprylatu wynosi około 0,2 l/kg masy ciała. Wiązanie peryndoprylatu z białkami osocza jest stosunkowo niewielkie i wynosi 20%. Wiąże się on głównie z enzymem konwertazą angiotensyny, a stopień wiązania zależy od stężenia substancji w osoczu.⁷

Eliminacja peryndoprylatu

Peryndoprylat jest wydalany głównie przez nerki z moczem. Okres półtrwania wolnej frakcji peryndoprylatu w fazie eliminacji jest stosunkowo długi i wynosi około 17 godzin. Stan stacjonarny stężenia leku w osoczu (steady state) jest osiągany po około 4 dniach regularnego przyjmowania leku.⁸

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Właściwości farmakokinetyczne peryndoprylu ulegają modyfikacji w określonych grupach pacjentów:

• Pacjenci w podeszłym wieku – eliminacja peryndoprylatu jest wolniejsza niż u pacjentów młodszych⁹
• Pacjenci z niewydolnością serca – wykazują spowolnioną eliminację peryndoprylatu¹⁰
• Pacjenci z niewydolnością nerek – eliminacja peryndoprylatu przebiega wolniej, proporcjonalnie do stopnia upośledzenia funkcji nerek. U tych pacjentów dawkę leku należy odpowiednio dostosować w zależności od klirensu kreatyniny¹¹
• Pacjenci dializowani – peryndoprylat może być usuwany podczas dializy, a jego klirens dializacyjny wynosi 70 ml/min¹²
• Pacjenci z marskością wątroby – obserwuje się zmianę właściwości farmakokinetycznych peryndoprylu polegającą na zmniejszeniu klirensu wątrobowego cząsteczki macierzystej o około 50%. Pomimo tego, ilość aktywnego peryndoprylatu pozostaje niezmieniona, co sprawia, że modyfikacja dawkowania u tych pacjentów nie jest konieczna¹³

Parametry farmakokinetyczne peryndoprylu/peryndoprylatu