Właściwości farmakodynamiczne
Pregabalin Reddy 75 mg

Pregabalina, klasyfikowana jako lek przeciwpadaczkowy z grupy innych leków przeciwpadaczkowych (kod ATC N03AX16), jest pochodną kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) i działa poprzez wiązanie się z podjednostką α2-δ kanałów wapniowych w ośrodkowym układzie nerwowym. Jej skuteczność została potwierdzona w leczeniu bólu neuropatycznego, w tym neuropatii cukrzycowej, neuralgii po półpaścu oraz bólu po urazie rdzenia kręgowego, w badaniach trwających do 13 tygodni (dawkowanie BID) i do 8 tygodni (dawkowanie TID). Redukcja bólu o co najmniej 50% wystąpiła u 35% pacjentów z bólem obwodowym (vs 18% placebo) oraz u 22% z bólem ośrodkowym (vs 7% placebo). W terapii skojarzonej padaczki, pregabalina wykazała szybkie działanie, zmniejszając częstość napadów już w pierwszym tygodniu leczenia, przy podobnej skuteczności i bezpieczeństwie dla schematów dawkowania BID i TID. U dzieci i młodzieży (3 miesiące–16 lat) obserwowano częstsze działania niepożądane, takie jak gorączka i infekcje górnych dróg oddechowych, a w badaniach pediatrycznych dawki 10 mg/kg mc./dobę (maks. 600 mg/dobę) i 14 mg/kg mc./dobę wykazały istotną skuteczność w redukcji napadów.

Wprowadzenie do właściwości farmakodynamicznych

Pregabalina, substancja czynna leku Pregabalin Reddy, klasyfikowana jest jako lek przeciwpadaczkowy, należący do grupy innych leków przeciwpadaczkowych. Zgodnie z klasyfikacją ATC, pregabalina oznaczona jest kodem N03AX16. Pod względem chemicznym pregabalina stanowi pochodną kwasu gamma-aminomasłowego (GABA), a jej pełna nazwa chemiczna to kwas (S)-3-(aminometylo)-5-metyloheksanowy.1

Mechanizm działania

Mechanizm działania pregabaliny opiera się na jej zdolności do wiązania się z pomocniczą podjednostką (białko α2-δ) kanałów wapniowych otwieranych poprzez zmianę napięcia błonowego. Interakcja ta zachodzi w obrębie ośrodkowego układu nerwowego i stanowi podstawę działania terapeutycznego substancji.2

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Ból neuropatyczny

Skuteczność pregabaliny w leczeniu bólu neuropatycznego została potwierdzona w badaniach klinicznych na różnych modelach tego typu bólu. Wykazano jej efektywność w przypadku neuropatii cukrzycowej, neuralgii po przebytym półpaścu oraz bólu po urazie rdzenia kręgowego. Należy zaznaczyć, że nie przeprowadzono badań dotyczących innych modeli bólu neuropatycznego.3

Pregabalina była poddana ocenie w 10 kontrolowanych badaniach klinicznych, które trwały do 13 tygodni przy zastosowaniu dawkowania dwa razy na dobę (BID) oraz do 8 tygodni przy dawkowaniu trzy razy na dobę (TID). Zarówno profil bezpieczeństwa, jak i skuteczność obu schematów dawkowania (BID i TID) były porównywalne.4

Istotnym aspektem działania pregabaliny jest szybkość pojawienia się efektu terapeutycznego. W badaniach klinicznych trwających do 12 tygodni, dotyczących bólu neuropatycznego pochodzenia zarówno obwodowego, jak i ośrodkowego, redukcja nasilenia bólu była obserwowana już w pierwszym tygodniu terapii i utrzymywała się przez cały okres badania.5

Wyniki kontrolowanych badań klinicznych dotyczących obwodowego bólu neuropatycznego wykazały znaczącą różnicę między grupą otrzymującą pregabalinę a grupą placebo. U 35% pacjentów leczonych pregabaliną zanotowano poprawę o co najmniej 50% w wynikach skali bólu, podczas gdy w grupie placebo taki efekt występował jedynie u 18% pacjentów. Analiza wyników z uwzględnieniem występowania senności jako działania niepożądanego wykazała, że poprawę o 50% obserwowano u 33% pacjentów przyjmujących pregabalinę bez objawów senności (wobec 18% w grupie placebo), natomiast w podgrupie pacjentów odczuwających senność poprawa ta dotyczyła 48% osób leczonych pregabaliną w porównaniu do 16% otrzymujących placebo.6

W przypadku ośrodkowego bólu neuropatycznego, kontrolowane badania kliniczne wykazały poprawę w punktowej ocenie nasilenia bólu o 50% u 22% pacjentów leczonych pregabaliną w porównaniu do zaledwie 7% pacjentów otrzymujących placebo.7

Padaczka

Terapia skojarzona z zastosowaniem pregabaliny w leczeniu padaczki była oceniana w 3 kontrolowanych badaniach klinicznych trwających 12 tygodni. Podobnie jak w przypadku badań dotyczących bólu neuropatycznego, stosowano dawkowanie BID lub TID, przy czym oba schematy wykazywały porównywalną skuteczność i bezpieczeństwo.8

Również w leczeniu padaczki zaobserwowano szybkie pojawienie się efektu terapeutycznego – zmniejszenie częstości napadów padaczkowych było widoczne przed zakończeniem pierwszego tygodnia leczenia.9

Badania u dzieci i młodzieży

Skuteczność i bezpieczeństwo pregabaliny w terapii skojarzonej padaczki u dzieci poniżej 12 lat i młodzieży nie zostały jednoznacznie określone. W badaniu farmakokinetyki i tolerancji, obejmującym pacjentów z napadami padaczkowymi częściowymi w wieku od 3 miesięcy do 16 lat (n=65), zaobserwowano działania niepożądane podobne do tych występujących u dorosłych.10

Przeprowadzono kompleksowe badania oceniające pregabalinę u pacjentów pediatrycznych, w tym:

  • 12-tygodniowe badanie kontrolowane placebo z udziałem 295 pacjentów w wieku od 4 do 16 lat
  • 14-dniowe badanie kontrolowane placebo z udziałem 175 pacjentów w wieku od 1 miesiąca do poniżej 4 lat
  • dwa roczne otwarte badania oceniające bezpieczeństwo z grupami 54 i 431 pacjentów w wieku od 3 miesięcy do 16 lat

Badania te wykazały częstsze występowanie niektórych działań niepożądanych u dzieci i młodzieży niż u dorosłych z padaczką, w szczególności gorączki i zakażeń górnych dróg oddechowych.11

W 12-tygodniowym badaniu kontrolowanym placebo u pacjentów pediatrycznych (4-16 lat) zastosowano trzy grupy terapeutyczne:

  • pregabalina w dawce 2,5 mg/kg mc./dobę (maksymalnie 150 mg/dobę)
  • pregabalina w dawce 10 mg/kg mc./dobę (maksymalnie 600 mg/dobę)
  • placebo

Wyniki wykazały, że co najmniej 50% redukcję liczby napadów częściowych w porównaniu do wartości wyjściowych uzyskano u 40,6% pacjentów leczonych pregabaliną w dawce 10 mg/kg mc./dobę (p = 0,0068 vs placebo), 29,1% w grupie otrzymującej 2,5 mg/kg mc./dobę (p = 0,2600 vs placebo) oraz 22,6% pacjentów z grupy placebo.12

W 14-dniowym badaniu kontrolowanym placebo z udziałem młodszych pacjentów pediatrycznych (1 miesiąc do poniżej 4 lat) zastosowano następujące grupy terapeutyczne:

  • pregabalina w dawce 7 mg/kg mc./dobę
  • pregabalina w dawce 14 mg/kg mc./dobę
  • placebo

Mediana całodobowej częstości napadów przed rozpoczęciem leczenia i podczas wizyty końcowej wynosiła odpowiednio:

  • 4,7 i 3,8 w grupie pregabaliny 7 mg/kg mc./dobę
  • 5,4 i 1,4 w grupie pregabaliny 14 mg/kg mc./dobę
  • 2,9 i 2,3 w grupie placebo

Stwierdzono, że pregabalina w dawce 14 mg/kg mc./dobę znacząco zmniejszała zlogarytmowaną częstość napadów częściowych w porównaniu do placebo (p = 0,0223), natomiast w grupie otrzymującej 7 mg/kg mc./dobę nie zaobserwowano poprawy w porównaniu z placebo.13

Dodatkowo przeprowadzono 12-tygodniowe badanie kontrolowane placebo u pacjentów z pierwotnie uogólnionymi napadami toniczno-klonicznymi (PGTC). Badanie objęło 219 uczestników w wieku od 5 do 65 lat (w tym 66 osób w wieku 5-16 lat), którzy zostali przydzieleni do następujących grup:

  • pregabalina 5 mg/kg mc./dobę (max. 300 mg/dobę)
  • pregabalina 10 mg/kg mc./dobę (max. 600 mg/dobę)
  • placebo

Odsetek pacjentów, u których częstość napadów PGTC zmniejszyła się o co najmniej 50%, wynosił odpowiednio 41,3%, 38,9% i 41,7% w grupach pregabaliny 5 mg/kg mc./dobę, pregabaliny 10 mg/kg mc./dobę oraz placebo.14

Monoterapia u pacjentów nowo zdiagnozowanych

Pregabalina była badana również w monoterapii w jednym kontrolowanym badaniu klinicznym trwającym 56 tygodni, z zastosowaniem dawkowania BID. Nie udało się wykazać równoważności pregabaliny w stosunku do lamotryginy w odniesieniu do głównego punktu końcowego, zdefiniowanego jako 6-miesięczny okres wolny od napadów drgawek. Jednocześnie odnotowano, że pregabalina i lamotrygina charakteryzowały się podobnym profilem bezpieczeństwa i były dobrze tolerowane przez pacjentów.15

Uogólnione zaburzenia lękowe

Skuteczność pregabaliny w leczeniu uogólnionych zaburzeń lękowych (GAD) była przedmiotem różnorodnych badań klinicznych:

  • sześć kontrolowanych badań trwających 4-6 tygodni
  • 8-tygodniowe badanie z udziałem pacjentów w podeszłym wieku
  • długookresowe badanie dotyczące zapobiegania nawrotom objawów, z 6-miesięczną fazą prowadzoną metodą podwójnie ślepej próby

Również w tym wskazaniu obserwowano szybkie działanie terapeutyczne pregabaliny – zmniejszenie nasilenia objawów GAD, określane za pomocą skali oceny lęku Hamiltona (HAM-A), było widoczne już w pierwszym tygodniu leczenia.16

W kontrolowanych badaniach klinicznych trwających 4-8 tygodni znaczącą poprawę, definiowaną jako zmniejszenie o co najmniej 50% całkowitej punktacji w skali HAM-A od momentu rozpoczęcia badania do chwili osiągnięcia punktu końcowego, uzyskano u 52% pacjentów leczonych pregabaliną w porównaniu z 38% pacjentów otrzymujących placebo.17

Wpływ na układ wzrokowy

W kontrolowanych badaniach klinicznych zaobserwowano, że niewyraźne widzenie występowało częściej u pacjentów leczonych pregabaliną niż u osób otrzymujących placebo. W większości przypadków objaw ten ustępował samoistnie w miarę kontynuacji leczenia.18

Kompleksowe badania okulistyczne przeprowadzono u ponad 3600 pacjentów uczestniczących w kontrolowanych badaniach klinicznych. Badania te obejmowały:

  • ocenę ostrości widzenia
  • formalne badania pola widzenia
  • badania dna oka po rozszerzeniu źrenicy

Wyniki wykazały:

  • zmniejszenie ostrości widzenia u 6,5% pacjentów leczonych pregabaliną i 4,8% pacjentów otrzymujących placebo
  • zmiany pola widzenia u 12,4% pacjentów leczonych pregabaliną i 11,7% pacjentów otrzymujących placebo
  • zmiany w badaniach dna oka u 1,7% pacjentów leczonych pregabaliną i 2,1% pacjentów otrzymujących placebo

19

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl