Właściwości farmakodynamiczne
Polamoklav 875 mg + 125 mg

Polamoklav to preparat zawierający amoksycylinę (875 mg) i kwas klawulanowy (125 mg), należący do grupy połączeń penicylin z inhibitorami beta-laktamazy (kod ATC: J01CR02). Amoksycylina działa poprzez hamowanie białek wiążących penicylinę (PBP), co prowadzi do zahamowania syntezy peptydoglikanu i lizy bakterii. Kwas klawulanowy, będący inhibitorem beta-laktamaz, chroni amoksycylinę przed enzymatycznym rozkładem, choć sam nie wykazuje istotnego działania przeciwbakteryjnego. Skuteczność terapii zależy od czasu utrzymania stężenia amoksycyliny powyżej MIC (T>MIC). Oporność bakterii może wynikać z enzymatycznej inaktywacji przez beta-laktamazy niewrażliwe na kwas klawulanowy (klasy B, C, D) lub modyfikacji PBP, a także mechanizmów nieprzepuszczalności błony i pomp wyrzutowych. EUCAST określił wartości graniczne MIC dla różnych drobnoustrojów, np. Haemophilus influenzae i Moraxella catarrhalis ≤1 µg/ml, Staphylococcus aureus ≤2 µg/ml, Streptococcus pneumoniae ≤0,5 µg/ml, a Enterobacteriaceae >8 µg/ml wskazuje na oporność.

Właściwości farmakodynamiczne leku Polamoklav

Polamoklav to preparat zawierający połączenie amoksycyliny (875 mg) i kwasu klawulanowego (125 mg) w postaci tabletek powlekanych. Lek należy do grupy farmakoterapeutycznej określanej jako „połączenia penicylin, w tym z inhibitorami beta-laktamazy” i jest oznaczony kodem ATC: J01CR02.1

Mechanizm działania

Amoksycylina stanowi półsyntetyczną penicylinę należącą do antybiotyków beta-laktamowych. Jej mechanizm działania polega na hamowaniu jednego lub więcej enzymów, często określanych jako białka wiążące penicylinę (PBP – penicillin-binding proteins), które uczestniczą w szlaku biosyntezy bakteryjnego peptydoglikanu. Peptydoglikan jest integralnym składnikiem strukturalnym ściany komórki bakteryjnej, a zahamowanie jego syntezy prowadzi do osłabienia ściany komórkowej, co w konsekwencji powoduje lizę komórki i śmierć bakterii.2

Należy jednak zauważyć, że amoksycylina podlega rozkładowi przez beta-laktamazy wytwarzane przez bakterie oporne na jej działanie. W związku z tym zakres działania samej amoksycyliny nie obejmuje organizmów wytwarzających te enzymy.3

Kwas klawulanowy jest związkiem o strukturze podobnej do penicylin, należącym do beta-laktamów. Jego główna rola polega na unieczynnianiu niektórych beta-laktamaz, co zapobiega enzymatycznemu rozkładowi amoksycyliny. Sam kwas klawulanowy nie wykazuje klinicznie istotnego działania przeciwbakteryjnego.4

Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne

Głównym wyznacznikiem skuteczności amoksycyliny jest czas, przez który jej stężenie w organizmie utrzymuje się powyżej minimalnego stężenia hamującego (T>MIC).5

Mechanizmy oporności

Wyróżnia się dwa główne mechanizmy oporności bakterii na działanie amoksycyliny z kwasem klawulanowym:

  • Enzymatyczna inaktywacja – unieczynnienie antybiotyku przez beta-laktamazy bakteryjne, które nie są hamowane przez kwas klawulanowy, w tym enzymy należące do klas B, C i D.6
  • Modyfikacja miejsca docelowego – zmiana struktury białek wiążących penicylinę (PBP), co skutkuje zmniejszeniem powinowactwa leku przeciwbakteryjnego do miejsca docelowego.7

Dodatkowo, czynnikami przyczyniającymi się do wystąpienia oporności bakterii, szczególnie Gram-ujemnych, mogą być nieprzepuszczalność błony komórkowej lub mechanizmy pompy wyrzutowej.8

Wartości graniczne

Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości (EUCAST – European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing) określił wartości graniczne MIC (minimalne stężenie hamujące) dla amoksycyliny z kwasem klawulanowym.9

Drobnoustrój Wartości graniczne wrażliwości (µg/ml)
Haemophilus influenzae ≤1 >1
Moraxella catarrhalis ≤1 >1
Staphylococcus aureus ≤2 >2
Gronkowce koagulazo-ujemne ≤0,25 >0,25
Enterococcus ≤4 8 >8
Streptococcus A, B, C, G ≤0,25 >0,25
Streptococcus pneumoniae ≤0,5 1-2 >2
Enterobacteriaceae >8
Gram-ujemne bakterie beztlenowe ≤4 8 >8
Gram-dodatnie bakterie beztlenowe ≤4 8 >8
Wartości graniczne nie związane z gatunkiem ≤2 4-8 >8

Należy zaznaczyć, że częstość występowania oporności u określonych gatunków bakterii może się zmieniać w czasie oraz różnić w zależności od regionu geograficznego. Z tego względu istotne jest odniesienie się do lokalnych danych dotyczących lekowrażliwości, szczególnie podczas terapii ciężkich zakażeń. W przypadkach, gdy lokalna częstość występowania oporności powoduje wątpliwości co do skuteczności leku w określonych rodzajach zakażeń, zaleca się konsultację ze specjalistą.10

Wrażliwość mikroorganizmów na Polamoklav

Na podstawie danych dotyczących lekowrażliwości, drobnoustroje można podzielić na następujące kategorie:

Szczepy zwykle wrażliwe

Tlenowe bakterie Gram-dodatnie:

  • Enterococcus faecalis – wrażliwy na połączenie amoksycyliny z kwasem klawulanowym11
  • Gardnerella vaginalis – drobnoustrój wykazujący wrażliwość na lek12
  • Staphylococcus aureus (metycylino-wrażliwy) – skutecznie eliminowany przez Polamoklav13
  • Gronkowce koagulazo-ujemne (metycylino-wrażliwe) – podatne na działanie leku14
  • Streptococcus agalactiae – wrażliwy na działanie amoksycyliny z kwasem klawulanowym15
  • Streptococcus pneumoniae – paciorkowiec zapalenia płuc wrażliwy na terapię16
  • Streptococcus pyogenes i inne paciorkowce beta-hemolizujące – skutecznie eliminowane przez preparat17
  • Grupa Streptococcus viridans – wykazuje wrażliwość na Polamoklav18

Tlenowe bakterie Gram-ujemne:

  • Capnocytophaga spp. – wrażliwe na działanie leku19
  • Eikenella corrodens – podatna na terapię preparatem20
  • Haemophilus influenzae – wrażliwy na działanie amoksycyliny z kwasem klawulanowym21
  • Moraxella catarrhalis – skutecznie eliminowana przez lek22
  • Pasteurella multocida – wrażliwa na Polamoklav23

Bakterie beztlenowe:

  • Bacteroides fragilis – mimo beztlenowego charakteru, wrażliwy na działanie leku24
  • Fusobacterium nucleatum – podatny na terapię25
  • Prevotella spp. – wrażliwe na działanie Polamoklavy26
Szczepy, w których może wystąpić problem oporności nabytej

Tlenowe bakterie Gram-dodatnie:

  • Enterococcus faecium – gatunek, u którego występuje zwiększone ryzyko rozwoju oporności27

Tlenowe bakterie Gram-ujemne:

  • Escherichia coli – bakteria z rodziny Enterobacteriaceae, u której może rozwinąć się oporność28
  • Klebsiella oxytoca – drobnoustrój, u którego istnieje ryzyko powstania oporności29
  • Klebsiella pneumoniae – bakteria, u której może wystąpić problem oporności nabytej30
  • Proteus mirabilis – drobnoustrój z możliwością rozwoju oporności31
  • Proteus vulgaris – gatunek, u którego może powstać oporność nabyta32
Drobnoustroje z opornością naturalną

Tlenowe bakterie Gram-ujemne:

  • Acinetobacter sp. – naturalnie oporne na działanie leku33
  • Citrobacter freundii – wykazuje naturalną oporność34
  • Enterobacter sp. – naturalnie oporne na Polamoklav35
  • Legionella pneumophila – wykazuje naturalną oporność na terapię36
  • Morganella morganii – drobnoustrój naturalnie oporny37
  • Providencia spp. – bakterie niepodatne na działanie leku38
  • Pseudomonas sp. – wykazuje naturalną oporność39
  • Serratia sp. – drobnoustrój niepodatny na działanie preparatu40
  • Stenotrophomonas maltophilia – bakteria naturalnie oporna na Polamoklav41

Inne drobnoustroje:

  • Chlamydophila pneumoniae – wykazuje naturalną oporność42
  • Chlamydophila psittaci – niepodatna na działanie leku43
  • Coxiella burnetti – drobnoustrój naturalnie oporny44
  • Mycoplasma pneumoniae – wykazuje oporność naturalną45

Dodatkowe informacje kliniczne

Należy zwrócić uwagę na ważne aspekty kliniczne związane ze stosowaniem Polamoklavy:

  1. Wszystkie gronkowce oporne na metycylinę wykazują również oporność na amoksycylinę z kwasem klawulanowym.46
  2. W przypadku leczenia zakażeń wywołanych przez szczepy Streptococcus pneumoniae oporne na penicyliny, nie należy stosować tej postaci amoksycyliny z kwasem klawulanowym.47
  3. W niektórych krajach Unii Europejskiej zgłaszano występowanie zmniejszonej wrażliwości na amoksycylinę z kwasem klawulanowym u więcej niż 10% szczepów bakteryjnych.48
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl