Właściwości farmakokinetyczne produktu leczniczego Piperacillin/Tazobactam Kabi

Proces farmakokinetyczny produktu leczniczego Piperacillin/Tazobactam Kabi obejmuje wchłanianie, dystrybucję, metabolizm oraz eliminację z organizmu. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę farmakokinetyczną tego produktu leczniczego z uwzględnieniem różnych grup pacjentów.¹

Wchłanianie

Maksymalne stężenia piperacyliny i tazobaktamu po podaniu dawki 4 g + 0,5 g w infuzji dożylnej trwającej 30 minut osiągają wartości odpowiednio 298 μg/ml i 34 μg/ml. Wartości te reprezentują szczytowe stężenia substancji czynnych w osoczu po standardowej infuzji dożylnej.²

Dystrybucja

Dystrybucja piperacyliny i tazobaktamu charakteryzuje się umiarkowanym wiązaniem z białkami osocza wynoszącym około 30%. Co istotne, obecność innych związków nie wpływa na stopień wiązania obu substancji czynnych. Metabolit tazobaktamu wiąże się z białkami osocza w stopniu minimalnym.³

Piperacylina z tazobaktamem wykazuje dobrą penetrację do tkanek i płynów ustrojowych. Substancje te przenikają do następujących struktur:

• Błony śluzowej jelit
• Pęcherzyka żółciowego
• Płuc
• Żółci
• Kości

Średnie stężenie w tkankach osiąga od 50% do 100% stężenia obserwowanego w osoczu. Natomiast u pacjentów bez stanu zapalnego opon mózgowych, dystrybucja do płynu mózgowo-rdzeniowego jest ograniczona, co stanowi typową cechę dla antybiotyków z grupy penicylin.⁴

U dzieci i młodzieży średnia objętość dystrybucji piperacyliny wynosi 0,243 (0,011) l/kg masy ciała i nie wykazuje zależności od wieku pacjenta.⁵

Metabolizm

Piperacylina podlega biotransformacji do metabolitu dietylowego, który wykazuje mniejszą aktywność mikrobiologiczną w porównaniu do związku macierzystego. Tazobaktam natomiast jest przekształcany do pojedynczego metabolitu, który nie wykazuje aktywności przeciwbakteryjnej.⁶

Eliminacja

Eliminacja piperacyliny i tazobaktamu zachodzi głównie drogą nerkową poprzez dwa mechanizmy: przesączanie kłębuszkowe oraz wydzielanie kanalikowe.⁷

Piperacylina jest wydalana szybko w postaci niezmienionej, przy czym 68% podanej dawki można odnaleźć w moczu. Tazobaktam i jego metabolit są eliminowane również głównie przez nerki, przy czym 80% dawki ulega wydaleniu w postaci niezmienionej, a pozostała część w formie metabolitu. Dodatkowo, piperacylina, tazobaktam oraz piperacylina dietylowa są wydzielane do żółci.⁸

U zdrowych osób okres półtrwania w fazie eliminacji w osoczu piperacyliny z tazobaktamem wynosi od 0,7 do 1,2 godziny po podaniu jednorazowym lub wielokrotnym. Ten parametr farmakokinetyczny nie zależy od dawki ani czasu trwania infuzji dożylnej. Warto zauważyć, że okres półtrwania w fazie eliminacji, zarówno piperacyliny jak i tazobaktamu, ulega wydłużeniu wraz ze zmniejszaniem się klirensu nerkowego.⁹

W badaniach farmakokinetycznych nie stwierdzono znaczących zmian w farmakokinetyce piperacyliny spowodowanych obecnością tazobaktamu. Natomiast piperacylina może nieznacznie zmniejszać klirens tazobaktamu.¹⁰

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z niewydolnością wątroby

U pacjentów z marskością wątroby okresy półtrwania piperacyliny i tazobaktamu ulegają wydłużeniu odpowiednio o około 25% i 18% w porównaniu do osób zdrowych. Zmiana ta odzwierciedla wpływ zaburzenia funkcji wątroby na farmakokinetykę obu substancji czynnych.¹¹

Pacjenci z niewydolnością nerek

Okresy półtrwania piperacyliny i tazobaktamu ulegają wydłużeniu proporcjonalnie do stopnia zmniejszenia klirensu kreatyniny. W przypadku pacjentów, u których klirens kreatyniny jest mniejszy niż 20 ml/min, okres półtrwania piperacyliny wydłuża się dwukrotnie, natomiast tazobaktamu aż czterokrotnie w porównaniu do pacjentów z prawidłową funkcją nerek.¹²

Pacjenci poddawani dializoterapii

Podczas hemodializy usuwane jest 30% do 50% dawki piperacyliny z tazobaktamem oraz dodatkowo 5% dawki tazobaktamu w postaci metabolitu. W przypadku dializy otrzewnowej z organizmu usuwane jest 6% dawki piperacyliny i 21% dawki tazobaktamu oraz do 18% dawki tazobaktamu w postaci metabolitu.¹³

Dzieci i młodzież

Analizy farmakokinetyczne populacyjne wykazały, że szacunkowy klirens u pacjentów pediatrycznych w wieku od 9 miesięcy do 12 lat jest porównywalny do obserwowanego u dorosłych, przy średniej dla populacji (średni błąd – SE) wynoszącej 5,64 (0,34) ml/min/kg masy ciała. U młodszych dzieci, w wieku od 2 do 9 miesięcy, szacunkowy klirens piperacyliny stanowi około 80% tej wartości.¹⁴

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku obserwuje się wydłużenie średniego okresu półtrwania zarówno piperacyliny jak i tazobaktamu. W porównaniu do młodszych pacjentów, okres półtrwania piperacyliny jest dłuższy o 32%, a tazobaktamu o 55%. Ta różnica w parametrach farmakokinetycznych może być związana ze zmianami klirensu kreatyniny, które często występują u osób w podeszłym wieku.¹⁵

Różnice etniczne

Badania farmakokinetyczne prowadzone u zdrowych ochotników rasy azjatyckiej (n=9) i kaukaskiej (n=9), którzy otrzymali pojedyncze dawki 4 g + 0,5 g piperacyliny z tazobaktamem, nie wykazały znaczących różnic w parametrach farmakokinetycznych w zależności od przynależności etnicznej.¹⁶