Przedawkowanie
Paracetamol Farmina 250 mg

Przedawkowanie paracetamolu, definiowane jako przyjęcie dawki ≥5 g jednorazowo, stanowi poważne zagrożenie dla funkcji wątroby i może prowadzić do ostrej niewydolności tego narządu. Klinicznie zatrucie przebiega dwufazowo: w fazie wczesnej (kilka do kilkunastu godzin po spożyciu) dominują niespecyficzne objawy takie jak nudności, wymioty, nadmierna potliwość, senność i ogólne osłabienie, które mogą ustąpić mimo postępującego uszkodzenia wątroby. W fazie późnej (od 24 godzin po przyjęciu) pojawiają się objawy hepatotoksyczności, w tym ból w nadbrzuszu, powrót nudności, żółtaczka oraz inne symptomy niewydolności wątroby. Kluczowym narzędziem diagnostycznym jest oznaczenie stężenia paracetamolu w surowicy, które w kontekście czasu od przyjęcia leku umożliwia ocenę ryzyka i decyzję o intensywności terapii, zgodnie z nomogramami toksykologicznymi.

Przedawkowanie paracetamolu

Przedawkowanie paracetamolu stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta, prowadząc do potencjalnie śmiertelnego uszkodzenia wątroby. Objawy mogą początkowo wydawać się niegroźne, jednak w ciągu kolejnych godzin lub dni może rozwinąć się ciężka niewydolność wątroby. Analiza objawów i szybkie wdrożenie odpowiedniego postępowania terapeutycznego ma kluczowe znaczenie dla rokowania pacjenta.1

Objawy kliniczne przedawkowania

Objawy przedawkowania paracetamolu są dwufazowe. W pierwszej fazie (w ciągu kilku do kilkunastu godzin po spożyciu) pojawiają się niespecyficzne symptomy zatrucia, które mogą ustąpić następnego dnia pomimo rozwijającego się uszkodzenia wątroby. W drugiej fazie dochodzi do manifestacji hepatotoksyczności.2

Dawka toksyczna

Każdy przypadek przyjęcia paracetamolu w dawce 5 g lub większej wymaga natychmiastowej konsultacji lekarskiej i wdrożenia postępowania ratunkowego. Przyjęcie takiej ilości leku stanowi bezpośrednie zagrożenie dla funkcji wątroby i może prowadzić do ostrej niewydolności narządu.3

Diagnostyka zatrucia

Kluczową rolę w ocenie ciężkości zatrucia odgrywa oznaczenie stężenia paracetamolu we krwi. Interpretacja wyników powinna uwzględniać zależność między stężeniem leku a czasem, jaki upłynął od jego przyjęcia. Powstałe w ten sposób nomogramy stanowią podstawę do podjęcia decyzji o intensywności leczenia odtrutkami.4

Postępowanie terapeutyczne

W przypadku braku możliwości wykonania oznaczeń stężenia paracetamolu i przy podejrzeniu zażycia dużej dawki leku, należy natychmiast wdrożyć intensywne leczenie odtrutkami. Początkowe postępowanie obejmuje podanie co najmniej 2,5 g metioniny, a następnie kontynuację leczenia w warunkach szpitalnych z zastosowaniem acetylocysteiny i/lub metioniny.5

Skuteczność terapii odtrutkami jest najwyższa w pierwszych 10-12 godzinach od zatrucia, jednak mogą one wykazywać działanie ochronne również przy podaniu po upływie 24 godzin od przedawkowania. Ze względu na ryzyko rozwoju ostrej niewydolności wątroby, leczenie zatrucia paracetamolem musi odbywać się w warunkach szpitalnych, przy zapewnieniu możliwości intensywnej terapii.6

Tabela objawów przedawkowania

Faza zatrucia Objawy kliniczne Czas wystąpienia Dawka toksyczna Postępowanie
Faza I (wczesna) Nudności, wymioty, nadmierna potliwość, senność, ogólne osłabienie Kilka do kilkunastu godzin od przyjęcia ≥5 g jednorazowo Natychmiastowa konsultacja lekarska, oznaczenie stężenia paracetamolu we krwi
Faza II (późna) Rozpieranie w nadbrzuszu, powrót nudności, żółtaczka, objawy uszkodzenia wątroby Od 24 godzin po przyjęciu Leczenie w warunkach intensywnej terapii: podanie metioniny (min. 2,5 g) i/lub acetylocysteiny

Należy podkreślić, że kluczowym elementem w leczeniu zatrucia paracetamolem jest czas od momentu przedawkowania do rozpoczęcia terapii odtrutkami. Najlepsze efekty uzyskuje się przy wdrożeniu leczenia w ciągu pierwszych 10-12 godzin, jednak podanie antidotum może przynieść korzyści nawet po upływie 24 godzin od zatrucia.7

  1. 21.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl