Dawkowanie i sposób podawania
Ondansetron Accord 2 mg/ml 2 mg/ml
Ondansetron Accord w stężeniu 2 mg/ml dostępny jest w ampułkach 2 ml (4 mg) i 4 ml (8 mg) jako bezbarwny roztwór do wstrzykiwań lub infuzji. Dawkowanie u dorosłych w profilaktyce i leczeniu nudności i wymiotów wywołanych chemioterapią i radioterapią wynosi od 8 mg do 32 mg na dobę, podawane dożylnie, domięśniowo, doustnie lub doodbytniczo. W przypadku chemioterapii o silnym działaniu wymiotnym (np. duże dawki cisplatyny) zaleca się pojedynczą dawkę 8 mg dożylnie lub domięśniowo przed leczeniem, z możliwością podania dodatkowych dawek 8 mg co 4 godziny, maksymalnie do 16 mg jednorazowo, ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QT. Leczenie kontynuuje się doustnie lub doodbytniczo do 5 dni po zakończeniu terapii. U dzieci i młodzieży dawki ustala się na podstawie powierzchni ciała (5 mg/m² i.v., max 8 mg) lub masy ciała (0,15 mg/kg i.v., max 8 mg), z całkowitą dawką dobową nieprzekraczającą 32 mg. U pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby dawka nie powinna przekraczać 8 mg na dobę, podawana dożylnie lub doustnie.
- Dawkowanie i sposób podawania leku Ondansetron Accord 2 mg/ml
- Dawkowanie w nudnościach i wymiotach wywołanych przez chemioterapię i radioterapię
- Dawkowanie u osób dorosłych
- Dawkowanie u dzieci i młodzieży
- Dawkowanie u osób w podeszłym wieku
- Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
- Pacjenci z zaburzeniem czynności wątroby
- Pacjenci z zaburzonym metabolizmem sparteiny i debryzochiny
- Dawkowanie w nudnościach i wymiotach w okresie pooperacyjnym
- Dawkowanie u osób dorosłych
- Dawkowanie u dzieci i młodzieży
- Pacjenci w podeszłym wieku
- Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek
- Pacjenci z zaburzeniem czynności wątroby
- Pacjenci z powolnym metabolizmem sparteiny i debryzochiny
- Sposób podawania
Dawkowanie i sposób podawania leku Ondansetron Accord 2 mg/ml
Ondansetron Accord dostępny jest w postaci roztworu do wstrzykiwań lub infuzji o stężeniu 2 mg/ml. Preparat ten występuje w ampułkach o pojemności 2 ml (zawierających 4 mg ondansetronu) oraz 4 ml (zawierających 8 mg ondansetronu). Roztwór jest przejrzysty i bezbarwny. 1
Dawkowanie w nudnościach i wymiotach wywołanych przez chemioterapię i radioterapię
Dawkowanie u osób dorosłych
Nasilenie wymiotów wywołanych leczeniem przeciwnowotworowym różni się w zależności od zastosowanych schematów terapeutycznych. Dawkę ondansetronu należy dobierać elastycznie w zakresie od 8 mg do 32 mg na dobę, zgodnie z poniższymi wytycznymi. 2
Chemioterapia i radioterapia o działaniu wymiotnym: Ondansetron można podawać doodbytniczo, doustnie, dożylnie lub domięśniowo. U większości pacjentów zaleca się podanie 8 mg w powolnym wstrzyknięciu dożylnym (trwającym nie krócej niż 30 sekund) lub domięśniowym bezpośrednio przed leczeniem, a następnie 8 mg doustnie co 12 godzin. Aby zapobiec opóźnionym lub przedłużonym wymiotom po pierwszych 24 godzinach, należy kontynuować leczenie ondansetronem drogą doustną lub doodbytniczą do 5 dni po zakończeniu cyklu leczenia. 3
Chemioterapia o silnym działaniu wymiotnym: Pacjentom otrzymującym chemioterapię o silnym działaniu wymiotnym (np. duże dawki cisplatyny) ondansetron można podawać w następujących schematach: 4
- Pojedyncza dawka 8 mg podawana w powolnym wstrzyknięciu dożylnym (trwającym nie krócej niż 30 sekund) lub domięśniowym bezpośrednio przed chemioterapią. 5
- Powolne wstrzyknięcie dożylne (trwające nie krócej niż 30 sekund) lub domięśniowe 8 mg ondansetronu w odstępie od 2 do 4 godzin lub w ciągłej infuzji dożylnej w dawce 1 mg/godzinę do 24 godzin. 6
- Maksymalna początkowa dawka to 16 mg, rozcieńczona w 50 do 100 ml roztworu chlorku sodu 0,9% (lub innym odpowiednim płynie infuzyjnym) i podana w postaci infuzji trwającej nie krócej niż 15 minut bezpośrednio przed chemioterapią. 7
Uwaga! Po zastosowaniu początkowej dawki ondansetronu można podać w odstępach czterogodzinnych dwie dodatkowe dawki 8 mg dożylnie (we wstrzyknięciu trwającym nie krócej niż 30 sekund) lub domięśniowo. 8
Nie należy podawać pojedynczej dawki większej niż 16 mg ze względu na zależne od dawki zwiększone ryzyko wydłużenia odstępu QT. 9
Skuteczność ondansetronu w chemioterapii o silnym działaniu wymiotnym może być zwiększona przez dodanie przed chemioterapią pojedynczej dożylnej dawki 20 mg soli sodowej fosforanu deksametazonu. 10
Aby zapobiec opóźnionym lub przedłużonym wymiotom po upływie pierwszych 24 godzin, należy kontynuować leczenie ondansetronem drogą doustną do 5 dni po zakończeniu cyklu leczenia. 11
Dawkowanie u dzieci i młodzieży
W leczeniu nudności i wymiotów wywołanych przez chemioterapię u dzieci w wieku ≥ 6 miesięcy i młodzieży, dawkę leku można obliczyć na podstawie powierzchni ciała (BSA) lub masy ciała. 12
W badaniach klinicznych u dzieci i młodzieży, ondansetron podawano w postaci infuzji dożylnej rozcieńczonej w 25 do 50 ml roztworu chlorku sodu 0,9%, trwającej nie krócej niż 15 minut. 13
Całkowite dawki dobowe określone w oparciu o masę ciała są zwykle większe niż dawki obliczone na podstawie pola powierzchni ciała. 14
Ustalanie dawki na podstawie pola powierzchni ciała (BSA):
Ondansetron powinno się podawać dożylnie w pojedynczej dawce 5 mg/m², bezpośrednio przed chemioterapią. Pojedyncza dawka podana dożylnie nie może być większa niż 8 mg. 15
Podawanie doustne można rozpocząć po 12 godzinach i kontynuować do 5 dni. Całkowita dawka podana w ciągu 24 godzin (w postaci dawek podzielonych) nie może być większa niż 32 mg. 16
| BSA | Dzień 1 a,b | Dni 2-6 b |
|---|---|---|
| < 0,6 m² | 5 mg/m² i.v. + 2 mg w syropie po 12 godzinach | 2 mg w syropie co 12 godzin |
| ≥ 0,6 m² do ≤ 1,2 m² | 5 mg/m² i.v. + 4 mg w syropie po 12 godzinach | 4 mg w syropie lub tabletkach co 12 godzin |
| > 1,2 m² | 5 mg/m² i.v. + 8 mg w syropie lub tabletce po 12 godzinach | 8 mg w syropie lub tabletkach co 12 godzin |
|
a Dawka dożylna nie może być większa niż 8 mg. b Całkowita dawka podana w ciągu 24 godzin (w postaci dawek podzielonych) nie może być większa niż 32 mg (dawka stosowana u osób dorosłych). |
||
Ustalanie dawki na podstawie masy ciała:
Całkowite dawki dobowe określone w oparciu o masę ciała są większe niż dawki obliczone na podstawie pola powierzchni ciała. Ondansetron powinno się podawać dożylnie w pojedynczej dawce 0,15 mg/kg, bezpośrednio przed chemioterapią. Pojedyncza dawka dożylna nie może być większa niż 8 mg. 17
Można podać dwie kolejne dawki dożylne w odstępach co 4 godziny. Podawanie doustne można rozpocząć po 12 godzinach i kontynuować do 5 dni. 18
Całkowita dawka podana w ciągu 24 godzin (w postaci dawek podzielonych) nie może być większa niż dawka stosowana u osób dorosłych, tj. 32 mg. 19
| Masa ciała | Dzień 1 a,b | Dni 2-6 b |
|---|---|---|
| ≤10 kg | Do 3 dawek 0,15 mg/kg dożylnie w odstępach co 4 godziny | 2 mg w syropie co 12 godzin |
| > 10 kg | Do 3 dawek 0,15 mg/kg dożylnie w odstępach co 4 godziny | 4 mg w syropie lub tabletkach co 12 godzin |
|
a Dawka dożylna nie może być większa niż 8 mg. b Całkowita dawka podana w ciągu 24 godzin (w postaci dawek podzielonych) nie może być większa niż 32 mg (dawka stosowana u osób dorosłych). |
||
Dawkowanie u osób w podeszłym wieku
U pacjentów w wieku od 65 do 74 lat można zastosować dawkowanie takie jak u innych dorosłych pacjentów. Wszystkie dawki podane dożylnie należy rozcieńczyć w 50 do 100 ml roztworu chlorku sodu 0,9% (lub innym odpowiednim płynie infuzyjnym) i podać w postaci infuzji trwającej nie krócej niż 15 minut. 20
U pacjentów w wieku 75 lat i starszych nie należy stosować dożylnie początkowej dawki ondasetronu większej niż 8 mg. Wszystkie dawki dożylne należy rozcieńczyć w 50 do 100 ml roztworu chlorku sodu 0,9% (lub innym odpowiednim płynie infuzyjnym) i podać w postaci infuzji trwającej nie krócej niż 15 minut. Po zastosowaniu początkowej dawki ondansetronu można podać w odstępach nie krótszych niż czterogodzinne dwie dodatkowe dawki 8 mg dożylnie w postaci infuzji trwającej nie krócej niż 15 minut. 21
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Zarówno dawki, jak i odstępy między nimi oraz droga podania ondansetronu nie ulegają zmianie. 22
Pacjenci z zaburzeniem czynności wątroby
Umiarkowana i ciężka niewydolność wątroby powoduje zmniejszenie klirensu ondansetronu i tym samym wydłużenie okresu jego półtrwania. W przypadku takich pacjentów nie należy stosować więcej niż 8 mg ondansetronu na dobę; zaleca się podanie dożylne lub doustne. 23
Pacjenci z zaburzonym metabolizmem sparteiny i debryzochiny
Okres półtrwania ondansetronu w fazie eliminacji nie ulega zmianie u pacjentów zaklasyfikowanych jako powoli metabolizujący sparteinę i debryzochinę. W konsekwencji, u takich pacjentów dawki wielokrotne będą powodowały taki sam poziom ekspozycji, jak u pozostałych grup pacjentów. Nie jest konieczna zmiana dawki dobowej ani częstości podawania produktu leczniczego. 24
Dawkowanie w nudnościach i wymiotach w okresie pooperacyjnym
Dawkowanie u osób dorosłych
W zapobieganiu nudnościom i wymiotom w okresie pooperacyjnym ondansetron może być podany doustnie lub we wstrzyknięciu dożylnym lub domięśniowym. 25
- W zapobieganiu nudnościom i wymiotom: ondansetron można stosować w pojedynczej dawce 4 mg podanej domięśniowo lub w powolnym wstrzyknięciu dożylnym bezpośrednio przed wprowadzeniem do znieczulenia. 26
- W leczeniu nudności i wymiotów: zaleca się zastosowanie pojedynczej dawki 4 mg podanej domięśniowo lub w powolnym wstrzyknięciu dożylnym. 27
Dawkowanie u dzieci i młodzieży
W zapobieganiu nudnościom i wymiotom w okresie pooperacyjnym u pacjentów pediatrycznych w wieku ≥1 miesiąca poddanych ogólnemu znieczuleniu, można podać ondansetron w powolnym dożylnym wstrzyknięciu (trwającym przynajmniej 30 sekund) w pojedynczej dawce 0,1 mg/kg masy ciała, maksymalnie 4 mg, przed, w trakcie lub po wprowadzeniu do znieczulenia. 28
Brak jest danych dotyczących stosowania leku Ondansetron do wstrzykiwań w leczeniu nudności i wymiotów w okresie pooperacyjnym u dzieci w wieku poniżej 2 lat. 29
Pacjenci w podeszłym wieku
Dane dotyczące zastosowania ondansetronu w zapobieganiu i leczeniu nudności i wymiotów w okresie pooperacyjnym u pacjentów w podeszłym wieku są ograniczone, jednak ondansetron jest dobrze tolerowany przez pacjentów w wieku powyżej 65 lat, otrzymujących chemioterapię. 30
Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek
Nie ma konieczności dostosowywania dobowej dawki produktu leczniczego, częstości lub drogi jego podawania. 31
Pacjenci z zaburzeniem czynności wątroby
Klirens ondansetronu jest znacząco zmniejszony a okres półtrwania w surowicy znacząco przedłużony u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. U takich pacjentów całkowita dawka dobowa nie powinna być większa niż 8 mg, dlatego zaleca się podanie pozajelitowe lub doustne. 32
Pacjenci z powolnym metabolizmem sparteiny i debryzochiny
Okres półtrwania ondansetronu w fazie eliminacji nie ulega zmianie u pacjentów zaklasyfikowanych jako powoli metabolizujący sparteinę i debryzochinę. W konsekwencji, u takich pacjentów dawki wielokrotne będą powodowały taki sam poziom ekspozycji, jak u pozostałych grup pacjentów. Nie jest konieczna zmiana dawki dobowej ani częstości podawania produktu leczniczego. 33
Sposób podawania
Ondansetron Accord 2 mg/ml może być podawany do wstrzyknięcia dożylnego lub wstrzyknięcia domięśniowego lub wlewu dożylnego po rozcieńczeniu. 34
Lekarze przepisujący produkt leczniczy, którzy zamierzają stosować ondansetron w zapobieganiu nudnościom i wymiotom związanym z chemioterapią lub radioterapią u osób dorosłych, młodzieży lub dzieci, powinni wziąć pod uwagę obecną praktykę i odpowiednie wytyczne. 35
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania