Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Noctis Forte 25 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Noctis Forte

Dane niekliniczne pochodzące z konwencjonalnych badań farmakologicznych wodorobursztynianu doksylaminy nie wykazały szczególnego zagrożenia dla człowieka w zakresie genotoksyczności oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa¹.

Wpływ na enzymy wątrobowe i metabolizm hormonalny

Wodorobursztynian doksylaminy wykazuje silne właściwości indukcyjne (typu fenobarbitalu) wobec enzymów wątrobowych cytochromu P450 u myszy, jednak brak jest dowodów potwierdzających podobny efekt u ludzi. Dodatkowo substancja ta powoduje glukuronidację tyroksyny u myszy, co prowadzi do obniżenia stężenia tyroksyny oraz zwiększenia stężenia hormonu tyreotropowego (TSH) w surowicy².

Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym

W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym przeprowadzonych na myszach i szczurach zidentyfikowano wątrobę jako główny narząd docelowy dla toksycznego działania doksylaminy. Efekt ten przypisuje się indukcji enzymów cytochromu P450 i uznaje się go za nieistotny klinicznie dla ludzi³.

W analogicznych badaniach przeprowadzonych na psach zaobserwowano odmienny profil działań niepożądanych obejmujący zmniejszenie przyrostu masy ciała, rozszerzenie źrenic oraz drżenie⁴.

Badania rakotwórczości

Przeprowadzono dwa długoterminowe 104-tygodniowe badania rakotwórczości na szczurach i myszach. U myszy zaobserwowano wzrost częstości występowania gruczolaków wątrobowokomórkowych i gruczolaków komórek pęcherzykowych tarczycy. U samców szczurów odnotowano zwiększoną częstość występowania gruczolaków i raków wątroby⁵.

Za najbardziej prawdopodobne mechanizmy odpowiedzialne za powstawanie tych zmian nowotworowych u zwierząt uznaje się indukcję enzymów CYP450 oraz glukuronidację tyroksyny. Uważa się, że mechanizmy te nie mają istotnego znaczenia podczas terapeutycznego stosowania leku u ludzi. Należy zaznaczyć, że w opisanych badaniach brakowało danych dotyczących ogólnoustrojowej ekspozycji na badaną substancję⁶.

Przenikanie przez barierę łożyskową

Badania przeprowadzone na myszach wykazały, że doksylamina ma zdolność przenikania przez barierę łożyskową. Substancja była wykrywana w zarodkach w stężeniu przewyższającym jej stężenie w osoczu ciężarnych samic⁷.

Wpływ na płodność i rozwój

W badaniach na szczurach nie stwierdzono wpływu doksylaminy na płodność, nawet przy zastosowaniu dawek znacznie przekraczających zalecane dawki terapeutyczne stosowane w praktyce klinicznej⁸.

Dostępne dane przedkliniczne nie obejmują informacji na temat potencjalnego wpływu wodorobursztynianu doksylaminy na rozwój około- i poporodowy⁹.