prąd elektryczny

Prąd elektryczny w medycynie odnosi się do przepływu ładunków elektrycznych, który znajduje zastosowanie w diagnostyce i terapii. Jest podstawą działania wielu urządzeń medycznych, takich jak elektrokardiografy (EKG), elektroencefalografy (EEG) czy elektromiografy (EMG), które rejestrują naturalną aktywność elektryczną organizmu.

W kontekście terapeutycznym prąd elektryczny wykorzystywany jest w elektroterapii, stanowiącej ważną część fizjoterapii. Obejmuje ona metody takie jak przezskórna elektryczna stymulacja nerwów (TENS), stosowana w leczeniu bólu, czy elektrostymulacja funkcjonalna (FES), pomagająca w rehabilitacji pacjentów z dysfunkcjami neurologicznymi.

Prądy diadynamiczne, interferencyjne, galwaniczne czy Träberta są powszechnie stosowane w fizykoterapii. Działają przeciwbólowo, przeciwzapalnie, poprawiają ukrwienie tkanek i przyspieszają procesy regeneracyjne. Elektroterapia wykorzystująca te prądy jest cennym narzędziem w leczeniu chorób narządu ruchu, nerwobóli czy stanów pourazowych.

W medycynie ratunkowej prąd elektryczny jest kluczowym elementem defibrylacji, przywracającej prawidłowy rytm serca w przypadku arytmii zagrażających życiu. Z kolei w kardiologii inwazyjnej wykorzystuje się go w ablacji, metodzie leczenia zaburzeń rytmu serca polegającej na kontrolowanym uszkodzeniu fragmentu tkanki odpowiedzialnego za arytmię.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl