Dawkowanie i sposób podawania leku Mitoxantron Sandoz

Mitoksantron powinien być podawany wyłącznie pod nadzorem lekarza posiadającego odpowiednie doświadczenie w stosowaniu cytotoksycznej chemioterapii. Dawkowanie leku jest ściśle uzależnione od wskazania terapeutycznego oraz stanu klinicznego pacjenta.¹

Dawkowanie w chorobach onkologicznych

Rak piersi z przerzutami i chłoniak nieziarniczy wymagają specyficznego schematu dawkowania, zależnego od stosowania monoterapii lub leczenia skojarzonego:²

• W monoterapii zalecana początkowa dawka wynosi 14 mg/m² powierzchni ciała, podawana w pojedynczej dawce dożylnej; dawkę można powtarzać co 21 dni.³
• Mniejszą dawkę początkową (12 mg/m² pc. lub mniejszą) zaleca się u pacjentów z niewystarczającą rezerwą szpikową, np. po wcześniejszej chemioterapii lub u pacjentów w złym stanie ogólnym.⁴

W leczeniu skojarzonym początkową dawkę mitoksantronu należy zmniejszyć o 2 do 4 mg/m² pc. w stosunku do dawek zalecanych w monoterapii. Wykazano skuteczność mitoksantronu w schematach leczenia skojarzonego w dawce początkowej wynoszącej 7, 8, 10 do 12 mg/m² pc., w zależności od zastosowanego schematu i częstości podania.⁵

Modyfikacja dawkowania w zależności od nadiru hematologicznego

Modyfikację dawkowania oraz czas podawania kolejnych dawek należy uzależnić od klinicznej oceny stopnia i czasu trwania mielosupresji. W kolejnych cyklach leczenia zwykle można powtórzyć poprzednią dawkę, jeżeli liczba leukocytów i płytek krwi powróci do wartości prawidłowych w ciągu 21 dni.⁶

Dawkowanie w ostrej białaczce szpikowej

W przypadku ostrej białaczki szpikowej dawkowanie jest uzależnione od schematu leczenia:⁷

• W monoterapii wznowy choroby – dawka zalecana w celu indukcji remisji wynosi 12 mg/m² pc., podawane dożylnie raz na dobę przez pięć kolejnych dni (dawka całkowita 60 mg/m² pc.).⁸
• W leczeniu skojarzonym – zalecane dawkowanie w leczeniu indukcyjnym wynosi 12 mg/m² pc. mitoksantronu na dobę w dniach od 1. do 3. w postaci infuzji dożylnej oraz 100 mg/m² pc. cytarabiny podawane przez 7 dni w postaci ciągłej, 24-godzinnej infuzji w dniach od 1. do 7.⁹

W przypadku niepełnej odpowiedzi na leczenie można podać drugi cykl leczenia indukcyjnego obejmujący podawanie mitoksantronu przez 2 dni i cytarabiny przez 5 dni z zastosowaniem takich samych dawek dobowych. Jeśli podczas pierwszego cyklu wystąpi ciężka lub zagrażająca życiu toksyczność hematologiczna, drugi cykl należy wstrzymać do czasu ustąpienia toksyczności.¹⁰

Leczenie konsolidacyjne obejmuje podawanie mitoksantronu w dawce 12 mg/m² pc. na dobę w postaci infuzji dożylnej w dniach 1. i 2. oraz 100 mg/m² pc. cytarabiny podawanej przez 5 dni w postaci ciągłej, 24-godzinnej infuzji w dniach od 1 do 5. Pierwszy cykl podawany jest po upływie około 6 tygodni po ostatnim leczeniu indukcyjnym, a drugi cykl zwykle w 4 tygodnie po pierwszym.¹¹

W leczeniu ratunkowym w opornej na leczenie AML wykazano skuteczność schematu MEC: jednorazowe podanie mitoksantronu w dawce 6 mg/m² pc. w bolusie dożylnym, etopozydu w dawce 80 mg/m² pc. w 1-godzinnym wlewie dożylnym oraz cytarabiny (Ara-C) w dawce 1 g/m² pc. dożylnie w ciągu 6 godzin przez 6 dni.¹²

Dawkowanie w przewlekłej białaczce szpikowej

W leczeniu fazy przełomu blastycznego (przewlekłej) białaczki szpikowej w monoterapii wznowy choroby – dawka zalecana wynosi 10 do 12 mg/m² pc., podane dożylnie raz na dobę przez pięć kolejnych dni (dawka całkowita 50 do 60 mg/m² pc.).¹³

Dawkowanie w zaawansowanym raku gruczołu krokowego

W leczeniu zaawansowanego raka gruczołu krokowego opornego na kastrację zalecane dawkowanie mitoksantronu wynosi 12 do 14 mg/m² pc. podawane w krótkiej infuzji dożylnej co 21 dni w skojarzeniu z małą dawką kortykosteroidów doustnych.¹⁴

Uwaga: Pacjenci onkologiczni, którzy otrzymali dawkę skumulowaną 140 mg/m² pc. w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami chemioterapeutycznymi, mają skumulowane 2,6% ryzyko wystąpienia zastoinowej niewydolności serca. Z tego powodu pacjenci powinni być obserwowani w celu wykrycia objawów toksycznego działania na serce oraz wypytywani o objawy niewydolności serca przed i podczas leczenia.¹⁵

Dawkowanie w stwardnieniu rozsianym

Leczenie mitoksantronem w stwardnieniu rozsianym powinno być prowadzone pod nadzorem lekarza z odpowiednim doświadczeniem w stosowaniu chemioterapii w tej jednostce chorobowej. Leczenie należy wdrożyć po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka, zwłaszcza w odniesieniu do zagrożenia dla układu krwiotwórczego i serca.¹⁶

Nie wolno rozpoczynać leczenia u pacjentów leczonych uprzednio mitoksantronem.¹⁷

Zalecane dawkowanie mitoksantronu wynosi 12 mg/m² pc. w krótkotrwałej infuzji dożylnej (około 5 do 15 minut); infuzje takie można powtarzać co 1 do 3 miesięcy. Maksymalna życiowa skumulowana dawka nie powinna być większa niż 72 mg/m² pc.¹⁸

W razie wielokrotnego podawania mitoksantronu dawkowanie należy dostosować w zależności od zakresu i czasu trwania supresji szpiku kostnego:¹⁹

W razie toksyczności niehematologicznej stopnia 2. do 3. wg WHO kolejną dawkę należy skorygować do 10 mg/m² pc.; w razie toksyczności niehematologicznej stopnia 4. wg WHO należy przerwać leczenie.²⁰

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Osoby w podeszłym wieku: Zasadniczo w przypadku pacjenta w podeszłym wieku należy wybrać dawkowanie z dolnej części zakresu dawek, co odzwierciedla większą częstość zaburzeń czynności wątroby, nerek lub serca, chorób współistniejących lub jednoczesnego stosowania innych leków.²¹

Zaburzenia czynności nerek: Nie określono bezpieczeństwa stosowania mitoksantronu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Mitoksantron należy stosować ostrożnie u tych pacjentów.²²

Zaburzenia czynności wątroby: Nie określono bezpieczeństwa stosowania mitoksantronu u pacjentów z niewydolnością wątroby. W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby konieczne może być dostosowanie dawki z uwagi na zmniejszony klirens mitoksantronu. Nie ma dostępnych wystarczających danych umożliwiających zalecenie schematu dostosowywania dawki.²³

Dzieci i młodzież: Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego u dzieci ani młodzieży. Stosowanie mitoksantronu u dzieci i młodzieży nie jest właściwe.²⁴

Sposób podawania leku

Mitoxantron Sandoz należy podawać wyłącznie w infuzji dożylnej. Koncentrat należy powoli wstrzykiwać do trwającej grawitacyjnej infuzji dożylnej soli fizjologicznej lub 5% roztworu glukozy przez okres wynoszący co najmniej 3 do 5 minut. Przewód infuzyjny powinien być w miarę możliwości połączony z dużą żyłą.²⁵

W miarę możliwości należy unikać żył przechodzących nad stawami lub w kończynach z zaburzeniami odpływu żylnego lub chłonnego.²⁶

Produkt można także podawać w krótkiej infuzji dożylnej (15 do 30 minut) po rozcieńczeniu w 50 do 100 ml soli fizjologicznej lub 5% roztworu glukozy.²⁷

Przeciwwskazane drogi podania: Produktu Mitoxantron Sandoz nie wolno podawać podskórnie, domięśniowo ani dotętniczo. Nie wolno także podawać we wstrzyknięciu dokanałowym.²⁸

Postępowanie w przypadku wynaczynienia: W razie wynaczynienia podczas podawania może dość do ciężkiego miejscowego uszkodzenia tkanek. W razie wystąpienia jakichkolwiek objawów wynaczynienia, w tym pieczenia, bólu, świądu, rumienia, obrzęku, sinego zabarwienia lub owrzodzenia, należy natychmiast przerwać podawanie produktu.²⁹