Właściwości farmakokinetyczne desmopresyny

Desmopresyna w postaci liofilizatu doustnego MINIRIN Melt charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jej działanie terapeutyczne. Poniższy opis obejmuje szczegółową analizę procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji substancji czynnej, a także informacje dotyczące specyficznych grup pacjentów.¹

Wchłanianie desmopresyny

Biodostępność desmopresyny podawanej podjęzykowo w postaci MINIRIN Melt jest stosunkowo niska i wynosi średnio 0,25% (przedział ufności 95%: 0,21-0,31%) przy dawkach 200, 400 i 800 mikrogramów. Parametry farmakokinetyczne wykazują zależność od dawki, przy czym maksymalne stężenie w osoczu (C_max) po podaniu dawek 200, 400 i 800 mikrogramów wynosi odpowiednio 14, 30 i 65 pg/ml. Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia (T_max) mieści się w przedziale od 0,5 do 2,0 godzin po podaniu leku.²

Porównanie formulacji MINIRIN

Istotne jest zrozumienie korelacji pomiędzy klasyczną postacią tabletek MINIRIN a liofilizatem doustnym MINIRIN Melt. Równoważne dawki przedstawiono w poniższej tabeli:³

Dystrybucja leku

Dystrybucja desmopresyny najlepiej opisuje model dwukompartmentowy. Objętość dystrybucji w fazie eliminacji mieści się w zakresie 0,3-0,5 l/kg, co wskazuje na umiarkowany stopień dystrybucji leku w tkankach organizmu.⁴

Metabolizm desmopresyny

Chociaż metabolizm desmopresyny nie był badany in vivo, badania in vitro z wykorzystaniem mikrosomów ludzkiej wątroby dostarczyły istotnych informacji. Wykazały one, że system cytochromu P450 w wątrobie nie metabolizuje znaczących ilości desmopresyny. W związku z tym mało prawdopodobne jest, aby desmopresyna była metabolizowana przez ten system in vivo. Konsekwencją tego faktu jest prawdopodobnie minimalny wpływ desmopresyny na farmakokinetykę innych leków, gdyż nie hamuje ona systemu metabolicznego cytochromu P450.⁵

Eliminacja leku

Całkowity klirens desmopresyny wynosi 7,6 l/godz. Końcowy okres półtrwania szacuje się na około 2,8 godziny. U zdrowych osób znacząca część dawki (52%, zakres 44-60%) jest wydalana w postaci niezmienionej, co potwierdza ograniczony metabolizm leku.⁶

Liniowość farmakokinetyki

W zakresie badanych dawek nie zaobserwowano oznak nieliniowości któregokolwiek z parametrów farmakokinetycznych desmopresyny, co oznacza, że wzrost stężenia leku w osoczu jest proporcjonalny do zastosowanej dawki.⁷

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek obserwuje się istotne zmiany parametrów farmakokinetycznych desmopresyny. Wraz ze zwiększaniem się stopnia niewydolności nerek wzrastają wartości pola pod krzywą stężenia leku w czasie (AUC) oraz okresu półtrwania. Ze względu na te zmiany, stosowanie desmopresyny jest przeciwwskazane u pacjentów z umiarkowaną i ciężką niewydolnością nerek, definiowaną jako klirens kreatyniny poniżej 50 ml/min.⁸

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Dotychczas nie przeprowadzono badań oceniających farmakokinetykę desmopresyny u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.⁹

Populacja pediatryczna

Badania farmakokinetyki populacyjnej produktu MINIRIN w postaci tabletek przeprowadzone u dzieci z pierwotnym izolowanym moczeniem nocnym nie wykazały znaczących różnic w parametrach farmakokinetycznych w porównaniu z populacją dorosłych. Można więc przyjąć, że farmakokinetyka desmopresyny u dzieci jest porównywalna do obserwowanej u dorosłych.¹⁰