Działania niepożądane
Mibrex 10 mg

Rywaroksaban, substancja czynna leku Mibrex 10 mg, został oceniony w szerokim programie badań klinicznych obejmującym 69 608 dorosłych oraz 412 pacjentów pediatrycznych. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są krwawienia, z częstością 4,5% dla krwawień z nosa oraz 3,8% dla krwotoków z przewodu pokarmowego. Charakter i częstość krwawień zależą od wskazania terapeutycznego i dawkowania, z najwyższym ryzykiem w terapii zatorowości płucnej i zakrzepicy żył głębokich. Inne istotne działania niepożądane obejmują anemię (często), trombocytozę (niezbyt często), krwioplucie (często), oraz zwiększenie aktywności aminotransferaz (często). Ryzyko powikłań krwotocznych wzrasta u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <50 ml/min), wątroby, stosujących leki przeciwpłytkowe lub NLPZ, z niekontrolowanym nadciśnieniem, chorobą wrzodową, po niedawnych zabiegach chirurgicznych oraz u osób powyżej 75 roku życia.

Działania niepożądane leku Mibrex

Rywaroksaban, substancja czynna leku Mibrex 10 mg (tabletki powlekane), został poddany szczegółowej ocenie bezpieczeństwa w ramach rozległego programu badań klinicznych. Profil bezpieczeństwa leku został określony na podstawie trzynastu kluczowych badań fazy III, w których uczestniczyło łącznie 69 608 dorosłych pacjentów oraz 412 pacjentów pediatrycznych (w dwóch badaniach fazy II i jednym badaniu fazy III).1

Profil bezpieczeństwa – ogólne podsumowanie

Krwawienia stanowią najczęściej zgłaszane działania niepożądane u pacjentów przyjmujących rywaroksaban. Wśród nich dominują krwawienia z nosa (4,5%) oraz krwotoki z przewodu pokarmowego (3,8%). Częstość występowania i charakter krwawień różni się w zależności od wskazania terapeutycznego oraz zastosowanego dawkowania.2

Częstość występowania działań niepożądanych

Działania niepożądane rywaroksabanu (Mibrex) są klasyfikowane według układów i narządów zgodnie z konwencją MedDRA oraz według częstości występowania. Ocena bezpieczeństwa obejmuje zarówno populację pacjentów dorosłych jak i pediatrycznych, stosujących lek w różnych wskazaniach terapeutycznych.3

Krwawienia jako główne działanie niepożądane

Ryzyko powikłań krwotocznych stanowi najistotniejsze zagrożenie związane z terapią rywaroksabanem. Krwawienia mogą występować w różnych lokalizacjach i charakteryzują się różnym nasileniem – od łagodnych (np. krwawienia z nosa) do ciężkich, potencjalnie zagrażających życiu (np. krwawienie wewnątrzczaszkowe). Profil krwawień jest ściśle związany ze wskazaniem, w którym lek jest stosowany.4

Szczegółowa charakterystyka działań niepożądanych

Profil bezpieczeństwa rywaroksabanu został dobrze poznany dzięki licznym badaniom klinicznym obejmującym szerokie spektrum wskazań terapeutycznych. Działania niepożądane były obserwowane w badaniach dotyczących:

  • Profilaktyki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u dorosłych pacjentów po planowej aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego
  • Profilaktyki ŻChZZ u pacjentów hospitalizowanych z powodów niechirurgicznych
  • Leczenia zakrzepicy żył głębokich (ZŻG), zatorowości płucnej (ZP) i profilaktyki nawrotów
  • Leczenia ŻChZZ i profilaktyki nawrotów ŻChZZ u donoszonych noworodków i dzieci w wieku poniżej 18 lat
  • Profilaktyki udaru i zatorowości obwodowej u pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową
  • Profilaktyki zdarzeń zakrzepowych o podłożu miażdżycowym u pacjentów po ostrym zespole wieńcowym (OZW)
  • Profilaktyki zdarzeń zakrzepowych o podłożu miażdżycowym u pacjentów z CAD/PAD

5

Tabela działań niepożądanych

Klasyfikacja układów i narządów Działania niepożądane Częstość występowania Charakterystyka
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Anemia Często Może wynikać z jawnych lub utajonych krwawień, prowadzących do niedokrwistości pokrwotocznej
Trombocytoza Niezbyt często Zwiększenie liczby płytek krwi, mogące zwiększać ryzyko zakrzepowe
Zaburzenia naczyniowe Krwawienie z nosa Bardzo często (4,5%) Najczęściej zgłaszane krwawienie, zazwyczaj o niewielkim nasileniu
Krwotok z przewodu pokarmowego Często (3,8%) Może objawiać się jako krwawienie z górnego lub dolnego odcinka przewodu pokarmowego, krwawe wymioty, smolisty stolec
Krwawienie dziąseł Często Zazwyczaj samoograniczające się
Krwawienie do oka Często W tym krwawienie podspojówkowe
Krwawienie wewnątrzczaszkowe i śródczaszkowe Niezbyt często Potencjalnie zagrażające życiu, wymaga natychmiastowej interwencji
Zaburzenia układu oddechowego Krwioplucie Często Odkrztuszanie krwi z dróg oddechowych
Krwawienie do układu oddechowego Rzadko Może objawiać się dusznością, kaszlem
Zaburzenia układu pokarmowego Nudności Często Zwykle ustępują samoistnie
Wymioty, zaparcia, biegunka, ból brzucha Często Mogą wpływać na komfort pacjenta podczas terapii
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zwiększenie aktywności aminotransferaz Często Zazwyczaj bezobjawowe, monitorowane w badaniach laboratoryjnych
Zaburzenia czynności wątroby Niezbyt często Może wymagać modyfikacji dawkowania lub przerwania leczenia
Żółtaczka Rzadko Zażółcenie skóry i białkówek oczu
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Świąd, wysypka Często Reakcje alergiczne skórne o różnym nasileniu
Zaburzenia układu mięśniowo-szkieletowego Krwiak mięśniowy Niezbyt często Może powodować ból, obrzęk i zasinienie
Ból kończyn Często Zazwyczaj o niewielkim nasileniu
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Krwiomocz Często Obecność krwi w moczu, różne nasilenie
Niewydolność nerek Niezbyt często Może być związana z krwawieniem lub innymi mechanizmami
Zaburzenia ogólne Gorączka Często Zazwyczaj przejściowa
Obrzęk obwodowy Często Gromadzenie się płynu w tkankach obwodowych
Badania diagnostyczne Zwiększenie stężenia bilirubiny, fosfatazy alkalicznej, LDH, lipazy, amylazy Niezbyt często Zmiany w wynikach badań laboratoryjnych wymagające monitorowania

6

Ryzyko krwawień w poszczególnych wskazaniach

Odsetek powikłań krwotocznych oraz przypadków anemii różni się w zależności od wskazania terapeutycznego, w którym stosowany jest rywaroksaban. Najwyższe ryzyko krwawień obserwuje się przy stosowaniu leku w terapii zatorowości płucnej i zakrzepicy żył głębokich oraz w profilaktyce nawrotów tych schorzeń. Natomiast w profilaktyce przeciwzakrzepowej po zabiegach ortopedycznych (aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego) ryzyko to jest niższe.7

Czynniki zwiększające ryzyko krwawień

Ryzyko krwawienia podczas terapii rywaroksabanem jest wyższe u pacjentów z następującymi czynnikami:

  • Zaburzenia czynności nerek (szczególnie przy klirensie kreatyniny <50 ml/min)
  • Zaburzenia czynności wątroby
  • Jednoczesne stosowanie innych leków wpływających na hemostazę (np. NLPZ, leki przeciwpłytkowe)
  • Nadciśnienie tętnicze niekontrolowane farmakologicznie
  • Choroba wrzodowa przewodu pokarmowego
  • Niedawno przebyte zabiegi chirurgiczne
  • Wiek powyżej 75 lat

8

Działania niepożądane u pacjentów pediatrycznych

Profil bezpieczeństwa rywaroksabanu u dzieci i młodzieży został oceniony w oparciu o dane z badań pediatrycznych fazy II i III, w których uczestniczyło 412 pacjentów. Działania niepożądane występujące w tej grupie wiekowej są zasadniczo podobne do obserwowanych u dorosłych, jednak należy zwrócić uwagę na specyficzne uwarunkowania anatomiczne i fizjologiczne, które mogą wpływać na manifestację objawów niepożądanych.9

Postępowanie w przypadku wystąpienia działań niepożądanych

W przypadku wystąpienia powikłań krwotocznych podczas terapii rywaroksabanem należy zidentyfikować źródło krwawienia i wdrożyć odpowiednie postępowanie. W zależności od nasilenia krwawienia może być konieczne:

  1. Opóźnienie przyjęcia kolejnej dawki lub tymczasowe przerwanie leczenia
  2. Zastosowanie leczenia objawowego (ucisk mechaniczny, hemostaza chirurgiczna, uzupełnienie płynów)
  3. W przypadku zagrażającego życiu krwawienia – rozważenie podania swoistego czynnika odwracającego działanie rywaroksabanu, jeśli jest dostępny

Należy pamiętać, że ze względu na wysoki stopień wiązania rywaroksabanu z białkami osocza, lek nie jest eliminowany podczas dializy.10

Monitorowanie pacjentów podczas terapii

Pacjenci przyjmujący rywaroksaban (Mibrex) powinni być regularnie monitorowani pod kątem wystąpienia działań niepożądanych, szczególnie powikłań krwotocznych. Zaleca się:

  • Regularne badania morfologii krwi (z uwzględnieniem hematokrytu i stężenia hemoglobiny)
  • Okresową ocenę parametrów czynności nerek i wątroby
  • Wnikliwą obserwację kliniczną pod kątem objawów krwawienia
  • Edukację pacjenta odnośnie objawów alarmowych, które powinny skłonić do natychmiastowego kontaktu z lekarzem

11

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl