Właściwości farmakokinetyczne
Melatonina Biofarm 5 mg

Melatonina, jako substancja czynna leku Melatonina Biofarm dostępnego w dawkach 2 mg, 3 mg i 5 mg, wykazuje znaczną zmienność farmakokinetyczną, z biodostępnością wahającą się od 3% do 76%, co wskazuje na istotne różnice międzyosobnicze w odpowiedzi terapeutycznej. Efekt pierwszego przejścia wątrobowego eliminuje do 60% wchłoniętej dawki, co znacząco ogranicza ilość substancji czynnej docierającej do krążenia ogólnego. Spożycie posiłku zwiększa wchłanianie melatoniny z przewodu pokarmowego, co należy uwzględnić przy ustalaniu schematu dawkowania. Po podaniu doustnym melatonina osiąga maksymalne stężenie (Cmax) w czasie 0,5-2 godzin (Tmax), a jej okres półtrwania (T1/2) wynosi 30-50 minut, co determinuje szybki początek działania oraz krótki czas efektu terapeutycznego.

Właściwości farmakokinetyczne melatoniny

Melatonina jako substancja czynna leku Melatonina Biofarm (dostępna w dawkach 2 mg, 3 mg i 5 mg) charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jej zachowanie w organizmie po podaniu. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące procesów, jakim podlega melatonina w organizmie ludzkim.1

Biodostępność

Biodostępność melatoniny cechuje się dużą zmiennością międzyosobniczą i waha się w szerokim zakresie od 3% do 76%. Jest to istotny parametr kliniczny wskazujący na znaczące różnice w odpowiedzi na leczenie u poszczególnych pacjentów.2

Ważnym czynnikiem wpływającym na biodostępność melatoniny jest efekt pierwszego przejścia przez wątrobę. Aż 60% wchłoniętej dawki leku podlega temu procesowi, co znacząco zmniejsza ilość substancji czynnej docierającej do krążenia ogólnego.3

Wpływ posiłku na wchłanianie

Istotną informacją z punktu widzenia klinicznego jest fakt, że spożycie posiłku zwiększa wchłanianie melatoniny z przewodu pokarmowego. Ten czynnik może mieć znaczenie przy ustalaniu optymalnego schematu dawkowania leku.4

Dystrybucja w organizmie

Melatonina charakteryzuje się bardzo dobrą przenikalnością do różnych płynów ustrojowych. Szybko przenika do:

  • śliny – co może mieć znaczenie diagnostyczne przy monitorowaniu stężeń leku5
  • płynu mózgowo-rdzeniowego – co wskazuje na dobrą penetrację bariery krew-mózg i potwierdza możliwość działania ośrodkowego6
  • płynu owodniowego – co może mieć znaczenie przy stosowaniu u kobiet w ciąży7

Kluczowe parametry farmakokinetyczne

Po podaniu doustnym melatonina osiąga maksymalne stężenie we krwi (Cmax) w czasie od 0,5 do 2 godzin od momentu przyjęcia leku (Tmax). Parametr ten jest istotny przy planowaniu czasu podania leku w kontekście pożądanego efektu terapeutycznego, zwłaszcza w zaburzeniach snu.8

Okres półtrwania melatoniny po podaniu doustnym jest relatywnie krótki i wynosi od 30 do 50 minut. Ta właściwość determinuje czas działania leku i może wpływać na długość efektu terapeutycznego.9

Metabolizm i eliminacja

Melatonina podlega intensywnym procesom metabolicznym w organizmie. Główne szlaki metaboliczne prowadzą do powstania:

  • 6-hydroksymelatoniny – jednego z głównych metabolitów10
  • N-acetyloserotoniny – drugiego ważnego metabolitu11

Powstałe metabolity ulegają dalszym przemianom i są ostatecznie wydalane z moczem w postaci sprzężonej:

  • jako glukuronidy – powstające w wyniku połączenia z kwasem glukuronowym12
  • jako siarczany – powstające w wyniku połączenia z grupami siarczanowymi13
Parametr farmakokinetyczny Wartość Znaczenie kliniczne
Biodostępność 3-76% Duża zmienność międzyosobnicza, możliwe różnice w odpowiedzi na leczenie
Efekt pierwszego przejścia Do 60% wchłoniętej dawki Znaczne ograniczenie biodostępności
Czas osiągnięcia stężenia maksymalnego (Tmax) 0,5-2 godziny Względnie szybki początek działania
Okres półtrwania (T1/2) 30-50 minut Krótki czas działania, szybka eliminacja z organizmu
Główne metabolity 6-hydroksymelatonina, N-acetyloserotonina Intensywny metabolizm wątrobowy
Formy eliminacji Glukuronidy i siarczany w moczu Wydalanie głównie przez nerki
  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl