Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Produkt leczniczy Lorista HL (losartan potasowy 100 mg + hydrochlorotiazyd 12,5 mg) może wchodzić w liczne interakcje z innymi lekami, zarówno na poziomie farmakokinetycznym, jak i farmakodynamicznym. Interakcje te wynikają z właściwości obu substancji czynnych wchodzących w skład preparatu i mogą mieć istotne znaczenie kliniczne.¹

Interakcje związane z losartanem

Ryfampicyna i flukonazol powodują zmniejszenie stężenia czynnego metabolitu losartanu we krwi, chociaż kliniczne znaczenie tych interakcji nie zostało w pełni ustalone.²

Należy zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnego stosowania losartanu z lekami wpływającymi na stężenie potasu. Leki moczopędne oszczędzające potas (np. spironolakton, triamteren, amiloryd), suplementy potasu, zamienniki soli kuchennej zawierające potas lub inne produkty mogące zwiększać stężenie potasu w surowicy krwi (np. produkty zawierające trimetoprim) mogą prowadzić do hiperkaliemii. Takie połączenia nie są zalecane.³

Losartan może wpływać na wydalanie litu przez nerki, prowadząc do zwiększenia jego stężenia w surowicy krwi. Z tego powodu zaleca się ścisłe monitorowanie stężenia litu w surowicy podczas jednoczesnego stosowania z antagonistami receptora angiotensyny II.⁴

Jednoczesne stosowanie losartanu z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), w tym selektywnymi inhibitorami COX-2, kwasem acetylosalicylowym w dawkach przeciwzapalnych oraz nieselektywnymi NLPZ, może prowadzić do osłabienia działania przeciwnadciśnieniowego. Ponadto, takie połączenie zwiększa ryzyko pogorszenia czynności nerek, w tym możliwości wystąpienia ciężkiej niewydolności nerek, oraz może podwyższać stężenie potasu w surowicy krwi. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku oraz z uprzednio istniejącymi zaburzeniami czynności nerek. Konieczne jest odpowiednie nawodnienie pacjentów oraz regularne monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu terapii skojarzonej.⁵

Należy unikać podwójnej blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu, ponieważ wiąże się to ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie, hiperkaliemia i zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek).⁶

Jednoczesne stosowanie losartanu z innymi substancjami powodującymi niedociśnienie, takimi jak trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne, baklofen czy amifostyna, może zwiększać ryzyko wystąpienia niedociśnienia.⁷

Sok grejpfrutowy zawiera składniki hamujące enzymy CYP450, co może prowadzić do zmniejszenia stężenia aktywnego metabolitu losartanu i osłabienia jego działania terapeutycznego. Z tego powodu należy unikać picia soku grejpfrutowego podczas przyjmowania tabletek Lorista HL.⁸

Interakcje związane z hydrochlorotiazydem

Hydrochlorotiazyd (HCTZ) wchodzi w interakcje z różnymi grupami leków:

Alkohol, barbiturany, leki narkotyczne i przeciwdepresyjne mogą nasilać niedociśnienie ortostatyczne podczas jednoczesnego stosowania z HCTZ.⁹

Leki przeciwcukrzycowe (doustne i insulina) – leczenie tiazydami może wpływać na tolerancję glukozy, dlatego może być konieczne dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych. Szczególną ostrożność należy zachować stosując metforminę, ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej związanej z możliwą czynnościową niewydolnością nerek spowodowaną przez HCTZ.¹⁰

Inne leki przeciwnadciśnieniowe w połączeniu z HCTZ mogą wykazywać działanie addycyjne, zwiększając efekt hipotensyjny.¹¹

Żywice jonowymienne (kolestyramina i kolestypol) utrudniają wchłanianie hydrochlorotiazydu. Pojedyncze dawki tych leków mogą wiązać HCTZ i zmniejszać jego wchłanianie w przewodzie pokarmowym do odpowiednio 85% (kolestyramina) i 43% (kolestypol).¹²

Kortykosteroidy i ACTH mogą nasilać zaburzenia elektrolitowe powodowane przez HCTZ, szczególnie hipokaliemię.¹³

Aminy presyjne (np. adrenalina) – HCTZ może osłabiać reakcję na te substancje, jednak nie w stopniu wykluczającym ich stosowanie.¹⁴

Niedepolaryzujące leki zwiotczające mięśnie szkieletowe (np. tubokuraryna) – HCTZ może nasilać działanie tych leków.¹⁵

Lit – leki moczopędne zmniejszają klirens nerkowy litu, znacznie zwiększając ryzyko toksyczności. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania tych leków.¹⁶

Leki stosowane w leczeniu dny moczanowej – HCTZ może zwiększać stężenie kwasu moczowego w surowicy krwi, co może wymagać modyfikacji dawkowania:

• Probenecyd i sulfinpirazon – może być konieczne zwiększenie ich dawki
• Allopurynol – jednoczesne stosowanie z tiazydowymi lekami moczopędnymi może zwiększać częstość reakcji nadwrażliwości

¹⁷

Leki przeciwcholinergiczne (np. atropina, biperyden) mogą zwiększać biodostępność tiazydowych leków moczopędnych poprzez zmniejszenie motoryki przewodu pokarmowego i częstości opróżniania żołądka.¹⁸

Leki cytotoksyczne (np. cyklofosfamid, metotreksat) – tiazydy mogą zmniejszać wydalanie tych leków przez nerki oraz nasilać ich działanie mielosupresyjne.¹⁹

Salicylany w dużych dawkach mogą wykazywać nasilone przez HCTZ działanie toksyczne na ośrodkowy układ nerwowy.²⁰

Metyldopa – zgłaszano pojedyncze przypadki niedokrwistości hemolitycznej występującej przy jednoczesnym stosowaniu HCTZ i metyldopy.²¹

Cyklosporyna – jednoczesne stosowanie z cyklosporyną może zwiększać ryzyko hiperurykemii i objawów dny moczanowej.²²

Glikozydy naparstnicy – hipokaliemia i hipomagnezemia powodowane przez HCTZ mogą sprzyjać wystąpieniu arytmii wywoływanych przez te leki.²³

Zaleca się okresowe kontrolowanie stężenia potasu w surowicy krwi oraz wykonywanie badania EKG przy jednoczesnym stosowaniu produktu Lorista HL z lekami wrażliwymi na zaburzenia równowagi potasu, takimi jak glikozydy naparstnicy i leki przeciwarytmiczne, a zwłaszcza z lekami mogącymi powodować arytmię typu torsades de pointes (wielokształtny częstoskurcz komorowy). Hipokaliemia wywołana przez HCTZ zwiększa ryzyko wystąpienia tego groźnego zaburzenia rytmu przy stosowaniu:²⁴

• Leków przeciwarytmicznych klasy Ia (np. chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid)
• Leków przeciwarytmicznych klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid)
• Niektórych leków przeciwpsychotycznych (np. tiorydazyna, chloropromazyna, lewomepromazyna, trifluoperazyna, cyjamemazyna, sulpiryd, sultopryd, amisulpiryd, tiapryd, pimozyd, haloperydol, droperydol)
• Innych leków mogących powodować torsades de pointes (np. beprydyl, cyzapryd, difemanil, erytromycyna iv., halofantryna, mizolastyna, pentamidyna, terfenadyna, winkamina iv.)

²⁵

Sole wapnia – tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększać stężenie wapnia w surowicy krwi z powodu jego zmniejszonego wydalania. W przypadku konieczności stosowania suplementów wapnia, należy kontrolować jego stężenie w surowicy i odpowiednio dostosowywać dawkowanie.²⁶

Tiazydowe leki moczopędne mogą wpływać na wyniki badań czynności przytarczyc, ze względu na ich wpływ na metabolizm wapnia.²⁷

Karbamazepina w połączeniu z HCTZ może powodować objawową hiponatremię. Konieczna jest kontrola kliniczna i monitorowanie parametrów biochemicznych.²⁸

Środki kontrastujące zawierające jod – w przypadku odwodnienia spowodowanego stosowaniem leków moczopędnych istnieje zwiększone ryzyko ciężkiej niewydolności nerek, zwłaszcza przy zastosowaniu dużych dawek środków zawierających jod. Przed podaniem takiego związku pacjenta należy odpowiednio nawodnić.²⁹

Amfoterycyna B (podawana pozajelitowo), kortykosteroidy, ACTH, leki przeczyszczające pobudzające perystaltykę jelit lub glicyryzyna (występująca w lukrecji) mogą nasilać zaburzenia elektrolitowe powodowane przez HCTZ, zwłaszcza hipokaliemię.³⁰

Interakcje z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas leczenia produktem Lorista HL może prowadzić do nasilenia niedociśnienia ortostatycznego. Etanol wzmacnia działanie hipotensyjne hydrochlorotiazydu poprzez rozszerzenie naczyń obwodowych i możliwe odwodnienie organizmu. Ponadto, alkohol może zaburzać homeostazę elektrolitową, co w połączeniu z działaniem moczopędnym HCTZ zwiększa ryzyko ciężkich zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza hipokaliemii i hiponatremii.³¹

U pacjentów stosujących produkt Lorista HL zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu lub całkowitą abstynencję, ze względu na zwiększone ryzyko niedociśnienia i związanych z nim objawów, takich jak zawroty głowy, omdlenia, a w skrajnych przypadkach nawet zagrożenie upadkiem i urazami.

Tabelaryczne zestawienie interakcji