Przedawkowanie
Lorista 25 mg

Przedawkowanie losartanu potasowego, antagonisty receptora angiotensyny II typu AT1 stosowanego w leczeniu nadciśnienia tętniczego, prowadzi do istotnego obniżenia ciśnienia tętniczego (niedociśnienia), które może skutkować zawrotami głowy, omdleniami oraz hipoperfuzją narządową, w tym mózgową i nerkową. Objawy kliniczne obejmują także tachykardię jako reakcję kompensacyjną układu współczulnego, rzadziej bradykardię związaną z pobudzeniem nerwu błędnego oraz zaburzenia świadomości o różnym nasileniu. Przedawkowanie może skutkować ostrą niewydolnością nerek wskutek hipoperfuzji. Dawki losartanu w preparacie Lorista wynoszą 25 mg, 50 mg i 100 mg, a nasilenie objawów jest proporcjonalne do przyjętej dawki. Warto zwrócić uwagę na zawartość laktozy jednowodnej w tabletkach (od 27,3 mg do 109,3 mg), co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją laktozy.

Przedawkowanie leku Lorista (losartan potasowy)

Przedawkowanie losartanu potasowego, substancji czynnej zawartej w leku Lorista, stanowi poważne zagrożenie wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Dane dotyczące przypadków przedawkowania losartanu potasowego u ludzi są ograniczone, jednak znając mechanizm działania leku oraz obserwowane objawy kliniczne, można określić potencjalne zagrożenia i wdrożyć odpowiednie postępowanie terapeutyczne. 1

Objawy związane z przedawkowaniem

Losartan potasowy jest antagonistą receptora angiotensyny II typu AT1, stosowanym głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Przedawkowanie tego leku może prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego oraz zaburzeń rytmu serca. Najczęściej obserwowane skutki przedawkowania wiążą się bezpośrednio z silnym działaniem hipotensyjnym losartanu i reakcją układu krążenia na to działanie. 2

W przypadku przedawkowania leku Lorista, zawierającego jako substancję czynną losartan potasowy w dawkach 25 mg, 50 mg lub 100 mg, kluczowe jest rozpoznanie charakterystycznych objawów i szybkie wdrożenie odpowiedniego postępowania. 3

Objaw przedawkowania Opis kliniczny Mechanizm Częstość występowania
Niedociśnienie tętnicze Znaczne obniżenie ciśnienia krwi, mogące prowadzić do zawrotów głowy, omdleń i zaburzeń perfuzji narządowej Nadmierna blokada receptorów angiotensyny II typu AT1 Bardzo często
Tachykardia Przyspieszenie czynności serca jako mechanizm kompensacyjny w odpowiedzi na niedociśnienie Kompensacyjna reakcja układu współczulnego Często
Bradykardia Zwolnienie czynności serca Pobudzenie układu przywspółczulnego (nerw błędny) Rzadziej
Zaburzenia świadomości Od lekkiego splątania do utraty przytomności Hipoperfuzja mózgowa wskutek niedociśnienia Zależnie od nasilenia niedociśnienia
Zaburzenia funkcji nerek Zmniejszenie filtracji kłębuszkowej, możliwa ostra niewydolność nerek Hipoperfuzja nerek wskutek niedociśnienia Przy długotrwałym niedociśnieniu

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania leku Lorista powinno koncentrować się na stabilizacji parametrów życiowych i ustabilizowaniu układu krążenia. Strategia terapeutyczna zależy od kilku czynników, w tym czasu, który upłynął od przyjęcia leku, dawki oraz nasilenia objawów klinicznych. 4

Zalecane jest następujące postępowanie:

  1. Dekontaminacja przewodu pokarmowego – podanie dostatecznej dawki węgla aktywowanego po przyjęciu doustnym leku, co ma na celu zmniejszenie wchłaniania losartanu z przewodu pokarmowego. 5
  2. Monitorowanie parametrów życiowych – ścisła kontrola ciśnienia tętniczego, częstości akcji serca, stanu świadomości oraz innych parametrów życiowych, z natychmiastową korekcją w przypadku nieprawidłowości. 6
  3. Leczenie niedociśnienia – uzupełnienie objętości wewnątrznaczyniowej poprzez dożylne podanie płynów (np. 0,9% NaCl), a w przypadkach opornych rozważenie zastosowania leków wazopresyjnych.
  4. Leczenie zaburzeń rytmu serca – odpowiednie postępowanie w przypadku tachykardii lub bradykardii, zależnie od stanu klinicznego pacjenta.

Ograniczenia hemodializy w leczeniu przedawkowania

Ważną informacją dla klinicystów jest fakt, że próby eliminacji losartanu i jego aktywnego metabolitu za pomocą hemodializy nie są skuteczne. Wynika to z właściwości farmakokinetycznych leku, w szczególności z wysokiego stopnia wiązania z białkami osocza. 7

Uwagi szczególne dotyczące różnych dawek leku Lorista

Lek Lorista dostępny jest w trzech dawkach: 25 mg, 50 mg i 100 mg. Nasilenie objawów przedawkowania będzie prawdopodobnie proporcjonalne do przyjętej dawki. Należy pamiętać, że tabletki Lorista 25 mg mają rowek podziału umożliwiający ich podział na równe dawki, natomiast w przypadku tabletek 50 mg linia podziału nie jest przeznaczona do przełamywania tabletki. 8

W przypadku rozpoznania przedawkowania należy uwzględnić również zawartość substancji pomocniczych, szczególnie laktozy jednowodnej, której zawartość rośnie wraz z dawką leku (27,3 mg w tabletce 25 mg, 54,7 mg w tabletce 50 mg i 109,3 mg w tabletce 100 mg), co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją laktozy. 9

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl