Wskazania do stosowania leku Lorinden N

Lorinden N w postaci kremu zawierający 0,2 mg flumetazonu piwalanu oraz 5 mg neomycyny siarczanu w każdym gramie preparatu jest produktem leczniczym przeznaczonym do miejscowego stosowania w określonych schorzeniach dermatologicznych. Preparat łączy działanie przeciwzapalne, przeciwalergiczne i przeciwświądowe glikokortykosteroidu z działaniem przeciwbakteryjnym antybiotyku aminoglikozydowego.¹

Podstawowe wskazania

Lorinden N krem jest wskazany do miejscowego leczenia sączących stanów zapalnych skóry, szczególnie tych o podłożu alergicznym, które wykazują odpowiedź na terapię glikokortykosteroidami, a jednocześnie są powikłane wtórnym zakażeniem bakteryjnym wrażliwym na neomycynę. Preparat jest szczególnie skuteczny w przypadkach, gdy zmiany skórne przebiegają z nadmiernym rogowaceniem oraz uporczywym świądem.²

Szczegółowe wskazania kliniczne

Zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, Lorinden N krem jest szczególnie zalecany w następujących jednostkach chorobowych:³

• Łojotokowe zapalenie skóry – przewlekła dermatoza zapalna charakteryzująca się rumieniem, złuszczaniem i obecnością żółtawych, tłustych łusek, często z towarzyszącym wtórnym zakażeniem bakteryjnym
• Atopowe zapalenie skóry – przewlekła, nawrotowa choroba zapalna skóry o podłożu genetycznym, przebiegająca ze świądem, suchością skóry i jej nadwrażliwością, często powikłana nadkażeniami bakteryjnymi
• Liszaj pokrzywkowy – przewlekłe schorzenie skóry charakteryzujące się obecnością intensywnie swędzących grudek i tarczek
• Wyprysk kontaktowy alergiczny – stan zapalny skóry będący wynikiem reakcji alergicznej typu opóźnionego na kontakt z alergenem, często z towarzyszącym sączeniem i wtórnym zakażeniem
• Rumień wielopostaciowy – ostra, samoograniczająca się dermatoza o podłożu immunologicznym, charakteryzująca się typowymi zmianami tarczowatymi
• Toczeń rumieniowaty – autoimmunologiczna choroba tkanki łącznej z charakterystycznymi zmianami skórnymi
• Łuszczyca zadawniona – przewlekła choroba zapalna skóry z nadmiernym rogowaceniem, w przypadkach zmian z towarzyszącym zakażeniem bakteryjnym
• Liszaj płaski – choroba zapalna skóry i błon śluzowych charakteryzująca się występowaniem swędzących, fioletoworóżowych grudek z błyszczącą powierzchnią

Okoliczności stosowania leku przez pacjenta

Lek Lorinden N w postaci kremu zalecany jest pacjentom, u których zdiagnozowano jedno z wyżej wymienionych schorzeń dermatologicznych oraz spełnione są następujące warunki:⁴

1. Obecność aktywnego stanu zapalnego skóry z cechami sączenia
2. Podejrzenie lub potwierdzenie wtórnego zakażenia bakteryjnego wrażliwego na neomycynę
3. Występowanie nadmiernego rogowacenia zmienionych chorobowo obszarów skóry
4. Towarzyszący zmianom skórnym uporczywy świąd

Postać farmaceutyczna leku – krem – jest szczególnie odpowiednia do stosowania na zmiany sączące, wilgotne oraz w okolicach fałdów skórnych, gdzie występuje zwiększona wilgotność i maceracja naskórka. Ze względu na konsystencję, krem Lorinden N można aplikować na większe powierzchnie ciała, zwłaszcza przy zmianach o charakterze rozlanym.⁵

Informacje o składzie leku mające znaczenie przy zalecaniu terapii

Przy podejmowaniu decyzji o zaleceniu leku Lorinden N, lekarz powinien wziąć pod uwagę skład produktu:⁶

• Flumetazonu piwalan (0,2 mg/g) – glikokortykosteroid o działaniu przeciwzapalnym, przeciwświądowym i przeciwalergicznym
• Neomycyny siarczan (5 mg/g) – antybiotyk aminoglikozydowy o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego, skuteczny wobec większości bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych

Ponadto preparat zawiera substancje pomocnicze o znanym działaniu, które mogą być istotne przy doborze terapii dla pacjentów z określonymi przeciwwskazaniami: alkohol cetylowy, metylu parahydroksybenzoesan oraz propylu parahydroksybenzoesan.⁷

Podsumowując, Lorinden N w postaci kremu jest lekiem złożonym, wskazanym do stosowania w określonych dermatozach zapalnych, powikłanych zakażeniem bakteryjnym, przebiegających z nadmiernym rogowaceniem i uporczywym świądem. Decyzja o zastosowaniu tego preparatu powinna być podjęta przez lekarza po dokładnej ocenie stanu klinicznego pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem prawdopodobieństwa występowania zakażenia wrażliwego na neomycynę.⁸