Właściwości farmakokinetyczne
Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT 20 mg + 10 mg

Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT to preparat złożony zawierający lizynopryl (ACEI) oraz amlodypinę (blokery kanałów wapniowych) dostępny w dawkach 10 mg+5 mg, 20 mg+10 mg oraz 20 mg+5 mg. Lizynopryl charakteryzuje się wchłanianiem około 25% (zakres 6-60%), osiąga maksymalne stężenie w osoczu po około 7 godzinach, nie ulega metabolizmowi i jest wydalany w postaci niezmienionej przez nerki, z efektywnym okresem półtrwania 12,6 godziny. U pacjentów z niewydolnością nerek (GFR <30 ml/min) obserwuje się istotne zwiększenie AUC (4,5-krotnie), a u osób z niewydolnością serca wzrost ekspozycji o 125%. Amlodypina wykazuje biodostępność 64-80%, maksymalne stężenie po 6-12 godzinach, silne wiązanie z białkami osocza (97,5%) oraz długi okres półtrwania 35-50 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Metabolizowana jest intensywnie w wątrobie, a u pacjentów z niewydolnością wątroby klirens amlodypiny jest zmniejszony, co skutkuje wzrostem AUC o 40-60%.

Wprowadzenie do właściwości farmakokinetycznych

Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT to złożony produkt leczniczy zawierający dwie substancje czynne: lizynopryl (inhibitor konwertazy angiotensyny – ACE) oraz amlodypinę (bloker kanałów wapniowych). Dostępny jest w trzech wariantach dawkowania: 10 mg+5 mg, 20 mg+10 mg oraz 20 mg+5 mg w postaci tabletek. Właściwości farmakokinetyczne obu składników wykazują specyficzne cechy, które wpływają na efektywność kliniczną produktu.1

Właściwości farmakokinetyczne lizynoprylu

Wchłanianie lizynoprylu

Lizynopryl po podaniu doustnym osiąga maksymalne stężenie w surowicy w ciągu około 7 godzin. U pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego zaobserwowano tendencję do niewielkiego wydłużenia czasu do osiągnięcia maksymalnego stężenia. Średnie wchłanianie lizynoprylu, określone na podstawie zawartości w moczu, wynosi około 25%, przy czym obserwuje się znaczną zmienność międzyosobniczą w zakresie 6-60% dla badanego zakresu dawek (5-80 mg). Pokarm nie wpływa na wchłanianie lizynoprylu.2

U pacjentów z niewydolnością serca całkowita dostępność biologiczna lizynoprylu jest zmniejszona o około 16% w porównaniu z osobami zdrowymi.3

Dystrybucja lizynoprylu

Lizynopryl nie wiąże się znacząco z białkami surowicy, poza krążącym enzymem konwertującym angiotensynę (ACE). Badania na szczurach pokazały, że lizynopryl słabo przenika przez barierę krew-mózg, co może tłumaczyć jego ograniczone działanie na ośrodkowy układ nerwowy.4

Metabolizm i eliminacja lizynoprylu

Lizynopryl nie podlega procesom metabolicznym w organizmie i jest wydalany w postaci niezmienionej z moczem. Przy wielokrotnym dawkowaniu efektywny okres półtrwania w stanie kumulacji wynosi 12,6 godziny. Klirens lizynoprylu u osób zdrowych wynosi około 50 ml/min. Charakterystyczną cechą wykresu stężenia w surowicy jest przedłużona faza końcowa, która nie przyczynia się do kumulacji leku. Faza ta prawdopodobnie odzwierciedla ulegające wysyceniu wiązanie z ACE i nie jest proporcjonalna do dawki.5

Farmakokinetyka lizynoprylu w szczególnych grupach pacjentów

Niewydolność wątroby: U pacjentów z marskością wątroby obserwuje się zmniejszone wchłanianie lizynoprylu (około 30% na podstawie zawartości w moczu), ale zwiększoną ekspozycję (około 50%) w porównaniu z osobami zdrowymi. Jest to spowodowane zmniejszeniem klirensu leku.6

Zaburzenia czynności nerek: Ponieważ lizynopryl jest eliminowany głównie przez nerki, zaburzenia ich czynności wpływają na jego farmakokinetykę. Jednak klinicznie istotne zmiany obserwuje się dopiero przy współczynniku przesączania kłębuszkowego (GFR) poniżej 30 ml/min. W przypadku łagodnych do umiarkowanych zaburzeń czynności nerek (klirens kreatyniny 30-80 ml/min) średnia wartość AUC zwiększa się jedynie o 13%. Natomiast przy ciężkich zaburzeniach (klirens kreatyniny 5-30 ml/min) obserwuje się 4,5-krotne zwiększenie średniej wartości AUC.7

Lizynopryl może być usuwany podczas dializy. Podczas 4-godzinnej hemodializy stężenie lizynoprylu w osoczu zmniejsza się średnio o 60%, a klirens dializacyjny wynosi od 40 do 55 ml/min.8

Niewydolność serca: Pacjenci z niewydolnością serca mają zwiększoną ekspozycję na lizynopryl w porównaniu z osobami zdrowymi (zwiększenie AUC średnio o 125%). Jednocześnie wchłanianie leku jest zmniejszone o około 16%.9

Dzieci i młodzież: Profil farmakokinetyczny lizynoprylu badano u 29 pacjentów pediatrycznych w wieku 6-16 lat z nadciśnieniem tętniczym i GFR powyżej 30 ml/min/1,73m². Po podaniu dawek 0,1-0,2 mg/kg maksymalne stężenie lizynoprylu w osoczu w stanie stacjonarnym występowało w ciągu 6 godzin. Stopień wchłaniania określony na podstawie odzysku substancji czynnej z moczu wyniósł 28%. Zarówno te wartości, jak i parametry AUC oraz Cmax były zbliżone do wartości uzyskiwanych u dorosłych.10

Pacjenci w podeszłym wieku: U pacjentów w podeszłym wieku występuje zwiększone stężenie lizynoprylu we krwi oraz większe wartości pola powierzchni pod krzywą zależności stężenia w osoczu od czasu (zwiększenie o około 60%) w porównaniu z osobami młodszymi.11

Właściwości farmakokinetyczne amlodypiny

Wchłanianie amlodypiny

Amlodypina po podaniu doustnym jest dobrze wchłaniana, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po 6-12 godzinach. Całkowitą biodostępność szacuje się na 64-80%. Podobnie jak w przypadku lizynoprylu, pokarm nie wpływa na wchłanianie amlodypiny.12

Dystrybucja amlodypiny

Objętość dystrybucji amlodypiny wynosi około 21 l/kg, co wskazuje na znaczną dystrybucję do tkanek pozanaczyniowych. Badania in vitro wykazały, że około 97,5% krążącej amlodypiny wiąże się z białkami osocza.13

Metabolizm i eliminacja amlodypiny

Amlodypina charakteryzuje się długim okresem półtrwania w końcowej fazie eliminacji, wynoszącym około 35-50 godzin, co uzasadnia jej dawkowanie raz na dobę. Lek jest intensywnie metabolizowany w wątrobie do nieczynnych metabolitów. Około 10% amlodypiny jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem, natomiast tą samą drogą ulega wydaleniu około 60% metabolitów.14

Farmakokinetyka amlodypiny w szczególnych grupach pacjentów

Niewydolność wątroby: Dane kliniczne dotyczące stosowania amlodypiny u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby są bardzo ograniczone. U tych pacjentów obserwuje się zmniejszony klirens amlodypiny, co skutkuje dłuższym okresem półtrwania oraz zwiększeniem AUC o około 40-60%.15

Pacjenci w podeszłym wieku: Maksymalne stężenie amlodypiny w osoczu występuje u osób starszych w podobnym czasie jak u pacjentów młodszych. Jednak u osób w podeszłym wieku obserwuje się tendencję do zmniejszania się klirensu amlodypiny, co prowadzi do zwiększenia AUC i wydłużenia okresu półtrwania w fazie eliminacji.16

Niewydolność serca: U pacjentów z zastoinową niewydolnością serca wartość AUC i okres półtrwania w fazie eliminacji amlodypiny wzrastają odpowiednio do wieku pacjentów.17

Farmakokinetyka amlodypiny u dzieci i młodzieży

Przeprowadzono populacyjne badanie farmakokinetyczne obejmujące 74 dzieci w wieku od 12 miesięcy do 17 lat z nadciśnieniem tętniczym. Badanie wykazało różnice w klirensie doustnym (CL/F) w zależności od wieku i płci:

  • U dzieci w wieku 6-12 lat: 22,5 l/h (płeć męska) i 16,4 l/h (płeć żeńska)
  • U młodzieży w wieku 13-17 lat: 27,4 l/h (płeć męska) i 21,3 l/h (płeć żeńska)

Zaobserwowano dużą zmienność międzyosobniczą w ekspozycji na lek. Dane dotyczące dzieci poniżej 6. roku życia są ograniczone.18

Farmakokinetyka produktu złożonego

Między lizynoprylem a amlodypiną nie obserwuje się interakcji farmakokinetycznych. Parametry farmakokinetyczne produktu złożonego Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT (AUC, Cmax, tmax, okres półtrwania) nie różnią się od parametrów uzyskiwanych podczas podawania poszczególnych substancji czynnych osobno. Podobnie jak w przypadku pojedynczych składników, spożycie posiłku nie wpływa na wchłanianie produktu złożonego z przewodu pokarmowego.19

Podsumowanie kluczowych parametrów farmakokinetycznych lizynoprylu i amlodypiny
Parametr Lizynopryl Amlodypina
Wchłanianie 25% (zakres 6-60%) 64-80%
Czas do osiągnięcia Cmax Około 7 godzin 6-12 godzin
Wiązanie z białkami Tylko z ACE 97,5%
Metabolizm Nie ulega metabolizmowi Intensywny w wątrobie
Okres półtrwania 12,6 godziny (efektywny) 35-50 godzin
Eliminacja W niezmienionej postaci przez nerki 10% w postaci niezmienionej, 60% jako metabolity przez nerki
Wpływ pokarmu na wchłanianie Brak wpływu Brak wpływu
Klirens u osób zdrowych Około 50 ml/min Różni się zależnie od wieku i płci
  1. 30.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl