Właściwości farmakokinetyczne
Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT 20 mg + 10 mg
Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT to preparat złożony zawierający lizynopryl (ACEI) oraz amlodypinę (blokery kanałów wapniowych) dostępny w dawkach 10 mg+5 mg, 20 mg+10 mg oraz 20 mg+5 mg. Lizynopryl charakteryzuje się wchłanianiem około 25% (zakres 6-60%), osiąga maksymalne stężenie w osoczu po około 7 godzinach, nie ulega metabolizmowi i jest wydalany w postaci niezmienionej przez nerki, z efektywnym okresem półtrwania 12,6 godziny. U pacjentów z niewydolnością nerek (GFR <30 ml/min) obserwuje się istotne zwiększenie AUC (4,5-krotnie), a u osób z niewydolnością serca wzrost ekspozycji o 125%. Amlodypina wykazuje biodostępność 64-80%, maksymalne stężenie po 6-12 godzinach, silne wiązanie z białkami osocza (97,5%) oraz długi okres półtrwania 35-50 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Metabolizowana jest intensywnie w wątrobie, a u pacjentów z niewydolnością wątroby klirens amlodypiny jest zmniejszony, co skutkuje wzrostem AUC o 40-60%.
- Wprowadzenie do właściwości farmakokinetycznych
- Właściwości farmakokinetyczne lizynoprylu
- Wchłanianie lizynoprylu
- Dystrybucja lizynoprylu
- Metabolizm i eliminacja lizynoprylu
- Farmakokinetyka lizynoprylu w szczególnych grupach pacjentów
- Właściwości farmakokinetyczne amlodypiny
- Wchłanianie amlodypiny
- Dystrybucja amlodypiny
- Metabolizm i eliminacja amlodypiny
- Farmakokinetyka amlodypiny w szczególnych grupach pacjentów
- Farmakokinetyka amlodypiny u dzieci i młodzieży
- Farmakokinetyka produktu złożonego
Wprowadzenie do właściwości farmakokinetycznych
Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT to złożony produkt leczniczy zawierający dwie substancje czynne: lizynopryl (inhibitor konwertazy angiotensyny – ACE) oraz amlodypinę (bloker kanałów wapniowych). Dostępny jest w trzech wariantach dawkowania: 10 mg+5 mg, 20 mg+10 mg oraz 20 mg+5 mg w postaci tabletek. Właściwości farmakokinetyczne obu składników wykazują specyficzne cechy, które wpływają na efektywność kliniczną produktu.1
Właściwości farmakokinetyczne lizynoprylu
Wchłanianie lizynoprylu
Lizynopryl po podaniu doustnym osiąga maksymalne stężenie w surowicy w ciągu około 7 godzin. U pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego zaobserwowano tendencję do niewielkiego wydłużenia czasu do osiągnięcia maksymalnego stężenia. Średnie wchłanianie lizynoprylu, określone na podstawie zawartości w moczu, wynosi około 25%, przy czym obserwuje się znaczną zmienność międzyosobniczą w zakresie 6-60% dla badanego zakresu dawek (5-80 mg). Pokarm nie wpływa na wchłanianie lizynoprylu.2
U pacjentów z niewydolnością serca całkowita dostępność biologiczna lizynoprylu jest zmniejszona o około 16% w porównaniu z osobami zdrowymi.3
Dystrybucja lizynoprylu
Lizynopryl nie wiąże się znacząco z białkami surowicy, poza krążącym enzymem konwertującym angiotensynę (ACE). Badania na szczurach pokazały, że lizynopryl słabo przenika przez barierę krew-mózg, co może tłumaczyć jego ograniczone działanie na ośrodkowy układ nerwowy.4
Metabolizm i eliminacja lizynoprylu
Lizynopryl nie podlega procesom metabolicznym w organizmie i jest wydalany w postaci niezmienionej z moczem. Przy wielokrotnym dawkowaniu efektywny okres półtrwania w stanie kumulacji wynosi 12,6 godziny. Klirens lizynoprylu u osób zdrowych wynosi około 50 ml/min. Charakterystyczną cechą wykresu stężenia w surowicy jest przedłużona faza końcowa, która nie przyczynia się do kumulacji leku. Faza ta prawdopodobnie odzwierciedla ulegające wysyceniu wiązanie z ACE i nie jest proporcjonalna do dawki.5
Farmakokinetyka lizynoprylu w szczególnych grupach pacjentów
Niewydolność wątroby: U pacjentów z marskością wątroby obserwuje się zmniejszone wchłanianie lizynoprylu (około 30% na podstawie zawartości w moczu), ale zwiększoną ekspozycję (około 50%) w porównaniu z osobami zdrowymi. Jest to spowodowane zmniejszeniem klirensu leku.6
Zaburzenia czynności nerek: Ponieważ lizynopryl jest eliminowany głównie przez nerki, zaburzenia ich czynności wpływają na jego farmakokinetykę. Jednak klinicznie istotne zmiany obserwuje się dopiero przy współczynniku przesączania kłębuszkowego (GFR) poniżej 30 ml/min. W przypadku łagodnych do umiarkowanych zaburzeń czynności nerek (klirens kreatyniny 30-80 ml/min) średnia wartość AUC zwiększa się jedynie o 13%. Natomiast przy ciężkich zaburzeniach (klirens kreatyniny 5-30 ml/min) obserwuje się 4,5-krotne zwiększenie średniej wartości AUC.7
Lizynopryl może być usuwany podczas dializy. Podczas 4-godzinnej hemodializy stężenie lizynoprylu w osoczu zmniejsza się średnio o 60%, a klirens dializacyjny wynosi od 40 do 55 ml/min.8
Niewydolność serca: Pacjenci z niewydolnością serca mają zwiększoną ekspozycję na lizynopryl w porównaniu z osobami zdrowymi (zwiększenie AUC średnio o 125%). Jednocześnie wchłanianie leku jest zmniejszone o około 16%.9
Dzieci i młodzież: Profil farmakokinetyczny lizynoprylu badano u 29 pacjentów pediatrycznych w wieku 6-16 lat z nadciśnieniem tętniczym i GFR powyżej 30 ml/min/1,73m². Po podaniu dawek 0,1-0,2 mg/kg maksymalne stężenie lizynoprylu w osoczu w stanie stacjonarnym występowało w ciągu 6 godzin. Stopień wchłaniania określony na podstawie odzysku substancji czynnej z moczu wyniósł 28%. Zarówno te wartości, jak i parametry AUC oraz Cmax były zbliżone do wartości uzyskiwanych u dorosłych.10
Pacjenci w podeszłym wieku: U pacjentów w podeszłym wieku występuje zwiększone stężenie lizynoprylu we krwi oraz większe wartości pola powierzchni pod krzywą zależności stężenia w osoczu od czasu (zwiększenie o około 60%) w porównaniu z osobami młodszymi.11
Właściwości farmakokinetyczne amlodypiny
Wchłanianie amlodypiny
Amlodypina po podaniu doustnym jest dobrze wchłaniana, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po 6-12 godzinach. Całkowitą biodostępność szacuje się na 64-80%. Podobnie jak w przypadku lizynoprylu, pokarm nie wpływa na wchłanianie amlodypiny.12
Dystrybucja amlodypiny
Objętość dystrybucji amlodypiny wynosi około 21 l/kg, co wskazuje na znaczną dystrybucję do tkanek pozanaczyniowych. Badania in vitro wykazały, że około 97,5% krążącej amlodypiny wiąże się z białkami osocza.13
Metabolizm i eliminacja amlodypiny
Amlodypina charakteryzuje się długim okresem półtrwania w końcowej fazie eliminacji, wynoszącym około 35-50 godzin, co uzasadnia jej dawkowanie raz na dobę. Lek jest intensywnie metabolizowany w wątrobie do nieczynnych metabolitów. Około 10% amlodypiny jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem, natomiast tą samą drogą ulega wydaleniu około 60% metabolitów.14
Farmakokinetyka amlodypiny w szczególnych grupach pacjentów
Niewydolność wątroby: Dane kliniczne dotyczące stosowania amlodypiny u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby są bardzo ograniczone. U tych pacjentów obserwuje się zmniejszony klirens amlodypiny, co skutkuje dłuższym okresem półtrwania oraz zwiększeniem AUC o około 40-60%.15
Pacjenci w podeszłym wieku: Maksymalne stężenie amlodypiny w osoczu występuje u osób starszych w podobnym czasie jak u pacjentów młodszych. Jednak u osób w podeszłym wieku obserwuje się tendencję do zmniejszania się klirensu amlodypiny, co prowadzi do zwiększenia AUC i wydłużenia okresu półtrwania w fazie eliminacji.16
Niewydolność serca: U pacjentów z zastoinową niewydolnością serca wartość AUC i okres półtrwania w fazie eliminacji amlodypiny wzrastają odpowiednio do wieku pacjentów.17
Farmakokinetyka amlodypiny u dzieci i młodzieży
Przeprowadzono populacyjne badanie farmakokinetyczne obejmujące 74 dzieci w wieku od 12 miesięcy do 17 lat z nadciśnieniem tętniczym. Badanie wykazało różnice w klirensie doustnym (CL/F) w zależności od wieku i płci:
- U dzieci w wieku 6-12 lat: 22,5 l/h (płeć męska) i 16,4 l/h (płeć żeńska)
- U młodzieży w wieku 13-17 lat: 27,4 l/h (płeć męska) i 21,3 l/h (płeć żeńska)
Zaobserwowano dużą zmienność międzyosobniczą w ekspozycji na lek. Dane dotyczące dzieci poniżej 6. roku życia są ograniczone.18
Farmakokinetyka produktu złożonego
Między lizynoprylem a amlodypiną nie obserwuje się interakcji farmakokinetycznych. Parametry farmakokinetyczne produktu złożonego Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT (AUC, Cmax, tmax, okres półtrwania) nie różnią się od parametrów uzyskiwanych podczas podawania poszczególnych substancji czynnych osobno. Podobnie jak w przypadku pojedynczych składników, spożycie posiłku nie wpływa na wchłanianie produktu złożonego z przewodu pokarmowego.19
| Parametr | Lizynopryl | Amlodypina |
|---|---|---|
| Wchłanianie | 25% (zakres 6-60%) | 64-80% |
| Czas do osiągnięcia Cmax | Około 7 godzin | 6-12 godzin |
| Wiązanie z białkami | Tylko z ACE | 97,5% |
| Metabolizm | Nie ulega metabolizmowi | Intensywny w wątrobie |
| Okres półtrwania | 12,6 godziny (efektywny) | 35-50 godzin |
| Eliminacja | W niezmienionej postaci przez nerki | 10% w postaci niezmienionej, 60% jako metabolity przez nerki |
| Wpływ pokarmu na wchłanianie | Brak wpływu | Brak wpływu |
| Klirens u osób zdrowych | Około 50 ml/min | Różni się zależnie od wieku i płci |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania – Lisinopril/Amlodipine Alkaloid
- Działania niepożądane – Lisinopril/Amlodipine Alkaloid
- Interakcje leku – Lisinopril/Amlodipine Alkaloid
- Profil bezpieczeństwa leku – Lisinopril/Amlodipine Alkaloid
- Przeciwwskazania – Lisinopril/Amlodipine Alkaloid
- Przedawkowanie – Lisinopril/Amlodipine Alkaloid
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lisinopril/Amlodipine Alkaloid
- Skład i postać leku – Lisinopril/Amlodipine Alkaloid
- Specjalne ostrzeżenia – Lisinopril/Amlodipine Alkaloid
- Właściwości farmakodynamiczne – Lisinopril/Amlodipine Alkaloid
- Właściwości farmakokinetyczne – Lisinopril/Amlodipine Alkaloid
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lisinopril/Amlodipine Alkaloid
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lisinopril/Amlodipine Alkaloid
- Wskazania do stosowania – Lisinopril/Amlodipine Alkaloid