Dawkowanie i sposób podawania
Lenalidomide Grindeks 7,5 mg
Leczenie lenalidomidem (Lenalidomide Grindeks) wymaga ścisłego nadzoru lekarza onkologa, ze szczególnym uwzględnieniem monitorowania parametrów hematologicznych i toksyczności. Terapia rozpoczyna się tylko przy ANC ≥ 1,0 × 10⁹/l i liczbie płytek ≥ 50 × 10⁹/l (lub ≥ 75 × 10⁹/l w leczeniu podtrzymującym po ASCT). Dawkowanie lenalidomidu jest dostosowywane indywidualnie w oparciu o stopień neutropenii, trombocytopenii oraz innych działań niepożądanych 3. i 4. stopnia. W przypadku neutropenii zaleca się rozważenie stosowania czynników wzrostu. W schematach terapeutycznych stosuje się różne dawki i kombinacje, np. lenalidomid 25 mg/dobę (dni 1-21 w 28-dniowych cyklach) z deksametazonem 40 mg w dniach 1, 8, 15 i 22, lub lenalidomid 10 mg/dobę (dni 1-21) w połączeniu z melfalanem i prednizonem. Leczenie kontynuuje się do progresji choroby lub nietolerancji.
- Dawkowanie i sposób podawania leku Lenalidomide Grindeks
- Dawkowanie w leczeniu szpiczaka mnogiego
- Nowo rozpoznany szpiczak mnogi (NDMM) – pacjenci niekwalifikujący się do przeszczepienia
- Lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem
- Lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem
- Lenalidomid w leczeniu podtrzymującym po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ASCT)
- Dawkowanie w chłoniaku grudkowym (FL)
- Postępowanie w zespole rozpadu guza (TLS) w chłoniaku grudkowym
- Postępowanie w reakcji typu „tumour flare” (TFR) w chłoniaku grudkowym
- Modyfikacja dawkowania w toksycznościach
- Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
- Dzieci i młodzież
- Osoby w podeszłym wieku
- Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
- Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
- Sposób podawania
Dawkowanie i sposób podawania leku Lenalidomide Grindeks
Leczenie produktem Lenalidomide Grindeks powinno być prowadzone pod nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w stosowaniu terapii przeciwnowotworowych. Prawidłowe dawkowanie oraz modyfikacja dawki są kluczowe dla skuteczności i bezpieczeństwa terapii1.
Ogólne zasady modyfikacji dawki
We wszystkich wskazaniach dawkę modyfikuje się na podstawie obserwacji klinicznych i wyników badań laboratoryjnych. Dostosowanie dawki w trakcie leczenia lub przy jego wznawianiu zaleca się szczególnie w przypadku wystąpienia2:
- Trombocytopenii 3. lub 4. stopnia
- Neutropenii 3. lub 4. stopnia
- Innych działań toksycznych 3. lub 4. stopnia uznanych za związane z leczeniem lenalidomidem
W przypadku wystąpienia neutropenii, w postępowaniu terapeutycznym należy rozważyć zastosowanie czynników wzrostu3.
Postępowanie w przypadku pominięcia dawki
Jeśli pacjent zapomni przyjąć lek, obowiązują następujące zasady4:
- Jeśli od wyznaczonej godziny przyjęcia pominiętej dawki upłynęło mniej niż 12 godzin – pacjent może zażyć tę dawkę
- Jeśli od wyznaczonej godziny przyjęcia pominiętej dawki upłynęło ponad 12 godzin – pacjent nie powinien zażyć tej dawki, ale przyjąć kolejną o zaplanowanej porze następnego dnia
Dawkowanie w leczeniu szpiczaka mnogiego
Nowo rozpoznany szpiczak mnogi (NDMM) – pacjenci niekwalifikujący się do przeszczepienia
Leczenia lenalidomidem nie należy rozpoczynać jeśli bezwzględna liczba neutrofilów (ANC) wynosi mniej niż 1,0 x 10⁹/l i/lub liczba płytek wynosi mniej niż 50 x 10⁹/l5.
Lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem:
- Lenalidomid: 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli
- Deksametazon: 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 powtarzanych 28-dniowych cykli
Leczenie można kontynuować do progresji choroby lub wystąpienia nietolerancji6.
Lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem
Leczenie początkowe obejmuje7:
- Lenalidomid: 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-14 każdego 21-dniowego cyklu
- Bortezomib: 1,3 mg/m² powierzchni ciała podskórnie dwa razy w tygodniu (dni 1, 4, 8 i 11 każdego 21-dniowego cyklu)
- Deksametazon: zgodnie z zaleceniami w ChPL
Zaleca się maksymalnie 8 cykli 21-dniowych (24 tygodnie leczenia początkowego), po czym następuje kontynuacja leczenia lenalidomidem (25 mg) z deksametazonem do progresji8.
Lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem
Schemat dawkowania obejmuje9:
- Lenalidomid: 10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli (maksymalnie 9 cykli)
- Melfalan: 0,18 mg/kg mc. doustnie w dniach 1-4 powtarzanych 28-dniowych cykli
- Prednizon: 2 mg/kg mc. doustnie w dniach 1-4 powtarzanych 28-dniowych cykli
Po ukończeniu 9 cykli lub w przypadku nietolerancji leczenia skojarzonego, pacjenci mogą otrzymywać lenalidomid w monoterapii (10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli) do progresji choroby10.
Lenalidomid w leczeniu podtrzymującym po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ASCT)
Leczenie podtrzymujące należy rozpoczynać po odpowiedniej normalizacji parametrów hematologicznych po ASCT u pacjentów bez progresji choroby. Parametry wymagane do rozpoczęcia terapii to ANC ≥ 1,0 × 10⁹/l oraz liczba płytek krwi ≥ 75 × 10⁹/l11.
Dawkowanie12:
- Dawka początkowa: 10 mg doustnie raz na dobę bez przerwy (dni 1-28 powtarzanych 28-dniowych cykli)
- Po 3 cyklach dawkę można zwiększyć do 15 mg raz na dobę, jeżeli lek jest dobrze tolerowany
- Leczenie kontynuuje się do progresji choroby lub nietolerancji
Dawkowanie w chłoniaku grudkowym (FL)
Leczenia lenalidomidem nie wolno rozpoczynać przy ANC < 1 × 10⁹/l i/lub liczbie płytek krwi < 50 × 10⁹/l, chyba że jest to skutkiem nacieczenia szpiku kostnego przez chłoniaka13.
Dawkowanie lenalidomidu z rytuksymabem14:
- Lenalidomid: 20 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli, przez maksymalnie 12 cykli
- Rytuksymab: 375 mg/m² pc. dożylnie:
- 1. cykl: dni 1, 8, 15 i 22
- Cykle 2-5: dzień 1 każdego 28-dniowego cyklu
Postępowanie w zespole rozpadu guza (TLS) w chłoniaku grudkowym
Wszyscy pacjenci powinni otrzymywać profilaktykę przeciw TLS15:
- Allopurynol, rasburykaza lub leki równoważne zgodnie z wytycznymi placówki
- Odpowiednie nawodnienie doustne w pierwszym tygodniu pierwszego cyklu lub dłużej, zależnie od wskazań klinicznych
- Cotygodniowe monitorowanie biochemiczne w czasie pierwszego cyklu oraz według wskazań klinicznych
Postępowanie w zależności od stopnia TLS16:
- TLS laboratoryjny lub objawowy stopnia 1:
- Kontynuacja lenalidomidu w tej samej dawce lub zmniejszenie o jeden poziom (decyzja lekarza)
- Intensywne nawadnianie dożylne i leczenie farmakologiczne do wyrównania zaburzeń elektrolitowych
- TLS objawowy stopnia 2-4:
- Przerwanie leczenia lenalidomidem
- Cotygodniowe monitorowanie biochemiczne
- Intensywne nawadnianie dożylne i leczenie do wyrównania zaburzeń
- Rozważenie leczenia rasburykazą oraz hospitalizacji
- Po złagodzeniu objawów do stopnia 0 można wznowić leczenie lenalidomidem w niższej dawce
Postępowanie w reakcji typu „tumour flare” (TFR) w chłoniaku grudkowym
Strategia postępowania zależy od stopnia nasilenia reakcji17:
- TFR 1. lub 2. stopnia:
- Kontynuacja lenalidomidu bez przerw i zmiany dawkowania
- Możliwe zastosowanie NLPZ, kortykosteroidów o ograniczonym czasie działania i/lub opioidowych leków przeciwbólowych
- TFR 3. lub 4. stopnia:
- Przerwanie leczenia lenalidomidem
- Wdrożenie leczenia NLPZ, kortykosteroidami i/lub opioidowymi lekami przeciwbólowymi
- Po złagodzeniu objawów do ≤ 1. stopnia, wznowienie leczenia lenalidomidem w tej samej dawce do końca cyklu
Modyfikacja dawkowania w toksycznościach
Poniższa tabela przedstawia szczegółowe wytyczne dotyczące postępowania w przypadku wystąpienia trombocytopenii:
| Wskazanie | Wartość parametru | Zalecane postępowanie |
|---|---|---|
| Szpiczak mnogi (lenalidomid + deksametazon) | Liczba płytek <30 x 10⁹/l | Przerwać lenalidomid do końca cyklu |
| Powrót do ≥50 x 10⁹/l | Wznowić leczenie lenalidomidem w dawce o poziom niższej w następnym cyklu | |
| Chłoniak grudkowy | Liczba płytek <50 x 10⁹/l | Przerwać lenalidomid i wykonywać pełną morfologię co najmniej raz w tygodniu |
| Powrót do ≥50 x 10⁹/l | Wznowić leczenie lenalidomidem w dawce o poziom niższej |
W przypadku wystąpienia neutropenii rekomendowane są następujące modyfikacje dawkowania18:
| Sytuacja kliniczna | Zalecane postępowanie |
|---|---|
| ANC <0,5 x 10⁹/l | Przerwać leczenie lenalidomidem |
| Powrót do ≥1,0 x 10⁹/l (neutropenia jako jedyna toksyczność) | Wznowić leczenie dawką początkową raz na dobę |
| Powrót do ≥0,5 x 10⁹/l (z inną toksycznością hematologiczną) | Wznowić leczenie lenalidomidem w dawce z poziomu -1 raz na dobę |
| Każde kolejne zmniejszenie <0,5 x 10⁹/l | Przerwać leczenie lenalidomidem |
| Powrót do ≥0,5 x 10⁹/l | Wznowić leczenie w dawce z następnego niższego poziomu raz na dobę |
Przy wystąpieniu innych działań toksycznych 3. lub 4. stopnia, których wystąpienie jest związane ze stosowaniem lenalidomidu, należy przerwać leczenie i ponownie je rozpocząć w mniejszej dawce tylko po ustąpieniu objawów toksyczności do ≤ 2. stopnia19.
Postępowanie w przypadku reakcji skórnych
W przypadku wystąpienia reakcji skórnych zaleca się następujące postępowanie20:
- Wysypka 2. lub 3. stopnia – rozważyć przerwanie lub zaprzestanie stosowania lenalidomidu
- Należy przerwać leczenie w przypadku:
- Obrzęku naczynioruchowego
- Reakcji anafilaktycznej
- Wysypki 4. stopnia
- Wysypki złuszczającej lub związanej z powstawaniem pęcherzy
- Podejrzenia zespołu Stevensa-Johnsona (SJS)
- Toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka (TEN)
- Wysypki polekowej z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS)
- Po wystąpieniu powyższych reakcji nie należy wznawiać leczenia lenalidomidem
Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
Dzieci i młodzież
Produktu Lenalidomide Grindeks nie należy stosować u dzieci i młodzieży od urodzenia do 18 lat ze względu na bezpieczeństwo stosowania21.
Osoby w podeszłym wieku
U pacjentów w wieku powyżej 75 lat stosuje się następujące modyfikacje dawkowania22:
- W skojarzeniu z deksametazonem – dawka początkowa deksametazonu wynosi 20 mg raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 każdego 28-dniowego cyklu
- W skojarzeniu z melfalanem i prednizonem – nie jest konieczne dostosowanie dawki
Ze względu na większe prawdopodobieństwo zmniejszonej czynności nerek u pacjentów w podeszłym wieku, należy zachować ostrożność podczas ustalania dawki i kontrolować czynność nerek23.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Lenalidomid jest wydalany głównie przez nerki, dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zaleca się następujące dostosowanie dawki początkowej24:
| Czynność nerek (klirens kreatyniny, CLcr) | Szpiczak mnogi – dawka | Chłoniak grudkowy – dawka |
|---|---|---|
| Umiarkowane zaburzenia (30 ≤ CLcr < 50 ml/min) | 10 mg raz na dobę¹ | 10 mg raz na dobę¹,² |
| Ciężkie zaburzenia (CLcr < 30 ml/min, bez konieczności dializy) | 7,5 mg raz na dobę³ | Brak danych |
| Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD) (CLcr < 30 ml/min, konieczność dializowania) | 5 mg raz na dobę. W dniach dializowania dawkę należy podawać po dializie. | Brak danych |
¹ Dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę przy braku odpowiedzi na leczenie i przy dobrej tolerancji.
² W przypadku zmniejszania dawki nie stosować dawki mniejszej niż 5 mg co drugi dzień lub 2,5 mg raz na dobę.
³ W krajach, gdzie dostępny jest produkt w kapsułkach o mocy 7,5 mg.25
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Lenalidomid nie był oficjalnie badany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nie ma szczególnych zaleceń dotyczących dawkowania26.
Sposób podawania
Lenalidomide Grindeks w kapsułkach należy przyjmować doustnie, mniej więcej o tej samej porze w wyznaczonych dniach. Kapsułek nie należy otwierać, łamać ani żuć. Kapsułki należy połykać w całości, najlepiej popijając wodą, zarówno z jedzeniem jak i bez27.
W celu wyjęcia kapsułki z blistra, kapsułkę należy nacisnąć wyłącznie z jednej strony, zmniejszając w ten sposób ryzyko jej zniekształcenia lub uszkodzenia28.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania