Dawkowanie i sposób podawania
Lenalidomide Grindeks 7,5 mg

Leczenie lenalidomidem (Lenalidomide Grindeks) wymaga ścisłego nadzoru lekarza onkologa, ze szczególnym uwzględnieniem monitorowania parametrów hematologicznych i toksyczności. Terapia rozpoczyna się tylko przy ANC ≥ 1,0 × 10⁹/l i liczbie płytek ≥ 50 × 10⁹/l (lub ≥ 75 × 10⁹/l w leczeniu podtrzymującym po ASCT). Dawkowanie lenalidomidu jest dostosowywane indywidualnie w oparciu o stopień neutropenii, trombocytopenii oraz innych działań niepożądanych 3. i 4. stopnia. W przypadku neutropenii zaleca się rozważenie stosowania czynników wzrostu. W schematach terapeutycznych stosuje się różne dawki i kombinacje, np. lenalidomid 25 mg/dobę (dni 1-21 w 28-dniowych cyklach) z deksametazonem 40 mg w dniach 1, 8, 15 i 22, lub lenalidomid 10 mg/dobę (dni 1-21) w połączeniu z melfalanem i prednizonem. Leczenie kontynuuje się do progresji choroby lub nietolerancji.

Dawkowanie i sposób podawania leku Lenalidomide Grindeks

Leczenie produktem Lenalidomide Grindeks powinno być prowadzone pod nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w stosowaniu terapii przeciwnowotworowych. Prawidłowe dawkowanie oraz modyfikacja dawki są kluczowe dla skuteczności i bezpieczeństwa terapii1.

Ogólne zasady modyfikacji dawki

We wszystkich wskazaniach dawkę modyfikuje się na podstawie obserwacji klinicznych i wyników badań laboratoryjnych. Dostosowanie dawki w trakcie leczenia lub przy jego wznawianiu zaleca się szczególnie w przypadku wystąpienia2:

  • Trombocytopenii 3. lub 4. stopnia
  • Neutropenii 3. lub 4. stopnia
  • Innych działań toksycznych 3. lub 4. stopnia uznanych za związane z leczeniem lenalidomidem

W przypadku wystąpienia neutropenii, w postępowaniu terapeutycznym należy rozważyć zastosowanie czynników wzrostu3.

Postępowanie w przypadku pominięcia dawki

Jeśli pacjent zapomni przyjąć lek, obowiązują następujące zasady4:

  • Jeśli od wyznaczonej godziny przyjęcia pominiętej dawki upłynęło mniej niż 12 godzin – pacjent może zażyć tę dawkę
  • Jeśli od wyznaczonej godziny przyjęcia pominiętej dawki upłynęło ponad 12 godzin – pacjent nie powinien zażyć tej dawki, ale przyjąć kolejną o zaplanowanej porze następnego dnia

Dawkowanie w leczeniu szpiczaka mnogiego

Nowo rozpoznany szpiczak mnogi (NDMM) – pacjenci niekwalifikujący się do przeszczepienia

Leczenia lenalidomidem nie należy rozpoczynać jeśli bezwzględna liczba neutrofilów (ANC) wynosi mniej niż 1,0 x 10⁹/l i/lub liczba płytek wynosi mniej niż 50 x 10⁹/l5.

Lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem:

  • Lenalidomid: 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli
  • Deksametazon: 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 powtarzanych 28-dniowych cykli

Leczenie można kontynuować do progresji choroby lub wystąpienia nietolerancji6.

Lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem

Leczenie początkowe obejmuje7:

  • Lenalidomid: 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-14 każdego 21-dniowego cyklu
  • Bortezomib: 1,3 mg/m² powierzchni ciała podskórnie dwa razy w tygodniu (dni 1, 4, 8 i 11 każdego 21-dniowego cyklu)
  • Deksametazon: zgodnie z zaleceniami w ChPL

Zaleca się maksymalnie 8 cykli 21-dniowych (24 tygodnie leczenia początkowego), po czym następuje kontynuacja leczenia lenalidomidem (25 mg) z deksametazonem do progresji8.

Lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem

Schemat dawkowania obejmuje9:

  • Lenalidomid: 10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli (maksymalnie 9 cykli)
  • Melfalan: 0,18 mg/kg mc. doustnie w dniach 1-4 powtarzanych 28-dniowych cykli
  • Prednizon: 2 mg/kg mc. doustnie w dniach 1-4 powtarzanych 28-dniowych cykli

Po ukończeniu 9 cykli lub w przypadku nietolerancji leczenia skojarzonego, pacjenci mogą otrzymywać lenalidomid w monoterapii (10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli) do progresji choroby10.

Lenalidomid w leczeniu podtrzymującym po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ASCT)

Leczenie podtrzymujące należy rozpoczynać po odpowiedniej normalizacji parametrów hematologicznych po ASCT u pacjentów bez progresji choroby. Parametry wymagane do rozpoczęcia terapii to ANC ≥ 1,0 × 10⁹/l oraz liczba płytek krwi ≥ 75 × 10⁹/l11.

Dawkowanie12:

  • Dawka początkowa: 10 mg doustnie raz na dobę bez przerwy (dni 1-28 powtarzanych 28-dniowych cykli)
  • Po 3 cyklach dawkę można zwiększyć do 15 mg raz na dobę, jeżeli lek jest dobrze tolerowany
  • Leczenie kontynuuje się do progresji choroby lub nietolerancji

Dawkowanie w chłoniaku grudkowym (FL)

Leczenia lenalidomidem nie wolno rozpoczynać przy ANC < 1 × 10⁹/l i/lub liczbie płytek krwi < 50 × 10⁹/l, chyba że jest to skutkiem nacieczenia szpiku kostnego przez chłoniaka13.

Dawkowanie lenalidomidu z rytuksymabem14:

  • Lenalidomid: 20 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli, przez maksymalnie 12 cykli
  • Rytuksymab: 375 mg/m² pc. dożylnie:
    • 1. cykl: dni 1, 8, 15 i 22
    • Cykle 2-5: dzień 1 każdego 28-dniowego cyklu

Postępowanie w zespole rozpadu guza (TLS) w chłoniaku grudkowym

Wszyscy pacjenci powinni otrzymywać profilaktykę przeciw TLS15:

  • Allopurynol, rasburykaza lub leki równoważne zgodnie z wytycznymi placówki
  • Odpowiednie nawodnienie doustne w pierwszym tygodniu pierwszego cyklu lub dłużej, zależnie od wskazań klinicznych
  • Cotygodniowe monitorowanie biochemiczne w czasie pierwszego cyklu oraz według wskazań klinicznych

Postępowanie w zależności od stopnia TLS16:

  • TLS laboratoryjny lub objawowy stopnia 1:
    • Kontynuacja lenalidomidu w tej samej dawce lub zmniejszenie o jeden poziom (decyzja lekarza)
    • Intensywne nawadnianie dożylne i leczenie farmakologiczne do wyrównania zaburzeń elektrolitowych
  • TLS objawowy stopnia 2-4:
    • Przerwanie leczenia lenalidomidem
    • Cotygodniowe monitorowanie biochemiczne
    • Intensywne nawadnianie dożylne i leczenie do wyrównania zaburzeń
    • Rozważenie leczenia rasburykazą oraz hospitalizacji
    • Po złagodzeniu objawów do stopnia 0 można wznowić leczenie lenalidomidem w niższej dawce

Postępowanie w reakcji typu „tumour flare” (TFR) w chłoniaku grudkowym

Strategia postępowania zależy od stopnia nasilenia reakcji17:

  • TFR 1. lub 2. stopnia:
    • Kontynuacja lenalidomidu bez przerw i zmiany dawkowania
    • Możliwe zastosowanie NLPZ, kortykosteroidów o ograniczonym czasie działania i/lub opioidowych leków przeciwbólowych
  • TFR 3. lub 4. stopnia:
    • Przerwanie leczenia lenalidomidem
    • Wdrożenie leczenia NLPZ, kortykosteroidami i/lub opioidowymi lekami przeciwbólowymi
    • Po złagodzeniu objawów do ≤ 1. stopnia, wznowienie leczenia lenalidomidem w tej samej dawce do końca cyklu

Modyfikacja dawkowania w toksycznościach

Poniższa tabela przedstawia szczegółowe wytyczne dotyczące postępowania w przypadku wystąpienia trombocytopenii:

Wskazanie Wartość parametru Zalecane postępowanie
Szpiczak mnogi (lenalidomid + deksametazon) Liczba płytek <30 x 10⁹/l Przerwać lenalidomid do końca cyklu
Powrót do ≥50 x 10⁹/l Wznowić leczenie lenalidomidem w dawce o poziom niższej w następnym cyklu
Chłoniak grudkowy Liczba płytek <50 x 10⁹/l Przerwać lenalidomid i wykonywać pełną morfologię co najmniej raz w tygodniu
Powrót do ≥50 x 10⁹/l Wznowić leczenie lenalidomidem w dawce o poziom niższej

W przypadku wystąpienia neutropenii rekomendowane są następujące modyfikacje dawkowania18:

Sytuacja kliniczna Zalecane postępowanie
ANC <0,5 x 10⁹/l Przerwać leczenie lenalidomidem
Powrót do ≥1,0 x 10⁹/l (neutropenia jako jedyna toksyczność) Wznowić leczenie dawką początkową raz na dobę
Powrót do ≥0,5 x 10⁹/l (z inną toksycznością hematologiczną) Wznowić leczenie lenalidomidem w dawce z poziomu -1 raz na dobę
Każde kolejne zmniejszenie <0,5 x 10⁹/l Przerwać leczenie lenalidomidem
Powrót do ≥0,5 x 10⁹/l Wznowić leczenie w dawce z następnego niższego poziomu raz na dobę

Przy wystąpieniu innych działań toksycznych 3. lub 4. stopnia, których wystąpienie jest związane ze stosowaniem lenalidomidu, należy przerwać leczenie i ponownie je rozpocząć w mniejszej dawce tylko po ustąpieniu objawów toksyczności do ≤ 2. stopnia19.

Postępowanie w przypadku reakcji skórnych

W przypadku wystąpienia reakcji skórnych zaleca się następujące postępowanie20:

  • Wysypka 2. lub 3. stopnia – rozważyć przerwanie lub zaprzestanie stosowania lenalidomidu
  • Należy przerwać leczenie w przypadku:
    • Obrzęku naczynioruchowego
    • Reakcji anafilaktycznej
    • Wysypki 4. stopnia
    • Wysypki złuszczającej lub związanej z powstawaniem pęcherzy
    • Podejrzenia zespołu Stevensa-Johnsona (SJS)
    • Toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka (TEN)
    • Wysypki polekowej z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS)
  • Po wystąpieniu powyższych reakcji nie należy wznawiać leczenia lenalidomidem

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Dzieci i młodzież

Produktu Lenalidomide Grindeks nie należy stosować u dzieci i młodzieży od urodzenia do 18 lat ze względu na bezpieczeństwo stosowania21.

Osoby w podeszłym wieku

U pacjentów w wieku powyżej 75 lat stosuje się następujące modyfikacje dawkowania22:

  • W skojarzeniu z deksametazonem – dawka początkowa deksametazonu wynosi 20 mg raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 każdego 28-dniowego cyklu
  • W skojarzeniu z melfalanem i prednizonem – nie jest konieczne dostosowanie dawki

Ze względu na większe prawdopodobieństwo zmniejszonej czynności nerek u pacjentów w podeszłym wieku, należy zachować ostrożność podczas ustalania dawki i kontrolować czynność nerek23.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Lenalidomid jest wydalany głównie przez nerki, dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zaleca się następujące dostosowanie dawki początkowej24:

Czynność nerek (klirens kreatyniny, CLcr) Szpiczak mnogi – dawka Chłoniak grudkowy – dawka
Umiarkowane zaburzenia (30 ≤ CLcr < 50 ml/min) 10 mg raz na dobę¹ 10 mg raz na dobę¹,²
Ciężkie zaburzenia (CLcr < 30 ml/min, bez konieczności dializy) 7,5 mg raz na dobę³ Brak danych
Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD) (CLcr < 30 ml/min, konieczność dializowania) 5 mg raz na dobę. W dniach dializowania dawkę należy podawać po dializie. Brak danych

¹ Dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę przy braku odpowiedzi na leczenie i przy dobrej tolerancji.
² W przypadku zmniejszania dawki nie stosować dawki mniejszej niż 5 mg co drugi dzień lub 2,5 mg raz na dobę.
³ W krajach, gdzie dostępny jest produkt w kapsułkach o mocy 7,5 mg.25

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Lenalidomid nie był oficjalnie badany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nie ma szczególnych zaleceń dotyczących dawkowania26.

Sposób podawania

Lenalidomide Grindeks w kapsułkach należy przyjmować doustnie, mniej więcej o tej samej porze w wyznaczonych dniach. Kapsułek nie należy otwierać, łamać ani żuć. Kapsułki należy połykać w całości, najlepiej popijając wodą, zarówno z jedzeniem jak i bez27.

W celu wyjęcia kapsułki z blistra, kapsułkę należy nacisnąć wyłącznie z jednej strony, zmniejszając w ten sposób ryzyko jej zniekształcenia lub uszkodzenia28.

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl

Powiązane tematy: