Dawkowanie i sposób podawania
Lenalidomide Fresenius Kabi 25 mg

Leczenie lenalidomidem wymaga ścisłego nadzoru hematologicznego, ze szczególnym uwzględnieniem parametrów takich jak liczba bezwzględna neutrofili (ANC) oraz liczba płytek krwi. Terapia nie powinna być inicjowana przy ANC <1,0 × 10⁹/L i/lub liczbie płytek <50 × 10⁹/L. Standardowa dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 cykli 28-dniowych, a deksametazon podaje się w dawce 40 mg w dniach 1, 8, 15 i 22. W przypadku pominięcia dawki, jeśli upłynęło mniej niż 12 godzin, dawkę można przyjąć, natomiast po 12 godzinach należy ją pominąć i kontynuować leczenie zgodnie z harmonogramem. Dawkowanie lenalidomidu i deksametazonu można modyfikować niezależnie, zgodnie z poziomami redukcji od 25 mg do 2,5 mg dla lenalidomidu oraz od 40 mg do 4 mg dla deksametazonu, w zależności od tolerancji i toksyczności.

Dawkowanie i sposób podawania leku Lenalidomide Fresenius Kabi

Leczenie produktem leczniczym Lenalidomide Fresenius Kabi wymaga nadzoru lekarza z doświadczeniem w terapiach przeciwnowotworowych. Modyfikacje dawkowania przeprowadza się na podstawie obserwacji klinicznych oraz wyników badań laboratoryjnych. Szczególnie istotne jest monitorowanie parametrów hematologicznych pacjenta w czasie terapii.1

Postępowanie przy pominiętej dawce

W przypadku pominięcia dawki leku przez pacjenta należy stosować następujące zasady:

  • Jeśli od wyznaczonej godziny przyjęcia pominiętej dawki upłynęło mniej niż 12 godzin – pacjent może przyjąć zaplanowaną dawkę
  • Jeśli od wyznaczonej godziny przyjęcia pominiętej dawki upłynęło ponad 12 godzin – pacjent nie powinien przyjmować tej dawki, a kolejną dawkę powinien przyjąć następnego dnia o zaplanowanej porze

2

Schematy dawkowania w nowo rozpoznanym szpiczaku mnogim

Lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu

Leczenie lenalidomidem nie powinno być rozpoczynane, gdy parametry hematologiczne pacjenta są poniżej zalecanych poziomów: liczba bezwzględna neutrofili (ANC) <1,0 × 10⁹/L i/lub liczba płytek krwi <50 × 10⁹/L.3

Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli. Deksametazon podaje się w dawce 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1., 8., 15. i 22. powtarzanych 28-dniowych cykli. Pacjenci mogą kontynuować leczenie tym schematem do progresji choroby lub wystąpienia nietolerancji.4

Dostosowanie dawki w przypadku toksyczności

Poziomy redukcji dawki lenalidomidu i deksametazonu przedstawia poniższa tabela:5

Poziom redukcji Lenalidomid Deksametazon
Dawka początkowa 25 mg 40 mg
Poziom dawki -1 20 mg 20 mg
Poziom dawki -2 15 mg 12 mg
Poziom dawki -3 10 mg 8 mg
Poziom dawki -4 5 mg 4 mg
Poziom dawki -5 2,5 mg Nie dotyczy

Dawkowanie można zmniejszać niezależnie dla obu produktów leczniczych.6

Postępowanie w przypadku trombocytopenii

W przypadku trombocytopenii zaleca się następujące postępowanie:7

  • Jeśli liczba płytek krwi zmniejszy się do <25 × 10⁹/L: należy przerwać leczenie lenalidomidem do końca cyklu
  • Jeśli liczba płytek krwi powróci do ≥50 × 10⁹/L: należy wznowić leczenie lenalidomidem w dawce o 1 poziom mniejszej w następnym cyklu leczenia

Jeżeli toksyczność ograniczająca dawkę wystąpi po 15. dniu cyklu, podawanie lenalidomidu zostanie przerwane przynajmniej do końca danego 28-dniowego cyklu.8

Postępowanie w przypadku neutropenii

W przypadku neutropenii zaleca się następujące postępowanie:9

  • Jeśli wartość ANC zmniejszy się do <0,5 × 10⁹/L: należy przerwać leczenie lenalidomidem
  • Jeśli wartość ANC powróci do ≥1 × 10⁹/L i neutropenia jest jedyną obserwowaną toksycznością: należy wznowić leczenie lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę
  • Jeśli wartość ANC powróci do ≥0,5 × 10⁹/L i występują toksyczności hematologiczne zależne od dawki inne niż neutropenia: należy wznowić leczenie lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę

W przypadku toksyczności hematologicznej, dawkę lenalidomidu można przywrócić do kolejnego wyższego poziomu (dawka nie może przekroczyć dawki początkowej) w zależności od poprawy czynności szpiku kostnego. Jest to możliwe, gdy nie występuje toksyczność hematologiczna przez przynajmniej 2 kolejne cykle, a wartość ANC ≥1,5 × 10⁹/L i liczba płytek krwi ≥100 × 10⁹/L na początku nowego cyklu.10

Schemat leczenia: Lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem

Leczenie początkowe

Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, jeśli wartość ANC wynosi <1,0 × 10⁹/L i/lub liczba płytek krwi wynosi <50 × 10⁹/L.11

Zalecana dawka początkowa lenalidomidu w tym schemacie wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 14. każdego 21-dniowego cyklu. Bortezomib podaje się we wstrzyknięciu podskórnym (1,3 mg/m² powierzchni ciała) dwa razy w tygodniu w dniach 1., 4., 8. i 11. każdego 21-dniowego cyklu.12

Zaleca się przeprowadzenie maksymalnie ośmiu 21-dniowych cykli leczenia (24 tygodnie leczenia początkowego).13

Kontynuacja leczenia: Lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem do progresji

Po zakończeniu fazy początkowej zaleca się kontynuowanie podawania lenalidomidu w dawce 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli w skojarzeniu z deksametazonem. Leczenie należy kontynuować do wystąpienia progresji choroby lub nieakceptowalnej toksyczności.14

Etapy zmniejszania dawki w schemacie z bortezomibem

Poziom redukcji Dawka lenalidomidu
Dawka początkowa 25 mg
Poziom dawki -1 20 mg
Poziom dawki -2 15 mg
Poziom dawki -3 10 mg
Poziom dawki -4 5 mg
Poziom dawki -5 2,5 mg

Dawkowanie można zmniejszać niezależnie dla wszystkich produktów leczniczych.15

Postępowanie w przypadku trombocytopenii w schemacie z bortezomibem

W przypadku trombocytopenii zaleca się następujące postępowanie:16

  • Jeśli liczba płytek krwi zmniejszy się do <30 × 10⁹/L: należy przerwać leczenie lenalidomidem
  • Jeśli liczba płytek krwi powróci do ≥50 × 10⁹/L: należy wznowić leczenie lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę

Postępowanie w przypadku neutropenii w schemacie z bortezomibem

W przypadku neutropenii zaleca się następujące postępowanie:17

  • Jeśli wartość ANC zmniejszy się do <0,5 × 10⁹/L: należy przerwać leczenie lenalidomidem
  • Jeśli wartość ANC powróci do ≥1 × 10⁹/L i neutropenia jest jedyną obserwowaną toksycznością: należy wznowić leczenie lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę
  • Jeśli wartość ANC powróci do ≥0,5 × 10⁹/L i występują toksyczności hematologiczne zależne od dawki inne niż neutropenia: należy wznowić leczenie lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę

Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy rozważyć dodanie czynnika stymulującego tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF) i utrzymanie dotychczasowej dawki lenalidomidu.18

Zapobieganie działaniom toksycznym związanym z leczeniem lenalidomidem

W przypadku wystąpienia neutropenii, w postępowaniu terapeutycznym należy rozważyć zastosowanie czynników wzrostu, takich jak G-CSF. Dostosowania dawki, w trakcie leczenia i przy wznawianiu leczenia, są zalecane w przypadku wystąpienia neutropenii lub trombocytopenii 3. lub 4. stopnia, lub innych działań toksycznych 3. lub 4. stopnia uznanych za związane z leczeniem lenalidomidem.19

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl