Właściwości farmakokinetyczne
Latanoprost Timolol Genoptim (50 mcg + 5 mg) /ml

Wprowadzenie do właściwości farmakokinetycznych

Produkt leczniczy Latanoprost + Timolol Genoptim (50 μg/ml + 5 mg/ml) zawiera dwie substancje czynne, których właściwości farmakokinetyczne są istotne dla zrozumienia działania leku. W każdej kropli zawarte jest około 1,5 mikrograma latanoprostu i 150 mikrogramów tymololu, które po podaniu miejscowym do oka podlegają specyficznym procesom farmakokinetycznym.¹

Farmakokinetyka latanoprostu

Wchłanianie

Latanoprost występuje w postaci nieaktywnego estru izopropylowego, który musi przejść proces bioaktywacji, aby uzyskać właściwości farmakologiczne. Kluczowym etapem jest hydroliza do kwasu latanoprostowego, który stanowi aktywną formę leku. Proces ten zachodzi w rogówce oka przy udziale specyficznych enzymów – esteraz. Estry kwasu latanoprostowego charakteryzują się dobrą absorpcją przez rogówkę i ulegają całkowitej hydrolizie podczas przenikania przez tę strukturę.²

Dystrybucja

Badania kliniczne na ludziach wykazały, że po miejscowym podaniu latanoprostu jego maksymalne stężenie w cieczy wodnistej wynosi około 15-30 ng/ml i jest osiągane po około 2 godzinach od aplikacji. Profil dystrybucji latanoprostu badany na małpach wykazał, że po miejscowym podaniu do worka spojówkowego lek dystrybuowany jest głównie w strukturach przedniego odcinka oka, obejmującego spojówkę i powieki.³

Charakterystyka farmakokinetyczna kwasu latanoprostowego w układzie ogólnoustrojowym przedstawia się następująco:

• Klirens osoczowy: 0,4 l/h/kg masy ciała
• Współczynnik objętości dystrybucji: niewielki, wynoszący 0,16 l/kg
• Okres półtrwania w osoczu: krótki, wynoszący 17 minut
• Biodostępność ogólnoustrojowa po podaniu miejscowym do oka: 45%
• Wiązanie z białkami osocza: na wysokim poziomie 87%

Wszystkie te parametry wskazują na stosunkowo szybką eliminację kwasu latanoprostowego z krążenia ogólnego po podaniu miejscowym do oka.⁴

Metabolizm i eliminacja

W strukturach oka kwas latanoprostowy praktycznie nie podlega metabolizmowi. Główne procesy metaboliczne zachodzą w wątrobie, gdzie powstają dwa podstawowe metabolity: 1,2-dinor i 1,2,3,4-tetranor. Istotnym jest fakt, że metabolity te wykazują brak lub jedynie śladową aktywność biologiczną, co potwierdziły badania na zwierzętach. Eliminacja metabolitów latanoprostu odbywa się głównie przez nerki i są one wydalane z moczem.⁵

Farmakokinetyka tymololu

Wchłanianie i dystrybucja

Po podaniu miejscowym do oka, tymolol osiąga maksymalne stężenie w cieczy wodnistej po około 1 godzinie. Część podanej dawki tymololu przedostaje się do krążenia ogólnoustrojowego, a maksymalne stężenie w osoczu wynoszące 1 ng/ml jest osiągane po 10-20 minutach od podania jednej kropli leku do każdego oka (przy dawkowaniu raz na dobę, co odpowiada dawce 300 μg/dobę).⁶

Metabolizm

Tymolol charakteryzuje się okresem półtrwania w osoczu wynoszącym około 6 godzin. Metabolizm tymololu zachodzi głównie w wątrobie, gdzie podlega intensywnym procesom biotransformacji.⁷

Eliminacja

Eliminacja tymololu i jego metabolitów odbywa się głównie przez nerki. Metabolity tymololu są wydalane w moczu, wraz z pewną ilością niezmienionej substancji czynnej.⁸

Interakcje farmakokinetyczne latanoprostu i tymololu

Analiza właściwości farmakokinetycznych produktu złożonego Latanoprost + Timolol Genoptim wykazała brak istotnych interakcji farmakokinetycznych pomiędzy latanoprostem i tymololem. Jedyną zaobserwowaną różnicą w porównaniu z monoterapią każdą z substancji czynnych była tendencja do utrzymywania się 2-krotnie wyższych stężeń kwasu latanoprostowego w cieczy wodnistej w okresie od 1 do 4 godzin po podaniu produktu złożonego. Wskazuje to na możliwy wpływ tymololu na dystrybucję lub metabolizm kwasu latanoprostowego w strukturach oka, jednak bez negatywnego wpływu na efekt terapeutyczny.⁹