Specjalne ostrzeżenia
Lamivudine + Zidovudine Accord

Produkt złożony Lamivudine + Zidovudine Accord, stosowany w terapii przeciwretrowirusowej, wymaga ścisłego monitorowania hematologicznego, zwłaszcza u pacjentów z zaawansowanym zakażeniem HIV. Należy spodziewać się niedokrwistości, neutropenii i leukopenii, szczególnie przy dawkach zydowudyny 1200-1500 mg/dobę oraz u pacjentów z niską rezerwą szpikową. Badania krwi powinny być wykonywane co 2 tygodnie przez pierwsze 3 miesiące u chorych w zaawansowanym stadium oraz co 1-3 miesiące u pacjentów we wczesnym stadium zakażenia. W przypadku ciężkiej niedokrwistości (Hb < 9 g/dL, 5,59 mmol/L) lub granulocytopenii (< 1,0 x 10^9/L) konieczne jest rozważenie zmiany dawkowania lub stosowanie oddzielnych preparatów lamiwudyny i zydowudyny. Produkt nie powinien być łączony ze stawudyną, emtrycytabiną ani kladrybiną. W trakcie terapii istnieje ryzyko rozwoju kwasicy mleczanowej, zapalenia trzustki oraz lipoatrofii, co wymaga natychmiastowego przerwania leczenia w przypadku wystąpienia objawów klinicznych lub nieprawidłowości laboratoryjnych.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania produktu Lamivudine + Zidovudine Accord, 150 mg + 300 mg

Pomimo udowodnionej skuteczności terapii przeciwretrowirusowej w redukcji ryzyka transmisji zakażenia HIV drogą płciową, nie można całkowicie wykluczyć resztkowego ryzyka. Należy stosować odpowiednie środki ostrożności zgodnie z wytycznymi krajowymi w celu zapobiegania zakażeniu. 1

Poniższe ostrzeżenia i środki ostrożności odnoszą się zarówno do lamiwudyny, jak i zydowudyny. Produkt złożony Lamivudine + Zidovudine Accord nie wymaga dodatkowych specjalnych środków ostrożności poza tymi, które dotyczą jego składników. 2

Podstawowe zalecenia dotyczące stosowania

W przypadkach konieczności dostosowania dawek zaleca się podawanie oddzielnie produktów lamiwudyny i zydowudyny. W takich sytuacjach lekarz powinien zapoznać się z indywidualną informacją o każdym z leków. 3

Należy bezwzględnie unikać jednoczesnego stosowania stawudyny i produktu Lamivudine + Zidovudine Accord. 4

Produktu Lamivudine + Zidovudine Accord nie należy stosować z innymi produktami zawierającymi lamiwudynę ani z produktami zawierającymi emtrycytabinę. Nie zaleca się także skojarzonego stosowania tego produktu z kladrybiną. 5

Zakażenia oportunistyczne

U pacjentów leczonych produktem Lamivudine + Zidovudine Accord lub innymi lekami przeciwretrowirusowymi mogą rozwijać się zakażenia oportunistyczne oraz inne powikłania związane z zakażeniem HIV. Pacjenci ci powinni pozostawać pod ścisłą obserwacją lekarzy posiadających doświadczenie w leczeniu zakażenia HIV. 6

Niepożądane reakcje hematologiczne

U pacjentów leczonych zydowudyną należy spodziewać się wystąpienia niedokrwistości, neutropenii oraz leukopenii (zwykle wtórnej do neutropenii). Reakcje te występują częściej przy wyższych dawkach zydowudyny (1200-1500 mg/dobę) oraz u pacjentów z niską rezerwą szpikową przed leczeniem, szczególnie w zaawansowanym stadium zakażenia HIV. 7

U pacjentów leczonych produktem Lamivudine + Zidovudine Accord należy starannie monitorować parametry hematologiczne. Hematologiczne objawy niepożądane nie występują zwykle przed upływem 4-6 tygodnia leczenia. 8

Zalecenia dotyczące częstotliwości badań krwi:

  • U pacjentów z zaawansowanym objawowym zakażeniem HIV: badania przynajmniej co 2 tygodnie podczas pierwszych 3 miesięcy leczenia, a później co najmniej raz w miesiącu 9
  • U pacjentów we wczesnym stadium zakażenia HIV: badania rzadziej, np. co 1-3 miesiące, w zależności od ogólnego stanu pacjenta 10

Może zaistnieć konieczność zmiany dawkowania zydowudyny, jeżeli podczas leczenia produktem Lamivudine + Zidovudine Accord u pacjentów wystąpi ciężka niedokrwistość lub supresja szpiku, lub u pacjentów, u których przed leczeniem stwierdzono zahamowanie czynności szpiku, np. stężenie hemoglobiny < 9 g/dL (5,59 mmol/L) lub liczba granulocytów obojętnochłonnych < 1,0 x 109/L. Ponieważ odpowiednie dostosowanie dawki produktu Lamivudine + Zidovudine Accord może być niemożliwe, należy wówczas zastosować zydowudynę i lamiwudynę jako oddzielne produkty. 11

Zapalenie trzustki

U pacjentów leczonych lamiwudyną i zydowudyną odnotowano pojedyncze przypadki zapalenia trzustki. Jednakże nie jest jasne, czy było to spowodowane leczeniem przeciwretrowirusowym, czy też wynikało z przebiegu choroby podstawowej. Stosowanie produktu Lamivudine + Zidovudine Accord należy natychmiast przerwać, jeśli objawy kliniczne lub nieprawidłowe wskaźniki laboratoryjne wskazują na zapalenie trzustki. 12

Kwasica mleczanowa

Podczas stosowania zydowudyny zgłaszano występowanie kwasicy mleczanowej, zazwyczaj związanej z hepatomegalią i stłuszczeniem wątroby. 13

Wczesne objawy kwasicy mleczanowej (objawowy nadmiar mleczanów we krwi) obejmują:

  • Lekkie objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha) 14
  • Niespecyficzne osłabienie 15
  • Utrata apetytu, zmniejszenie masy ciała 16
  • Objawy ze strony układu oddechowego [szybki i (lub) głęboki oddech] 17
  • Objawy neurologiczne (w tym spowolnienie motoryczne) 18

Kwasica mleczanowa charakteryzuje się wysoką śmiertelnością i może być związana z zapaleniem trzustki, niewydolnością wątroby lub niewydolnością nerek. Zazwyczaj występuje po kilku lub kilkunastu miesiącach leczenia. 19

Leczenie produktem Lamivudine + Zidovudine Accord należy przerwać w przypadku wystąpienia objawów nadmiaru mleczanów we krwi i metabolicznej lub mleczanowej kwasicy, postępującej hepatomegalii, lub szybkiego zwiększenia aktywności aminotransferaz. 20

Należy zachować szczególną ostrożność podczas podawania produktu Lamivudine + Zidovudine Accord pacjentom z grup ryzyka:

  • Każdemu pacjentowi (szczególnie otyłym kobietom) z hepatomegalią, zapaleniem wątroby lub innymi znanymi czynnikami ryzyka choroby wątroby i stłuszczenia wątroby 21
  • Pacjentom jednocześnie zakażonym wirusem zapalenia wątroby typu C i leczonym interferonem alfa i rybawiryną, którzy mogą być szczególnie narażeni 22

Pacjentów z grup zwiększonego ryzyka należy szczególnie uważnie obserwować. 23

Zaburzenia czynności mitochondriów po narażeniu w okresie życia płodowego

Analogi nukleozydów i nukleotydów mogą w różnym stopniu wpływać na czynność mitochondriów, co jest najbardziej widoczne w przypadku stawudyny, dydanozyny i zydowudyny. 24

Zgłaszano występowanie zaburzeń czynności mitochondriów u niemowląt bez wykrywalnego HIV, narażonych w okresie życia płodowego i (lub) po urodzeniu na działanie analogów nukleozydów. Dotyczyły one głównie schematów leczenia zawierających zydowudynę. 25

Główne działania niepożądane, jakie zgłaszano, to:

  • Zaburzenia czynności układu krwiotwórczego (niedokrwistość, neutropenia) 26
  • Zaburzenia metabolizmu (nadmiar mleczanów, zwiększone stężenie lipazy) 27

Zaburzenia te często były przemijające. Rzadko zgłaszano ujawniające się z opóźnieniem zaburzenia neurologiczne (zwiększenie napięcia mięśniowego, drgawki, zaburzenia zachowania). Obecnie nie wiadomo, czy tego typu zaburzenia neurologiczne są przemijające czy trwałe. 28

Należy wziąć pod uwagę powyższe wyniki w przypadku każdego dziecka narażonego w okresie życia płodowego na działanie analogów nukleozydów i nukleotydów, u którego występują ciężkie objawy kliniczne, szczególnie neurologiczne, o nieznanej etiologii. Powyższe wyniki nie stanowią podstawy do odrzucenia obecnych zaleceń poszczególnych państw dotyczących stosowania u ciężarnych kobiet terapii przeciwretrowirusowej w celu zapobiegania wertykalnemu przeniesieniu wirusa HIV z matki na dziecko. 29

Lipoatrofia

Leczenie zydowudyną związane jest z utratą podskórnej tkanki tłuszczowej (lipoatrofią), co ma związek z toksycznością mitochondrialną. Częstość występowania i nasilenie lipoatrofii są związane ze skumulowaną ekspozycją na zydowudynę. 30

Utrata tkanki tłuszczowej, szczególnie w obrębie twarzy, kończyn i pośladków, może nie być odwracalna po zmianie leczenia na schemat niezawierający zydowudyny. 31

Pacjentów należy regularnie badać w celu wykrycia objawów lipoatrofii w trakcie leczenia zydowudyną i produktami zawierającymi zydowudynę. W razie podejrzenia rozwoju lipoatrofii, należy zastosować leczenie alternatywne. 32

Masa ciała i parametry metaboliczne

Podczas leczenia przeciwretrowirusowego mogą wystąpić zwiększenie masy ciała oraz stężenia lipidów i glukozy we krwi. Takie zmiany mogą być częściowo związane z opanowywaniem choroby i stylem życia. 33

W niektórych przypadkach można wykazać, że stężenie lipidów zmienia się w następstwie leczenia, jednak brak przekonujących dowodów na związek pomiędzy zwiększeniem masy ciała i jakąkolwiek określoną terapią. 34

W celu właściwego monitorowania stężeń lipidów i glukozy we krwi, należy postępować zgodnie z przyjętymi wytycznymi odnośnie leczenia zakażeń HIV. Zaburzenia gospodarki lipidowej należy leczyć zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. 35

Zespół reaktywacji immunologicznej

U pacjentów zakażonych HIV z ciężkim niedoborem immunologicznym w momencie rozpoczynania złożonej terapii przeciwretrowirusowej (CART) może wystąpić reakcja zapalna na nie wywołujące objawów lub śladowe patogeny oportunistyczne, powodująca wystąpienie ciężkich objawów klinicznych lub nasilenie objawów. 36

Reakcje tego typu obserwowane są zwykle w ciągu kilku pierwszych tygodni lub miesięcy od rozpoczęcia CART. Typowe przykłady obejmują:

  • Zapalenie siatkówki wywołane wirusem cytomegalii 37
  • Uogólnione i (lub) miejscowe zakażenia prątkami 38
  • Zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis jirovecii (często określane jako PCP) 39

Wszystkie objawy stanu zapalnego są wskazaniem do przeprowadzenia badania i zastosowania w razie konieczności odpowiedniego leczenia. 40

Zgłaszano również przypadki wystąpienia chorób autoimmunologicznych (takich jak choroba Gravesa-Basedowa i autoimmunologiczne zapalenie wątroby) w sytuacji poprawy czynności układu immunologicznego pacjenta (reaktywacji immunologicznej). Czas do ich wystąpienia jest bardziej zmienny i mogą one pojawić się wiele miesięcy po rozpoczęciu leczenia. 41

Choroby wątroby

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania produktu Lamivudine + Zidovudine Accord nie zostały określone u pacjentów z istotnymi współistniejącymi chorobami wątroby. 42

U pacjentów z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu B lub C, poddawanych skojarzonemu leczeniu przeciwretrowirusowemu, występuje zwiększone ryzyko ciężkich i mogących zakończyć się zgonem objawów niepożądanych ze strony wątroby. 43

Jeżeli jednocześnie stosowane są leki przeciwwirusowe w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu B lub C, należy zapoznać się z odpowiednimi informacjami dotyczącymi tych produktów. 44

W przypadku pacjentów jednocześnie zakażonych wirusem HBV, po przerwaniu leczenia produktem Lamivudine + Zidovudine Accord zaleca się okresową kontrolę zarówno testów czynności wątroby, jak i markerów replikacji wirusa HBV przez 4 miesiące, ponieważ odstawienie lamiwudyny może powodować ostre nasilenie objawów zapalenia wątroby. 45

U pacjentów z wcześniejszymi zaburzeniami czynności wątroby, w tym przewlekłym aktywnym zapaleniem wątroby, częściej występują nieprawidłowości w testach czynności wątroby podczas skojarzonego leczenia przeciwretrowirusowego i należy ich kontrolować według przyjętych standardów. 46

Jeżeli istnieją dowody nasilenia choroby wątroby u tych pacjentów, należy rozważyć przerwanie bądź zakończenie leczenia. 47

Pacjenci z wirusowym zapaleniem wątroby typu C

Jednoczesne zastosowanie rybawiryny z produktem Lamivudine + Zidovudine Accord nie jest zalecane z powodu zwiększonego ryzyka wystąpienia niedokrwistości. 48

Martwica kości

Mimo że uważa się, że etiologia martwicy kości jest wieloczynnikowa (związana ze stosowaniem kortykosteroidów, spożywaniem alkoholu, ciężką immunosupresją, podwyższonym wskaźnikiem masy ciała), odnotowano przypadki martwicy kości, zwłaszcza u pacjentów z zaawansowaną chorobą spowodowaną przez HIV i (lub) poddanych długotrwałemu, skojarzonemu leczeniu przeciwretrowirusowemu (CART). 49

Należy poradzić pacjentom, by zwrócili się o poradę lekarza, jeśli odczuwają bóle w stawach, sztywność stawów lub trudności w poruszaniu się. 50

Podawanie u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z klirensem kreatyniny od 30 do 49 mL/min, przyjmujących produkt Lamivudine + Zidovudine Accord, może wystąpić od 1,6 do 3,3-krotnie zwiększona ekspozycja (AUC) na lamiwudynę w porównaniu do pacjentów z klirensem kreatyniny ≥50 mL/min. 51

Brak danych dotyczących bezpieczeństwa, pochodzących z randomizowanych, kontrolowanych badań porównujących stosowanie lamiwudyny z zydowudyną i jego poszczególnych składników oddzielnie u pacjentów z klirensem kreatyniny od 30 do 49 mL/min, u których dostosowano dawkę lamiwudyny. 52

Podczas pierwotnych badań rejestracyjnych lamiwudyny skojarzonej z zydowudyną, zwiększona ekspozycja na lamiwudynę była powiązana z większym odsetkiem toksycznego wpływu na krew (neutropenią i niedokrwistością), chociaż przerwanie leczenia spowodowane neutropenią lub niedokrwistością miało miejsce u <1% pacjentów. 53

Mogą również wystąpić inne działania niepożądane związane z lamiwudyną, takie jak zaburzenia żołądkowo-jelitowe i zaburzenia czynności wątroby. 54

Pacjentów przyjmujących produkt Lamivudine + Zidovudine Accord, u których klirens kreatyniny utrzymuje się na poziomie 30-49 mL/min, należy monitorować w celu wykrycia działań niepożądanych związanych z lamiwudyną, zwłaszcza toksycznego wpływu na krew. 55

W przypadku wystąpienia bądź nasilenia objawów neutropenii lub niedokrwistości, wskazane jest dostosowanie dawki lamiwudyny, zgodnie z obowiązującymi zaleceniami, co nie jest możliwe przy zastosowaniu produktu Lamivudine + Zidovudine Accord. Należy wówczas przerwać stosowanie produktu Lamivudine + Zidovudine Accord i ustalić schemat leczenia opierając się o jego poszczególne składniki. 56

Zawartość sodu

Ten lek zawiera 48,15 mg sodu na tabletkę, co odpowiada 2,4% zalecanego maksymalnego dziennego spożycia 2 g sodu dla osoby dorosłej. 57

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl