Dawkowanie i sposób podawania
Imatinib Sandoz 100 mg
Terapia Imatinibem Sandoz wymaga specjalistycznego nadzoru lekarza doświadczonego w leczeniu hematologicznych nowotworów złośliwych i mięsaków. Lek podaje się doustnie podczas posiłku, popijając dużą ilością wody, aby zmniejszyć ryzyko podrażnienia przewodu pokarmowego. Dawkowanie u dorosłych zależy od wskazania klinicznego: w fazie przewlekłej przewlekłej białaczki szpikowej (CML) stosuje się 400 mg/dobę, w fazie przyspieszonej i przełomie blastycznym 600 mg/dobę, a w przypadku GIST 400 mg/dobę. Dawkę 800 mg dzieli się na dwie dawki po 400 mg. U dzieci dawkowanie ustala się na podstawie powierzchni ciała, np. 340 mg/m²/dobę w CML, nie przekraczając 800 mg. W przypadku Ph+ ALL u dorosłych zalecana dawka to 600 mg/dobę, a u dzieci 340 mg/m²/dobę (max 600 mg). Leczenie kontynuuje się do progresji choroby, a w razie braku odpowiedzi lub progresji możliwe jest zwiększenie dawki do 800 mg/dobę.
- Dawkowanie i sposób podawania leku Imatinib Sandoz
- Szczegółowe dawkowanie w poszczególnych wskazaniach
- Przewlekła białaczka szpikowa (CML) u dorosłych
- Przewlekła białaczka szpikowa (CML) u dzieci
- Ostra białaczka limfoblastyczna z chromosomem Philadelphia (Ph+ ALL) u dorosłych
- Ostra białaczka limfoblastyczna z chromosomem Philadelphia (Ph+ ALL) u dzieci
- Zespoły mielodysplastyczne/mieloproliferacyjne (MDS/MPD)
- Zespół hipereozynofilowy/przewlekła białaczka eozynofilowa (HES/CEL)
- Nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego (GIST)
- Dermatofibrosarcoma protuberans (DFSP)
- Zmiana dawki ze względu na działania niepożądane
- guzowaty włókniakomięsak skóry
- nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego Kit-dodatni
- ostra białaczka limfoblastyczna z chromosomem Philadelphia
- przewlekła białaczka eozynofilowa z rearanżacją FIP1L1-PDGFRα
- przewlekła białaczka szpikowa z chromosomem Philadelphia
- zaawansowany zespół hipereozynofilowy z rearanżacją FIP1L1-PDGFRα
- zespoły mielodysplastyczne/mieloproliferacyjne związane z rearanżacją genu receptora płytkopochodnego czynnika wzrostu
Dawkowanie i sposób podawania leku Imatinib Sandoz
Terapia lekiem Imatinib Sandoz powinna być inicjowana przez lekarza posiadającego doświadczenie w leczeniu pacjentów z hematologicznymi nowotworami złośliwymi oraz mięsakami złośliwymi. Leczenie wymaga specjalistycznego nadzoru i precyzyjnego doboru dawki w zależności od wskazania klinicznego oraz stanu pacjenta.1
Sposób podawania
Imatinib Sandoz należy przyjmować doustnie podczas posiłku, popijając dużą ilością wody w celu zminimalizowania ryzyka podrażnienia przewodu pokarmowego. Dawki 400 mg lub 600 mg powinny być podawane raz na dobę, natomiast dawkę dobową 800 mg należy podzielić na dwie dawki po 400 mg, przyjmowane rano i wieczorem.2
Pacjenci, którzy nie są w stanie połknąć tabletek powlekanych, mogą przyjmować lek w postaci zawiesiny. W tym celu tabletkę należy wymieszać z:3
- szklanką wody niegazowanej lub soku jabłkowego
- w odpowiedniej objętości: około 50 ml dla tabletki 100 mg i 200 ml dla tabletki 400 mg
- mieszać łyżeczką do całkowitego rozpadnięcia się tabletek
- zawiesinę należy podać natychmiast po przygotowaniu4
Dostępne postacie leku
Imatinib Sandoz 100 mg: Tabletki powlekane są ciemnożółte do brązowo-pomarańczowych, okrągłe, obustronnie wypukłe, ze skośnie ściętymi krawędziami o średnicy około 9,2 mm, z wytłoczonym napisem „NVR” na jednej stronie i linią ułatwiającą podział między literami „SA” na drugiej stronie. Tabletki można podzielić na równe dawki.5
Imatinib Sandoz 400 mg: Tabletki powlekane są ciemnożółte do brązowo-pomarańczowych, owalne, obustronnie wypukłe, ze skośnie ściętymi krawędziami o przybliżonej długości 19,2 mm i szerokości 7,7 mm, z wytłoczonym napisem „400″ na jednej stronie i linią ułatwiającą podział między literami „SL” na drugiej stronie. Tabletki można podzielić na równe dawki.6
W celu podania dawki 400 mg i większej można zastosować podzielną tabletkę o mocy 400 mg. Do podania dawek innych niż 400 mg, 600 mg i 800 mg można wykorzystać podzielną tabletkę o mocy 100 mg.7
Szczegółowe dawkowanie w poszczególnych wskazaniach
Przewlekła białaczka szpikowa (CML) u dorosłych
Dawkowanie imatynibu u dorosłych pacjentów z CML zależy od fazy choroby:8
- Faza przewlekła CML: 400 mg/dobę. Jest to faza definiowana jako stan spełniający wszystkie następujące kryteria: liczba blastów we krwi i w szpiku <15%, liczba bazofilów we krwi obwodowej <20%, liczba płytek krwi >100 x 10⁹/l.9
- Faza przyspieszona (akceleracji) CML: 600 mg/dobę. Jest to faza definiowana jako stan, który spełnia którekolwiek z podanych kryteriów: odsetek blastów we krwi lub szpiku ≥15%, ale <30%, liczba blastów i promielocytów we krwi lub szpiku ≥30% (pod warunkiem, że liczba blastów <30%), liczba bazofilów we krwi obwodowej ≥20%, liczba płytek <100 x 10⁹/l i nie jest związana z leczeniem.10
- Przełom blastyczny CML: 600 mg/dobę. Jest to faza definiowana jako stan, w którym liczba blastów we krwi lub szpiku wynosi ≥30% lub jako obecność ognisk pozaszpikowych choroby innych niż w wątrobie i śledzionie.11
Czas trwania leczenia: W badaniach klinicznych leczenie imatynibem kontynuowano do czasu progresji choroby. Wpływ zaprzestania leczenia po osiągnięciu pełnej odpowiedzi cytogenetycznej nie został zbadany.12
Zwiększenie dawki można rozważyć w następujących przypadkach:13
- postęp choroby (na każdym jej etapie)
- brak zadowalającej odpowiedzi hematologicznej po co najmniej 3 miesiącach leczenia
- brak odpowiedzi cytogenetycznej po 12 miesiącach leczenia
- utrata uzyskanej uprzednio odpowiedzi hematologicznej i (lub) cytogenetycznej14
Dopuszczalne jest zwiększenie dawki:
- z 400 mg do 600 mg lub 800 mg u pacjentów z chorobą w fazie przewlekłej
- z 600 mg do maksymalnie 800 mg (podawanych jako 400 mg dwa razy na dobę) u pacjentów z chorobą w fazie przyspieszonej lub w przebiegu przełomu blastycznego15
Po zwiększeniu dawki należy uważnie obserwować stan pacjentów ze względu na ryzyko większej częstości działań niepożądanych.16
Przewlekła białaczka szpikowa (CML) u dzieci
Dawkowanie u dzieci należy ustalać na podstawie powierzchni ciała (mg/m² pc.). U dzieci w fazie przewlekłej CML i fazie zaawansowanej CML zaleca się dawkę 340 mg/m² pc. na dobę (nie należy przekraczać całkowitej dawki 800 mg).17
Imatynib można podawać dzieciom:
- w jednej dawce na dobę
- lub dawkę dobową można podzielić na dwie części – jedną podawaną rano i drugą wieczorem18
Należy zaznaczyć, że zalecenia dotyczące dawkowania są oparte na danych uzyskanych u małej liczby dzieci i młodzieży. Nie ma doświadczenia w leczeniu dzieci w wieku poniżej 2 lat.19
U dzieci, u których nie występują poważne działania niepożądane ani niezwiązana z białaczką poważna neutropenia lub trombocytopenia, można rozważyć zwiększenie dawki z 340 mg/m² pc. do 570 mg/m² pc. na dobę (nie należy przekraczać całkowitej dawki 800 mg) w takich samych przypadkach jak u dorosłych.20
Ostra białaczka limfoblastyczna z chromosomem Philadelphia (Ph+ ALL) u dorosłych
Zalecana dawka imatynibu u dorosłych pacjentów z Ph+ ALL wynosi 600 mg/dobę. Wszystkie fazy leczenia powinni nadzorować hematolodzy z doświadczeniem w postępowaniu w tej chorobie.21
Schemat dawkowania: Na podstawie aktualnych danych wykazano skuteczność i bezpieczeństwo stosowania imatynibu w dawce 600 mg na dobę w skojarzeniu z chemioterapią w fazie indukcji, konsolidacji i leczenia podtrzymującego u dorosłych pacjentów z nowo rozpoznaną Ph+ ALL. Czas trwania leczenia imatynibem może różnić się w zależności od wybranego programu leczenia, ale na ogół dłuższa ekspozycja na imatynib dawała lepsze wyniki.22
Dla dorosłych pacjentów z nawracającą lub oporną na leczenie Ph+ ALL monoterapia imatynibem w dawce 600 mg na dobę jest bezpieczna, skuteczna i może być stosowana do czasu wystąpienia progresji choroby.23
Ostra białaczka limfoblastyczna z chromosomem Philadelphia (Ph+ ALL) u dzieci
Dawkowanie u dzieci należy ustalać na podstawie powierzchni ciała (mg/m² pc.). U dzieci z Ph+ ALL zaleca się dawkę dobową 340 mg/m² pc. (nie należy przekraczać całkowitej dawki 600 mg).24
Zespoły mielodysplastyczne/mieloproliferacyjne (MDS/MPD)
Zalecana dawka imatynibu u dorosłych pacjentów z MDS/MPD wynosi 400 mg/dobę.25
Czas trwania leczenia: W jedynym przeprowadzonym do tej pory badaniu klinicznym leczenie imatynibem kontynuowano do czasu wystąpienia progresji choroby. W momencie przeprowadzania analizy mediana czasu leczenia wynosiła 47 miesięcy (24 dni – 60 miesięcy).26
Zespół hipereozynofilowy/przewlekła białaczka eozynofilowa (HES/CEL)
Zalecana dawka imatynibu u dorosłych pacjentów z HES/CEL wynosi 100 mg na dobę. Jeśli badania wykażą niewystarczającą odpowiedź na leczenie i u pacjenta nie występują działania niepożądane leku, można rozważyć zwiększenie dawki ze 100 mg do 400 mg.27
Leczenie należy kontynuować tak długo, jak długo jest ono korzystne dla pacjenta.28
Nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego (GIST)
Zalecana dawka imatynibu u dorosłych pacjentów z postaciami GIST nieoperacyjnymi i (lub) z przerzutami, wynosi 400 mg/dobę. Dane dotyczące zwiększenia dawki leku z 400 mg do 600 mg lub 800 mg u pacjentów, u których wystąpiła progresja choroby w czasie stosowania mniejszej dawki, są ograniczone.29
Czas leczenia: w badaniach klinicznych prowadzonych u pacjentów z GIST imatynib był podawany aż do wystąpienia progresji choroby. W momencie analizy danych mediana czasu leczenia wynosiła 7 miesięcy (od 7 dni do 13 miesięcy). Skutek zaprzestania leczenia po osiągnięciu odpowiedzi na leczenie nie został zbadany.30
Zalecana dawka imatynibu w leczeniu adjuwantowym dorosłych pacjentów po resekcji GIST wynosi 400 mg na dobę. Optymalny czas trwania leczenia nie został jeszcze ustalony. Długość leczenia tego wskazania w badaniu klinicznym wynosiła 36 miesięcy.31
Dermatofibrosarcoma protuberans (DFSP)
U dorosłych pacjentów z DFSP zalecana dawka imatynibu wynosi 800 mg na dobę.32
Zmiana dawki ze względu na działania niepożądane
Pozahematologiczne działania niepożądane
Jeśli podczas stosowania imatynibu wystąpią u pacjenta poważne pozahematologiczne działania niepożądane, leczenie należy przerwać do czasu ich ustąpienia. Następnie, w zależności od początkowego nasilenia działania niepożądanego, można wznowić właściwe leczenie.33
Jeśli stężenie bilirubiny przekroczy 3-krotnie górną granicę normy (GGN) lub aktywność aminotransferaz wątrobowych przekroczy 5-krotnie GGN, należy wstrzymać podawanie imatynibu do czasu, gdy stężenie bilirubiny będzie mniejsze niż 1,5-krotna wartość GGN, a aktywność aminotransferaz będzie mniejsza niż 2,5-krotna wartość GGN.34
Leczenie imatynibem można kontynuować, stosując zmniejszoną dawkę dobową:
- U dorosłych dawkę należy zmniejszyć z 400 do 300 mg lub z 600 do 400 mg albo z 800 do 600 mg
- U dzieci dawkę należy zmniejszyć z 340 do 260 mg/m² pc. na dobę35
Hematologiczne działania niepożądane
Zaleca się zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia w przypadku ciężkiej neutropenii lub trombocytopenii, zgodnie ze wskazówkami podanymi w poniższej tabeli.36
| Wskazanie | Kryteria hematologiczne | Zalecana modyfikacja dawki |
|---|---|---|
| HES/CEL (dawka początkowa 100 mg) | ANC <1,0 x 10⁹/l i/lub płytki krwi <50 x 10⁹/l | 1. Przerwać podawanie imatynibu do czasu, gdy ANC ≥1,5 x 10⁹/l i płytki krwi ≥75 x 10⁹/l 2. Wznowić leczenie imatynibem w poprzedniej dawce (sprzed wystąpienia ciężkiego działania niepożądanego) |
| CML w fazie przewlekłej, MDS/MPD i GIST (dawka początkowa 400 mg) HES/CEL (w dawce 400 mg) |
ANC <1,0 x 10⁹/l i/lub płytki krwi <50 x 10⁹/l | 1. Przerwać podawanie imatynibu do czasu, gdy ANC ≥1,5 x 10⁹/l i płytki krwi ≥75 x 10⁹/l 2. Wznowić leczenie imatynibem w poprzedniej dawce (sprzed wystąpienia ciężkiego działania niepożądanego) 3. W przypadku ponownego zmniejszenia ANC <1,0 x 10⁹/l i/lub płytek krwi <50 x 10⁹/l, powtórzyć krok 1 i wznowić podawanie imatynibu w zmniejszonej dawce 300 mg |
| CML w fazie przewlekłej u dzieci (dawka 340 mg/m² pc.) | ANC <1,0 x 10⁹/l i/lub płytki krwi <50 x 10⁹/l | 1. Przerwać podawanie imatynibu do czasu, gdy ANC ≥1,5 x 10⁹/l i płytki krwi ≥75 x 10⁹/l 2. Wznowić leczenie imatynibem w poprzedniej dawce (sprzed wystąpienia ciężkiego działania niepożądanego) 3. W przypadku ponownego zmniejszenia ANC <1,0 x 10⁹/l i/lub płytek krwi <50 x 10⁹/l, powtórzyć krok 1 i wznowić podawanie imatynibu w zmniejszonej dawce 260 mg/m² pc. |
| CML w fazie akceleracji i przełomie blastycznym i Ph+ ALL (dawka początkowa 600 mg) | a) ANC <0,5 x 10⁹/l i/lub płytki krwi <10 x 10⁹/l | 1. Sprawdzić, czy cytopenia jest związana z białaczką (biopsja szpiku lub biopsja innego narządu) 2. Jeśli cytopenia nie jest związana z białaczką, należy zmniejszyć dawkę imatynibu do 400 mg 3. Jeśli cytopenia utrzymuje się przez 2 tygodnie, należy zmniejszyć dawkę do 300 mg 4. Jeśli cytopenia utrzymuje się przez 4 tygodnie i nadal nie jest związana z białaczką, należy przerwać podawanie imatynibu do czasu, gdy ANC ≥1 x 10⁹/l i płytki krwi ≥20 x 10⁹/l, następnie wznowić leczenie dawką 300 mg |
| CML w fazie akceleracji i przełomie blastycznym u dzieci (dawka początkowa 340 mg/m² pc.) | a) ANC <0,5 x 10⁹/l i/lub płytki krwi <10 x 10⁹/l | 1. Sprawdzić, czy cytopenia jest związana z białaczką (biopsja szpiku lub biopsja innego narządu) 2. Jeśli cytopenia nie jest związana z białaczką, należy zmniejszyć dawkę imatynibu do 260 mg/m² pc. 3. Jeśli cytopenia utrzymuje się przez 2 tygodnie, należy zmniejszyć dawkę do 200 mg/m² pc. 4. Jeśli cytopenia utrzymuje się przez 4 tygodnie i nadal nie jest związana z białaczką, należy przerwać podawanie imatynibu do czasu, gdy ANC ≥1 x 10⁹/l i płytki krwi ≥20 x 10⁹/l, następnie wznowić leczenie dawką 200 mg/m² pc. |
| DFSP (dawka 800 mg) | ANC <1,0 x 10⁹/l i/lub płytki krwi <50 x 10⁹/l | 1. Przerwać podawanie imatynibu do czasu, gdy ANC ≥1,5 x 10⁹/l i płytki krwi ≥75 x 10⁹/l 2. Wznowić leczenie imatynibem w dawce 600 mg 3. W przypadku ponownego zmniejszenia ANC <1,0 x 10⁹/l i/lub płytek krwi <50 x 10⁹/l, powtórzyć krok 1 i wznowić podawanie imatynibu w zmniejszonej dawce 400 mg |
ANC = bezwzględna liczba neutrofili (ang. absolute neutrophil count)
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania